In zijn eerste thuiswedstrijd van het seizoen ontving Zulte Waregem op speeldag twee RC Genk. Na een halfuur moesten de bezoekers met tien verder na de uitsluiting van João Carlos. Het stond 1-1 en dat bleef het nog tot de rust omdat Moussa Koïta een unieke kans miste om het Limburgse tiental op voorsprong te koppen. Toen Zulte Waregem vroeg in de tweede helft wel op 2-1 klom, leek de wedstrijd gespeeld.
...

In zijn eerste thuiswedstrijd van het seizoen ontving Zulte Waregem op speeldag twee RC Genk. Na een halfuur moesten de bezoekers met tien verder na de uitsluiting van João Carlos. Het stond 1-1 en dat bleef het nog tot de rust omdat Moussa Koïta een unieke kans miste om het Limburgse tiental op voorsprong te koppen. Toen Zulte Waregem vroeg in de tweede helft wel op 2-1 klom, leek de wedstrijd gespeeld. Dat was het niet. Het team van Francky Dury maakte nog weinig klaar, Genk werd de betere ploeg en de partij eindigde op een billijk gelijkspel. Dury had het daar na afloop moeilijk mee. Hij beklaagde zich over de scheidsrechter die Genk inderdaad ten onrechte de strafschop van de gelijkmaker had toegekend, maar vergat te vermelden dat aan de basis van het eigen eerste doelpunt een even onterechte hoekschop was voorafgegaan. Die werd door Karel D'Haene binnengekopt. Dury had nog een andere ergernis. Twee speeldagen ver en twee keer al had zijn ploeg het tegen tien man moeten opnemen. Ook op de openingsspeeldag uit bij Lokeren was zijn ploeg ondanks een vroege man-meer-situatie op een gelijkspel blijven steken. Volgens Dury kwam dat omdat spelen tegen tien geen cadeau is. Ploegen die met een uitsluiting worden geconfronteerd, zo leek hij het falen van zijn team te willen verklaren, plooien graag diep terug. Daartegen is het moeilijk voetballen en zeker openingen en doelkansen creëren. Afgelopen zaterdag, op zijn tweede afspraak voor eigen publiek, mocht Zulte Waregem de negentig minuten nog eens volmaken tegen een voltallig elftal. Tegen een tegenstander bovendien die drie dagen eerder voetballes had gekregen in de Europese confrontatie met Olympique Lyon en daar, gezien de ronkende verklaringen vooraf, met een behoorlijke kater van was teruggekeerd. Dat bood perspectieven. Maar wat deed de thuisploeg? Met elf achter de bal kruipen, als speelden ze maar met tien en was het hun enige hoop op succes. Vanaf de eerste minuut liet Zulte Waregem het initiatief aan Anderlecht. Zelfs 'diepe' spits Teddy Chevalier kwam tussen zijn middenvelders postvatten. Ariël Jacobs verraste dat niet. Behalve de mentaliteit en de solidariteit die hij na Lyon opnieuw bij zijn spelers had vastgesteld, prees de Anderlechttrainer ook het realisme waarmee zij hadden gevoetbald. "We zijn de discipline blijven behouden, vooral in de eerste helft", analyseerde hij. "Zulte Waregem stond klaar om ons op te vangen en dan te counteren, dacht ik." Dacht ik. Alsof hij eraan twijfelde. Wie het begrip 'counteren' in de mond neemt aan de Gaverbeek, houdt maar beter een slag om de arm. Hij zou zich kunnen vergissen. Jacobs speelde dat spelletje mee. "Een gewond dier is een gevaarlijk dier", zei Dury vervolgens, doelend op de revanchegevoelens waarmee hij Anderlecht na Lyon had verwacht. Even leek hij daarmee te suggereren dat het countervoetbal van zijn elftal een aan de tegenstander aangepaste tactiek was geweest. Dat was het niet. Van te veel respect was geen sprake geweest, voegde hij er namelijk aan toe, "het is gewoon onze stijl". Dát was tenminste eerlijk. Nu die stijl nog eerlijk benoemen. Met countervoetbal is niks mis. Alles valt te verdedigen en ook met schitterend uitgevoerde counters kun je heel vaak scoren. Dat bewees Zulte Waregem vorig seizoen, onder meer in die spectaculaire 4-0 tegen Anderlecht. Na de top vier was het toen ook met afstand de meest productieve ploeg uit de Jupiler Pro League. Maar bijt de tegenstander niet, zoals Anderlecht zaterdag, of hanteert hij hetzelfde spelletje, zoals de meeste 'kleine' ploegen, dan krijg je een avondje verveling. En het deksel op de neus, soms. Twee keer niet gewonnen tegen tien man, daarna op Cercle Brugge in blessuretijd de zege uit handen gegeven, en nu de eerste nederlaag geleden na een teleurstellende vertoning. Tel daarbij de extra aandacht voor zijn persoon sinds hij ook de job van assistent-bondscoach aanvaardde en het is duidelijk: Francky Dury heeft prettiger tijden gekend. Vrijdag moet hij naar het nóg minder punten tellende Westerlo. Het is wachten op de eerste trainer die met tien aan een wedstrijd begint. En er dan na een halfuur nummer elf ingooit. Geen tegenstander die erop is berekend. Succes verzekerd. door jan hauspieVanaf de eerste minuut liet Zulte Waregem het initiatief aan Anderlecht.