"We wonnen deze week al een oefenwedstrijd van Knack Roeselare. Ik wist dat het goed zat." Coach Alain Dardenne glunderde na afloop van de competitie-opener van Par-Ky Menen. Kan ook moeilijk anders. Menen zorgde voor een verrassing van formaat door landskampioen Noliko Maaseik voor het eerst in z'n nog jonge ereklassegeschiedenis te verslaan. Daarmee zette Par-Ky meteen zijn ambities kracht bij. Maar hoe hoog reiken die ambities ?
...

"We wonnen deze week al een oefenwedstrijd van Knack Roeselare. Ik wist dat het goed zat." Coach Alain Dardenne glunderde na afloop van de competitie-opener van Par-Ky Menen. Kan ook moeilijk anders. Menen zorgde voor een verrassing van formaat door landskampioen Noliko Maaseik voor het eerst in z'n nog jonge ereklassegeschiedenis te verslaan. Daarmee zette Par-Ky meteen zijn ambities kracht bij. Maar hoe hoog reiken die ambities ? Manager Anne Verhelst wou in het tussenseizoen de lat nog niet te hoog leggen. Het objectief : na elf wedstrijden bij de topzes gerangschikt staan en liefst niet, zoals vorig jaar, moeten wachten tot de allerlaatste speeldag om daar zekerheid over te krijgen. Het klonk niet bepaald razend ambitieus voor een club die al twee seizoenen deel uitmaakt van die topzes en deze zomer als een van de weinige het budget kon verhogen. Maar voorzichtigheid is altijd geboden. Uiteindelijk sloeg Menen nog maar net een nieuwe weg in en moest het acht nieuwe spelers inpassen. Bovendien was de kalendercommissie de West-Vlamingen net als vorig seizoen niet bijster gunstig gezind. Openen tegen de landskampioen, vervolgens op bezoek bij het Europees spelende Everbeur en op de derde speeldag de derby op verplaatsing bij het versterkte Torhout. Dardenne besefte het zaterdag maar al te goed. "Hadden we hier vanavond puntenloos verloren en pakken we ook op Everbeur niks, dan ga je met knikkende knieën naar Torhout, want speel je daar al de match van de waarheid."Acht nieuwe spelers dus, maar die zorgen samen met de drie blijvers wel voor een veel evenwichtiger Menen dan tijdens de vorige campagne. Elke positie is dubbel bezet en de mix van een pak ervaring aangevuld met enkele jonge talenten kan een heerlijke cocktail opleveren, weet ook Alain Dardenne. "Hoewel het voor de club structureel misschien nog net iets te vroeg is, bleek uit de groepsgesprekken voor de start van de competitie dat de spelers en ook ikzelf een Europees ticket willen bemachtigen. Maar we beseffen dat we daarvoor op de toppen van onze tenen zullen moeten spelen."Het belangrijkste verschil misschien wel met vorig seizoen vormt de mentaliteit in de spelersgroep. De rotte appels die de sfeer danig vertroebelden, werden van de hand gedaan en tijdens de transferonderhandelingen met de nieuwkomers maakte Menen dan ook duidelijke afspraken. Het kreeg er ook meer de kans toe, zegt Dardenne. "In ons eerste seizoen in de ereklasse waren we verplicht om buitenlanders aan te trekken, want de spelers uit de Belgische competitie die kwalitatief voldeden, wilden niet naar Menen komen. Terwijl we deze zomer meer telefoons kregen dan ons lief was. We hadden keuze zat. En dat danken we aan de reputatie van deze club, die altijd heel correct is." Net als de meeste spelers, kwam ook de coach tot een (hernieuwde) overeenkomst voor drie seizoenen, wat duidt op de lange termijnpolitiek van Par-Ky Menen. "Ik heb geen seconde getwijfeld om voor drie jaar bij te tekenen", zegt Dardenne met klem. "Ik kan hier erg professioneel werken. En wat te zeggen van de ambiance bij onze thuiswedstrijden ?"Aangevoerd door de harde kern van de Menense supportersclub Ziejollid, zorgden het publiek ook zaterdagavond weer voor een fantastische sfeer in het kolkende Ghelandt. De West-Vlaamse fans schraapten hun kelen en zette zich vocaal en massaal achter hun team, dat na een aarzelende start (0-3), resoluut het heft in handen nam. Vooral de jonge (21) Spaanse hoofdaanvaller Ruben Antequera haalde zwaar uit. De Catalaan - geboren en getogen in Lleida - scoorde in de eerste set acht punten. Daarbij al geholpen door zijn 2m03 zit hij erg hoog én hij beschikt over heel wat power. Kortom, een man om naar uit te kijken de volgende maanden. Maar in set twee deemsterde Antequera - in de tribune aangemoedigd door zijn ex-ploegmaat bij Tarragona en de man die hem in België aanprees, Dieter Verbeke - stilaan weg om in de derde helemaal door het ijs te zakken. Hoe dat in godsnaam kwam, wilden we van de betrokkene zelf weten. "Ik begon heel goed aan de wedstrijd, maar nadien maakte ik op korte tijd twee domme fouten en dat vrat aan mijn zelfvertrouwen. Ik speel nog niet altijd even constant, daaraan moet ik nog werken, maar we zijn ermee bezig." Van een staartploeg in Spanje naar een ploeg met Europese ambitie in België, de stap is groot. "Het niveau ligt een stuk hoger en ook de trainingsintensiteit - los entrenamientos son muy duros." Met een nul op acht kon Dardenne niet anders dan Antequera diep in de derde set te vervangen door de al even jonge Steven Hollez - van olé naar Hollez, voor Ziejollid maar een miniem verschil. Maar het schip was toen al verdronken en Menen keek tegen een 1-2-achterstand aan. Dat Par-Ky nadien uitstekend bleef volleyballen en een vijfde set afdwong, bewijst dat de ploeg ook na een wissel niet per se verzwakt hoeft te zijn. En het toont vooral de mentale weerbaarheid van dit Menen aan, aldus Dardenne. "We hebben uitstekend gereageerd op die achterstand. We zijn erin blijven geloven, het zit dus goed in het kopke." In een felbevochten, spannende en tegelijk kwalitatief hoogstaande tiebreak pakte Menen uiteindelijk de twee punten en liet het Maaseik met een punt achter. Eén dissonant toch in die slotset. Bij 9-9 zagen de heren Blyaert en Derkinderen bij een outbal van Menen ergens een touché van Maaseik. Ze moeten zowat de enigen geweest zijn in heel de zaal. Dat neemt niet weg dat een collectief sterk Menen, met Chad Strickland (26 punten), Frederik Delanghe en spelverdeler Kris Tanghe als uitblinkers, oververdiend de eerste zege van het seizoen binnenhaalde. De eerste stap richting topzes is gezet. "En dat blijft onze eerste betrachting", besloot Kris Tanghe, die vorig jaar met Everbeur al voortvarend uit de startblokken schoot. "Het komt er nu op aan elke week zo'n ploegprestatie neer te zetten en dit fantastische publiek meer van dergelijke wedstrijden te gunnen. Om over de mogelijkheden van dit team te spreken, is het nog te vroeg. door Roel Van den broeck'Voor de club is het misschien nog wat vroeg, maar de spelers en ook ikzelf willen een Europees ticket bemachtigen.' (Alain Dardenne)