Derick Ogbu, roepnaam Chuka, groeide op in Enugu, in het zuidoosten van Nigeria. Zijn vader was een voormalige Nigeriaanse profvoetballer. Op zijn zeventiende werd hij weggeplukt van een jeugdtoernooi door Enugu Rangers, een van de grootste clubs uit Nigeria. Daar werd hij in 2007 uitgeroepen tot beste jongere van de jeugdopleiding. Voetballen was in die dagen alles. Chuka: "In Enugu wordt er op elke hoek van de straat gevoetbald. Toen mijn moeder mij riep om te komen eten, had ik nog liever buikpijn van de honger dan te moeten stoppen met voetballen. Ik kom uit de Nigeriaanse middenklasse, we hadden het goed thuis. Mijn vader heeft in Italië gestudeerd, hij is daar getrouwd met mijn moeder. Ik heb nog twee broers waarvan de ene in Griekenland studeert en de andere zakenman in Italië is. In Nigeria heb ik nog twee kleinere zussen. Voetballen was mijn passie. Zoals in Afrika gebruikelijk is, had ik een mentor, iemand die in mij geloofde en die probeerde mijn dromen waar te maken. Hij bracht mij naar Dubai. Ik zag het als de eerste stap in mijn professionele carrière."

Was je droom dan niet om in Europa te kunnen voetballen?

Derick Ogbu: "Zeker, maar ik wou mijn loopbaan vooral buiten Nigeria starten. Vanuit mijn land onmiddellijk naar een Europese club gaan, leek me moeilijker. In Dubai scoorde ik vier keer. Helaas draait alles er om geld. We verloren vier opeenvolgende wedstrijden en de coach werd ontslagen. De nieuwe, een Braziliaan, wilde enkel Braziliaanse spelers aantrekken. Hij was trouwens ook hun manager. Daarop ben ik naar Oman vertrokken, waar ik het seizoen volmaakte en medetopschutter werd met twaalf doelpunten."

En toen kwam Henk ten Cate in je leven.

( lacht) "In Qatar was dat. Hij bracht goede voetballers naar Qatar, hierdoor speelde ik bij Umm Salal met spelers als Mario Melchiot (ex-Chelsea), Gabriel Garcia (ex-Barcelona) en Adil Ramzi, die nu bij Roda speelt. We tilden elkaar naar een hoger niveau. Ik was als een zoon voor Henk. Het meeste heb ik van Henk geleerd, elke training riep hij op mij en probeerde hij me beter te maken. 'Ik zie dat je een goede speler bent. Als je hard werkt, zal je een van de beste aanvallers ter wereld worden', zei Henk. Ik probeerde iedere training te scoren, waardoor het vlotter liep tijdens de wedstrijden. Daarnaast kweekte ik ook discipline."

Op een haar na speelde je voor de nationale ploeg van Qatar.

"Het is daar gebruikelijk dat ze jonge buitenlandse voetballers aantrekken voor de nationale ploeg. Ik moest onmiddellijk schriftelijk aantonen dat ik nog nooit voor de nationale ploeg van Nigeria had gespeeld. Toen bleek van niet, spraken ze over naturaliseren. Op een dag zat ik in het kantoor van Ten Cate en vertelde ik hem dat het mijn droom was het waar te maken in Europa. In een grote competitie, Engeland of Spanje. Hij deed mij inzien dat ik niet voor de nationale ploeg van Qatar moest spelen, dat ik niks te zoeken had in de Arabische competitie, dat ik niet aan de Olympische Spelen zou kunnen deelnemen ... En dat ik naar Europa moest vertrekken."

PSV

Kwam toen niet een van de moeilijkste momenten in je nog prille carrière, doorgestuurd worden bij PSV Eindhoven?

"Een heel grote ontgoocheling. In drie wedstrijden scoorde ik drie keer, ik speelde er op het middenveld, als aanvallende middenvelder, als diepe spits ... Ik was ervan overtuigd dat ik zou slagen, maar ik was geen international en omdat ik van buiten de Europese Unie kom, was het moeilijk om aan een werkvisum te raken. De club was ook op zoek naar een topspits die onmiddellijk potten zou breken in de Europa League. Ik heb nog 1 à 2 seizoenen nodig om dat niveau te halen. Maar ze vinden me een goeie speler en ze zullen me in de gaten blijven houden. Dus moest ik op zoek naar een nieuwe club. Er waren veel pistes mogelijk, maar mijn manager ( de Surinamer Sigi Lens, nvdr) raadde me aan om naar België te komen."

Wat vind je van het niveau van de Belgische competitie en je integratie bij OH Leuven?

"Het is een vrij harde competitie, er wordt stevig verdedigd. Van mijn transfer naar OH Leuven heb ik nog geen moment spijt. Ik ben een echte diepe spits en tot nu toe werd ik steevast op mijn beste positie uitgespeeld, ik ben hier heel gelukkig."

