En Genk, het blijft nog beter dan alle hoge verwachtingen bovenin meedoen. Zo ook Jan Moons. "Alles staat of valt een beetje met de resultaten. Vorig seizoen was het slecht, kwam er heel veel kritiek en ben ik met de rest mee ten onder gegaan. Als je ziet dat een Bernd Thijs nu een veel hoger niveau haalt, dan heeft dat ook gedeeltelijk daarmee te maken. Het moment dat je je laat gaan of de resultaten tegenvallen is het logisch dat het risico bestaat dat een collega die het goed doet op training je plaats inneemt. Het is altijd : blijven presteren. Ik besef dat ik niet onbetwistbaar ben omdat ik twee of drie goeie wedstrijden heb gespeeld."
...

En Genk, het blijft nog beter dan alle hoge verwachtingen bovenin meedoen. Zo ook Jan Moons. "Alles staat of valt een beetje met de resultaten. Vorig seizoen was het slecht, kwam er heel veel kritiek en ben ik met de rest mee ten onder gegaan. Als je ziet dat een Bernd Thijs nu een veel hoger niveau haalt, dan heeft dat ook gedeeltelijk daarmee te maken. Het moment dat je je laat gaan of de resultaten tegenvallen is het logisch dat het risico bestaat dat een collega die het goed doet op training je plaats inneemt. Het is altijd : blijven presteren. Ik besef dat ik niet onbetwistbaar ben omdat ik twee of drie goeie wedstrijden heb gespeeld." Van het begin van het seizoen af kreeg Moons in het doel de voorkeur op Istvan Brockhauser. Vooral zijn voetbalkwaliteiten gaven Moons een surplus. "Die heb ik altijd gehad omdat ik vaak meevoetbalde. Bij de jeugd en zelfs in derde nationale als we partijtjes deden met Heist. Niet om de dikke nek uit te hangen, maar : ik kon gerust mee. Ver uit je doel spelen houdt wel risico's in, maar in het hedendaags voetbal is het nodig. We zijn op hetzelfde niveau het seizoen begonnen, Istvan en ik, maar je voelt dan in kleine dingen het vertrouwen van de trainer. Niet dat hij het wekelijks zegt, maar waar hij wel vaak op wijst, is dat je je niet mag laten gaan als je in een wedstrijd een fout hebt gemaakt, dat je geconcentreerd moet blijven. Dus hij hamert niet zozeer op je fouten, maar op het feit dat je je daarna herstelt. Sint-Truiden, voor de beker, kwam van 3-1 op 3-2 door een fout van mij, maar daarna vloog ik bij een hoge bal wel weer in het pak, in plaats van uit angst op mijn lijn te blijven staan. En dat waardeert hij dan : dat je beter vier, vijf keer naar een hoge bal kan gaan, ook al mis je er een of twee, omdat iedereen dan voelt dat je alert bent." Sinds de komst van Sef Vergoossen de ploeg naar een hoger niveau tilde, raakte ook Moons mee uit het slop. Niet dat de nieuwe trainer voor hem als keeper veel veranderde aan zijn manier van spelen. "Het enige is, denk ik, het vertrouwen dat er weer is. Maar qua manier van voetballen blijft dat hetzelfde. De nadruk wordt gelegd op snel meevoetballen en zelden lange ballen geven naar voren. We kiezen eigenlijk altijd de voetballende optie. Waardoor ik attent moet zijn als ze vooraan druk zetten en achteraan aansluiten. Op dit moment zijn de tactische besprekingen ook vrij kort : na vijf maanden weten we onderhand wat er van ons verwacht wordt." De onder Boskamp op de rechterkant zwaar sukkelende verdediging oogt nog niet altijd zelfverzekerd, maar dat er sprake is van ernstige beterschap, is zeker. "Het is niet alleen de verdediging, het is veeleer het systeem. Er wordt nu veel meer van voren uit verdedigd, de balrecuperatie verloopt veel vlotter. Dat is een steun voor de verdediging. Als je de eerste ronde van vorig seizoen bekijkt, hadden we na zestien wedstrijden denk ik iets van een zeventien tegendoelpunten. Zó slecht was het niet, maar in een paar wedstrijden kregen we vier, vijf goals tegen en dat maakte dat het erg over kwam. Maar de oorzaak van de malaise is nu verholpen : we vormen nu echt een groep en er staat een systeem op het veld waarin iedereen perfect weet wat te doen." Ook de doelman deelt daarin de onderhand