Het meest memorabele moment van zijn carrière in het voetbal vond zonder enige twijfel in de buurt van Kaapstad plaats. Jan Peeters was voorzitter van de inspectiecommissie voor het WK 2010, dat aan het zwarte continent was toegewezen. Tijdens de inspectietocht in Zuid-Afrika werd een toeristische uitstap ingelast naar Robbeneiland, waar Nelson Mandela achttien jaar gevangen werd gehouden.
...

Het meest memorabele moment van zijn carrière in het voetbal vond zonder enige twijfel in de buurt van Kaapstad plaats. Jan Peeters was voorzitter van de inspectiecommissie voor het WK 2010, dat aan het zwarte continent was toegewezen. Tijdens de inspectietocht in Zuid-Afrika werd een toeristische uitstap ingelast naar Robbeneiland, waar Nelson Mandela achttien jaar gevangen werd gehouden. Toen de FIFA-leden in de cel van de toenmalige ex-president van de Regenboognatie stonden, hoorden ze vlakbij een helikopter landen. Verstomming alom toen een paar minuten later Mandela himself zich bij hen voegde. Peeters, die een grenzeloze bewondering voor 'Madiba' had, was compleet van de kaart. Zijn admiratie voor de Zuid-Afrikaanse antiapartheidsstrijder zegt alles over de figuur Jan Peeters. Hij was een eminent jeugdrechter en een van de eersten die het belang van de jongeren op de eerste plaats zetten en met alternatieve sancties hen weer op het rechte pad probeerden te brengen. 'Jan was een onvoorstelbare democratische humanist', zegt Michel D'Hooghe, zijn voorganger als bondsvoorzitter. 'Vanwege zijn beroep was hij gewend naar het standpunt van anderen te luisteren. Hij had een enorme openheid en een brede visie. Hij was heel erg begaan met alles wat met jeugd te maken had en toonde daarbij een onweerstaanbaar enthousiasme.' Jan Peeters en Michel D'Hooghe stonden ruim twee decennia samen aan het hoofd van de Belgische voetbalbond. 'Met Jan Peeters verliest de Belgische sport in het algemeen en het voetbal in het bijzonder een belangrijke man en een prachtige persoonlijkheid. Ikzelf ben een grote vriend kwijt', aldus D'Hooghe. Jan Peeters werd op 2 april 1934 in Willebroek geboren en studeerde rechten aan de universiteit van Gent. In 1971 werd hij jeugdrechter in Mechelen. Een paar jaar later kon hij zijn liefde voor het recht en het voetbal combineren in de rechtscommissie van de voetbalbond. Op 12 augustus 1977 werd hij ook lid van het Uitvoerend Comité van de KBVB. Begin jaren negentig werd de man uit Klein-Brabant ondervoorzitter van de voetbalbond en een van de belangrijkste bondgenoten van toenmalig voorzitter Michel D'Hooghe. Toen secretaris-generaal Alain Courtois in 1996 benoemd werd tot toernooidirecteur voor Euro 2000 nam Peeters diens rol over. D'Hooghe vertelde herhaaldelijk dat het zijn gelukkigste jaren op de bond waren. Hij kon immers blind vertrouwen op de loyale Peeters. De Bruggeling geloofde zo sterk in Peeters dat hij hem in juni 2001 naar voren schoof als zijn opvolger. Het bleek net een stap te hoog voor Peeters. Hij was een van de weinigen binnen de voetbalbond die begrepen dat vernieuwing nodig was en schoof prima ideeën naar voren, maar hij legde zich te snel en te gemakkelijk neer bij de weerstand van de conservatieve krachten binnen het Uitvoerend Comité die zich wentelden in het status quo. Peeters was vijf jaar bondsvoorzitter en werd in 2006 opgevolgd door François De Keersmaecker. Hij bleef nog een tijdje actief in de disciplinaire en juridische commissies van de UEFA en de FIFA en was tot op de dag van zijn overlijden voorzitter van de ethische commissie van het Belgisch Olympisch en Interfederaal Comité. Peeters werd immers door de KBVB naar het BOIC afgevaardigd. Van 1985 tot 1996 was hij zelfs ondervoorzitter. Hij werd vooral gewaardeerd voor zijn rol als delegatieleider op de Olympische Spelen van 1992 in Barcelona en 1996 in Atlanta. Een functie die hij, samen met Michel D'Hooghe, ook al op zich had genomen tijdens het succesvolle WK van 1986 in Mexico. Jan Peeters overleed op 21 juli 2016 in het Middelheimziekenhuis na een hersenbloeding. Met hem telt de Belgische sportwereld niet alleen een bekwame bestuurder maar vooral een fijne mens minder. DOOR FRANÇOIS COLIN - FOTO BELGAIMAGEHij was een van de eersten die het belang van de jongeren op de eerste plaats zetten.