Met zeven punten achterstand op Club Brugge, maar toch ook vijf voorsprong op de derde is er geen sprake van een crisis bij Anderlecht, zegt aanvoerder Glen De Boeck. "Ik heb ooit een seizoen met één op vijftien meegemaakt en uitschakeling voor de voorronde van de Champions League. Dan kun je echt van een crisis spreken. Tegen Standard was de balcirculatie al beter, maar er zitten nog te veel hoogtes en laagtes in ons spel."
...

Met zeven punten achterstand op Club Brugge, maar toch ook vijf voorsprong op de derde is er geen sprake van een crisis bij Anderlecht, zegt aanvoerder Glen De Boeck. "Ik heb ooit een seizoen met één op vijftien meegemaakt en uitschakeling voor de voorronde van de Champions League. Dan kun je echt van een crisis spreken. Tegen Standard was de balcirculatie al beter, maar er zitten nog te veel hoogtes en laagtes in ons spel." Glen De Boeck : "Ten eerste zitten we met enorm veel blessures. Sommige jongens trainen amper, maar moeten toch spelen. Zoals Aruna, die door zijn rug en knie bijna niet traint. Maar we hebben hem nodig. Zo blijft hij naar zijn goede vorm zoeken en geraakt hij in een vicieuze cirkel. Ten tweede is er door de blessures weinig concurrentie." "Onze ploeg mist maturiteit. Anderlecht heeft ervoor gekozen de kaart van de jeugd te trekken. Daar moet je blijven achter staan. Maar nu de druk toeneemt, worden de meeste gasten daar voor het eerst mee geconfronteerd. Dan zijn de ervaren spelers er om hen dingen aan te reiken. Ofwel pikken ze het op, ofwel niet. Dat bepalen ze zelf. Als speler kan ik niet meer doen.""Ik heb niet het gevoel dat de kleedkamer echt verdeeld is. Zo zou ik het niet noemen. Het verschil is dat de jongeren vandaag mondiger zijn geworden, niet alleen in het voetbal, maar in heel de maatschappij. Toch vind ik het nog altijd de plicht van de oudere spelers om hen op de rails te houden.""De maatschappij is individualistisch geworden. Dat is toch zo ? Voor mij blijft het team niettemin het allerbelangrijkste. Als dat goed draait, komt ieder om beurt wel in de picture te staan. Het individu is maar zo sterk als het collectief.""Het collectief is op dit moment niet zo sterk.""Moeilijk te zeggen. ( Zéér lange stilte) Kijk, deze groep mist zelfdiscipline. En dan heb ik het niet alleen over de jongeren." "Dan is het aan de club om in te grijpen. Zij zijn toch de baas ?""Ik vind niet dat die discussie nu gevoerd moet worden. De spelers moeten in de eerste plaats bij zichzelf te rade gaan. Het is al te gemakkelijk om als het slecht gaat en veel spelers onder hun niveau spelen, de discussie over de trainer op gang te brengen. Dat is echt niet aan de orde.""Ik kan alleen voor mezelf spreken : ik wil die strijd nog elke dag aangaan. Het probleem is dat een deel van de spelers niet goed weet hoe ze met deze situatie moet omgaan. Spelen voor Anderlecht is nog altijd spelen voor de ploeg die elk weekend moet winnen. Als er niet gewonnen wordt, is er een probleem. Dat moet iedereen goed beseffen. Ik ben hier nu tien jaar : ik heb nooit anders geweten dan dat een gelijkspel werd ervaren als een nederlaag. Vroeger was de spirit elke week : we moeten winnen. Natuurlijk bracht dat druk mee, maar zo was het wel. Jij noemt het gelatenheid en misschien heb je voor een stuk gelijk, maar ik vind dat iedereen een nederlaag nog altijd moet erváren als een nederlaag. Na Standard was ik drie dagen niet goed. Maar beseft iedereen dat wel ?""Ik weet het niet. Daarvoor zou je een enquête moeten houden onder de spelers."door Jan Hauspie'Deze groep mist zelfdiscipline. En dan heb ik het niet alleen over de jongeren.'