bekende lof op de Nederlandse trainer. "Vergoossen komt in de buurt van Gerets : een hele kern kunnen motiveren en kunnen zorgen dat iemand die dan die ene invalbeurt op een seizoen moet doen, er honderd procent voor kan gaan. En trainingen waar iedereen plezier aan beleeft door het fysieke aan het aangename te koppelen. Wie hier klaagt dat iets niet in orde is, zal in België of zelfs in het buitenland ver moeten gaan zoeken om beter te vinden. Dat gaat van de trainingsvelden tot kledij en accommodatie. Voor ons lijkt het allemaal heel normaal, maar als je het vergelijkt met andere clubs, is het verschil groot." Wat Genk als elftal vooral groot maakt, concludeerde Jan Ceulemans na Genk-Westerlo, is zijn spitsenduo Sonck- Dagano. Genk, zo vond Ceulemans, is voor zeventig procent zijn spitsen, leg ze aan banden en je komt een heel eind. Moons : "Dan merk je dat we de creativiteit van Skoko misten. Men was wat bang hoe het zou uitdraaien om afwezigheden op te vangen omdat we met een jonge kern zitten, maar op dit moment is dat absoluut geen probleem gebleken. Er zal nog wel een terugval komen, door de Afrika Cup en zo, en daarom vind ik het ook absoluut niet nodig om onze ambities bij te stellen. We genieten van elke seconde van wat we nu meemaken, omdat we de keerzijde van de medaille kennen van vorig seizoen. We weten dat we met een jonge groep zitten en dat er mensen uit vorm gaan raken. Zijn dat belangrijke pionnen, des te erger. Dat kan voor ons de doorslag geven. Na vijf weken waren ze al bezig van : Genk speelt kampioen. We moeten niet wegsteken dat het goed draait en dat we in de top moeten blijven meedraaien. Maar zeggen dat we kampioen kunnen spelen, is toch wel voorbarig." Voor de belangrijke interland in en tegen Tsjechië werd Jan Moons - mede door de blessure van Frédéric Herpoel - opgeroepen als tweede doelman. Dat zijn selectie hem in Genk meer krediet geeft, het is geen vermoeden dat bij Jan Moons bestaat. "Voor mij brengt die selectie een meerwaarde, maar meer voor mezelf, qua aanvaarding door de entourage. Maar het is niet zo dat het nu een uitgemaakte zaak is dat ik de onbetwistbare titularis ben bij Genk. Vorig seizoen was het ook voor mij gewoon heel slecht, mijn minst goede sinds ik in eerste klasse zit. Niet dat ik de ene blunder na de andere maakte, maar ik gaf gewoon een heel onzeker indruk en dat is nu wel wat verdwenen, denk ik." Dat de prestaties van Genk hem voor de nationale ploeg betere kansen zouden kunnen bezorgen, het zijn evenmin hersenspinsel die Moons bezighouden. "'t Is nog allemaal veraf. De volgende wedstrijd is pas over twee, drie maanden. Alles zal, vermoed ik, afhangen van het moment : hoe speel ik, de ploeg, wat doet de concurrentie. Ik weet dat De Vlieger en Herpoel normaal wel één en twee zijn, de directe concurrent voor de derde plaats zal wel Gaspercic zijn. Als hij in Spanje weer in de ploeg komt, is hij de meest te duchten concurrent en is het waarschijnlijk dat hij meegaat. Ik maak mij geen illusies, maar het is wel een streven voor mij om mee te kunnen naar het WK." Intussen weet hij zich als eenendertigjarige bij Genk op zijn plaats. "Ik heb gezonde ambitie en ik weet dat ik op Belgisch niveau goed zit. Maar we zien wel, niet dat ik zit te wachten op die ene transfer naar het buitenland. Iedereen beseft dat zeker na het einde van het seizoen deze groep niet samengehouden zal worden. Het is gewoon te hopen dat dat ook opgevangen kan worden door mensen in te passen, maar hopelijk niet zo flagrant als na het kampioensjaar, toen het gewoon een leegloop werd. In het begin van het seizoen werd gezegd dat ze de groep samen zouden houden, maar ondertussen zijn er toch al drie vertrokken : Origi, D'Angelo, Vander Elst. Toen Mike wegging vonden we dat wel raar, dat ze hem zo makkelijk lieten gaan. Het zou niet goed zijn als er in de loop van het seizoen nog iemand van de elf zou weggaan." door Raoul De Groote