Nog dromend van de nationale ploeg van Nigeria? Om in de voetsporen te treden van je idool Rachidi Yekini, die 37 doelpunten maakte in 58 interlands?

( lacht even) "Ik zou er onmiddellijk voor tekenen, mocht ik dezelfde weg kunnen afleggen als Rachidi. Daniel Amokachi was ook een hele grote. Natuurlijk droom ik ervan te kunnen spelen voor mijn land. Stephen Keshi ( ex-verdediger van Anderlecht, nvdr) is er de nieuwe coach. Hij heeft een nieuwe visie geïntroduceerd in de ploeg. Hij kent mij en ik weet dat hij mij volgt. Op het juiste moment zal hij me bellen en dan zal ik er staan."

Heb je veel contact met je familie in Nigeria?

( zelfverzekerd) "Elke dag. Mijn familie mist me en ik mis hen. Ik heb nood om veel met hen te praten, waardoor ik veel geld uitgeef aan mijn mobiele telefoon, tot 100 euro per week. Hoewel ik single ben, ben ik geen uitgaanstype, je kan me meestal in een winkelcentrum of een koffiebar terugvinden. Ik heb hier ook niet echt contact met de Afrikaanse gemeenschap en ik kom zelden bij mensen over de vloer. Daarom ben ik gelukkig dat mijn oudste broer mij in januari komt bezoeken. Ik wil dat hij mij een tijdje gezelschap houdt."

Manchester United

Waar wil je jezelf nog verbeteren?

"Na de wedstrijd tegen Standard bekeek ik de match opnieuw. Ik moet duidelijk nog hard werken aan mijn positiespel. Aangezien OHL maar met één diepe spits speelt, kan ik bij balverlies de hele ploeg in gevaar brengen. Ik moet trachten de bal bij te houden. Sinds de match tegen Lokeren, drie weken geleden, loop ik met een enkelblessure rond en train ik amper twee keer per week. Dit probleem is nu van de baan."

Waarom word je eigenlijk Chuka genoemd?

"Dat is mijn Nigeriaanse naam. In het zuidoosten van Nigeria spreekt men Igbo en Chuka staat voor 'God is goed'. Enugo, de hoofdstad van de gelijknamige staat, is een van de 36 staten van Nigeria. Er zijn delen in Nigeria die islamitisch of gemengd zijn, maar Enugo is enkel katholiek. In vergelijking met andere gebieden in Nigeria leven de mensen er in vrede. In Nigeria ging ik iedere zondag naar de kerk, maar aangezien we hier meestal op zaterdag spelen, ben ik zondag zo kapot dat ik niet in de kerk raak."

Waar zie je jezelf in 2013, wanneer je contract bij OHL afloopt?

( lacht) "Hopelijk in Engeland, bij Manchester United. Dat is mijn favoriete club."

door david d'hondt - beelden imageglobe

"Stephen Keshi, de Nigeriaanse bondscoach, volgt me."

