Het moet een jaar of 35 geleden zijn dat we Gille Van Binst voor het eerst ontmoetten. Voetballers interviewen was toen simpel: je belde hen op en een dag later zat je bij hen thuis. In uitzonderlijke gevallen kon het ook twee dagen later zijn. Er waren geen privénummers, geen perschefs, er werden geen teksten nagelezen. Gille Van Binst zou dat laatste ook nooit hebben geaccepteerd. Hij zei altijd wat hij dacht. Onverbloemd en ongezouten. Hij had een hekel aan censuur.
...