Derick Ogbu, roepnaam Chuka, groeide op in Enugu, in het zuidoosten van Nigeria. Zijn vader was een voormalige Nigeriaanse profvoetballer. Op zijn zeventiende werd hij weggeplukt van een jeugdtoernooi door Enugu Rangers, een van de grootste clubs uit Nigeria. Daar werd hij in 2007 uitgeroepen tot beste jongere van de jeugdopleiding. Voetballen was in die dagen alles. Chuka: "In Enugu wordt er op elke hoek van de straat gevoetbald. Toen mijn moeder mij riep om te komen eten, had ik nog liever buikpijn van de honger dan te moeten stoppen met voetballen. Ik kom uit de Nigeriaanse middenklasse, we hadden het goed thuis. Mijn vader heeft in Italië gestudeerd, hij is daar getrouwd met mijn moeder. Ik heb nog twee broers waarvan de ene in Griekenland studeert en de andere zakenman in Italië is. In Nigeria heb ik nog twee kleinere zussen. Voetballen was mijn passie. Zoals in Afrika gebruikelijk is, had ik een mentor, iemand die in mij geloofde en die probeerde mijn dromen waar te maken. Hij bracht mij naar Dubai. Ik zag het als de eerste stap in mijn professionele carrière." Derick Ogbu: "Zeker, maar ik wou mijn loopbaan vooral buiten Nigeria starten. Vanuit mijn land onmiddellijk naar een Europese club gaan, leek me moeilijker. In Dubai scoorde ik vier keer. Helaas draait alles er om geld. We verloren vier opeenvolgende wedstrijden en de coach werd ontslagen. De nieuwe, een Braziliaan, wilde enkel Braziliaanse spelers aantrekken. Hij was trouwens ook hun manager. Daarop ben ik naar Oman vertrokken, waar ik het seizoen volmaakte en medetopschutter werd met twaalf doelpunten." ( lacht) "In Qatar was dat. Hij bracht goede voetballers naar Qatar, hierdoor speelde ik bij Umm Salal met spelers als Mario Melchiot (ex-Chelsea), Gabriel Garcia (ex-Barcelona) en Adil Ramzi, die nu bij Roda speelt. We tilden elkaar naar een hoger niveau. Ik was als een zoon voor Henk. Het meeste heb ik van Henk geleerd, elke training riep hij op mij en probeerde hij me beter te maken. 'Ik zie dat je een goede speler bent. Als je hard werkt, zal je een van de beste aanvallers ter wereld worden', zei Henk. Ik probeerde iedere training te scoren, waardoor het vlotter liep tijdens de wedstrijden. Daarnaast kweekte ik ook discipline." "Het is daar gebruikelijk dat ze jonge buitenlandse voetballers aantrekken voor de nationale ploeg. Ik moest onmiddellijk schriftelijk aantonen dat ik nog nooit voor de nationale ploeg van Nigeria had gespeeld. Toen bleek van niet, spraken ze over naturaliseren. Op een dag zat ik in het kantoor van Ten Cate en vertelde ik hem dat het mijn droom was het waar te maken in Europa. In een grote competitie, Engeland of Spanje. Hij deed mij inzien dat ik niet voor de nationale ploeg van Qatar moest spelen, dat ik niks te zoeken had in de Arabische competitie, dat ik niet aan de Olympische Spelen zou kunnen deelnemen ... En dat ik naar Europa moest vertrekken." "Een heel grote ontgoocheling. In drie wedstrijden scoorde ik drie keer, ik speelde er op het middenveld, als aanvallende middenvelder, als diepe spits ... Ik was ervan overtuigd dat ik zou slagen, maar ik was geen international en omdat ik van buiten de Europese Unie kom, was het moeilijk om aan een werkvisum te raken. De club was ook op zoek naar een topspits die onmiddellijk potten zou breken in de Europa League. Ik heb nog 1 à 2 seizoenen nodig om dat niveau te halen. Maar ze vinden me een goeie speler en ze zullen me in de gaten blijven houden. Dus moest ik op zoek naar een nieuwe club. Er waren veel pistes mogelijk, maar mijn manager ( de Surinamer Sigi Lens, nvdr) raadde me aan om naar België te komen." "Het is een vrij harde competitie, er wordt stevig verdedigd. Van mijn transfer naar OH Leuven heb ik nog geen moment spijt. Ik ben een echte diepe spits en tot nu toe werd ik steevast op mijn beste positie uitgespeeld, ik ben hier heel gelukkig." ( lacht even) "Ik zou er onmiddellijk voor tekenen, mocht ik dezelfde weg kunnen afleggen als Rachidi. Daniel Amokachi was ook een hele grote. Natuurlijk droom ik ervan te kunnen spelen voor mijn land. Stephen Keshi ( ex-verdediger van Anderlecht, nvdr) is er de nieuwe coach. Hij heeft een nieuwe visie geïntroduceerd in de ploeg. Hij kent mij en ik weet dat hij mij volgt. Op het juiste moment zal hij me bellen en dan zal ik er staan." ( zelfverzekerd) "Elke dag. Mijn familie mist me en ik mis hen. Ik heb nood om veel met hen te praten, waardoor ik veel geld uitgeef aan mijn mobiele telefoon, tot 100 euro per week. Hoewel ik single ben, ben ik geen uitgaanstype, je kan me meestal in een winkelcentrum of een koffiebar terugvinden. Ik heb hier ook niet echt contact met de Afrikaanse gemeenschap en ik kom zelden bij mensen over de vloer. Daarom ben ik gelukkig dat mijn oudste broer mij in januari komt bezoeken. Ik wil dat hij mij een tijdje gezelschap houdt." "Na de wedstrijd tegen Standard bekeek ik de match opnieuw. Ik moet duidelijk nog hard werken aan mijn positiespel. Aangezien OHL maar met één diepe spits speelt, kan ik bij balverlies de hele ploeg in gevaar brengen. Ik moet trachten de bal bij te houden. Sinds de match tegen Lokeren, drie weken geleden, loop ik met een enkelblessure rond en train ik amper twee keer per week. Dit probleem is nu van de baan." "Dat is mijn Nigeriaanse naam. In het zuidoosten van Nigeria spreekt men Igbo en Chuka staat voor 'God is goed'. Enugo, de hoofdstad van de gelijknamige staat, is een van de 36 staten van Nigeria. Er zijn delen in Nigeria die islamitisch of gemengd zijn, maar Enugo is enkel katholiek. In vergelijking met andere gebieden in Nigeria leven de mensen er in vrede. In Nigeria ging ik iedere zondag naar de kerk, maar aangezien we hier meestal op zaterdag spelen, ben ik zondag zo kapot dat ik niet in de kerk raak." ( lacht) "Hopelijk in Engeland, bij Manchester United. Dat is mijn favoriete club." door david d'hondt - beelden imageglobe"Stephen Keshi, de Nigeriaanse bondscoach, volgt me."