Het gebeurde in Tubeke, tussen verplaatsingen naar Kopenhagen en Sint-Petersburg in. Terwijl Jason Denayer, de onfortuinlijke held van Kopenhagen, met de geschreven pers zijn prestatie overloopt, gaat Kevin De Bruyne langs bij de diverse televisiezenders. De fotografen wenden zich af van wat in de tent gebeurt en hebben alleen oog voor de man die met een assist en een doelpunt de wedstrijd tegen Denemarken in het voordeel van de Belgen deed kantelen. Je kan dan wel tot de beste verdediger van de Ligue 1 zijn uitgeroepen, als je 'concurrent van de dag' de beste voetballer in de Premier League is, weeg je niet zo zwaar.
...

Het gebeurde in Tubeke, tussen verplaatsingen naar Kopenhagen en Sint-Petersburg in. Terwijl Jason Denayer, de onfortuinlijke held van Kopenhagen, met de geschreven pers zijn prestatie overloopt, gaat Kevin De Bruyne langs bij de diverse televisiezenders. De fotografen wenden zich af van wat in de tent gebeurt en hebben alleen oog voor de man die met een assist en een doelpunt de wedstrijd tegen Denemarken in het voordeel van de Belgen deed kantelen. Je kan dan wel tot de beste verdediger van de Ligue 1 zijn uitgeroepen, als je 'concurrent van de dag' de beste voetballer in de Premier League is, weeg je niet zo zwaar. Het is symbolisch voor het gewicht van De Bruyne, hotter dan ooit. Hij moet maar zijn neus naar buiten steken en de camera's klikken onophoudelijk. 'Fijn voor ons dat hij geen masker draagt, dat levert mooie beelden op. We zien goed alle gelaatsuitdrukkingen', klinkt het tevreden bij een van de fotografen. Zelden doet De Bruyne uitbundig, maar dat is niet nieuw. Als hij gaat zitten en op zijn beurt vragen beantwoordt, gaan de camera's weer aan het klikken. Klikken dat toeneemt, als deze of gene vraag leidt tot een lach of wat mimiek. Als we een tijdje later in een kleine tribune aan de rand van het trainingsveld van de Rode Duivels aanschuiven voor een babbel met Thorgan Hazard, maker van het openingsdoelpunt op pas van De Bruyne, komt diens inbreng uiteraard ook ter sprake. 'Hij verdient de Gouden Bal', zegt de middenvelder van Dortmund. 'Het is alleen jammer dat Kevin de Champions Leaue niet kon winnen. Dat had de balans voor veel stemmers nu al in zijn voordeel kunnen laten doorslaan. Maar als wij erin zouden slagen om het EK te winnen, dan stijgen zijn kansen opnieuw. Dat zou ongelooflijk zijn voor België.' Drie nog actieve spelers kregen al die prijs: Lionel Messi, Luka Modric en Cristiano Ronaldo. Geen van de drie had een uitzonderlijk seizoen bij zijn club. Stel dat Thorgan Hazard zou moeten stemmen, gooien we hem voor de voeten. Wie zou hij dan in zijn top drie zetten? Hazard: 'In willekeurige volgorde: De Bruyne, Lukaku en Kanté. Kevin staat daarbij voor Romelu om de eenvoudige redenen dat Inter niet zo ver raakte in de Champions League. Kevin had die bijna gewonnen. In hun land waren beiden zeer sterk.' Ook Marc Wilmots liet zich al uit over het thema. Hij ziet een paar anderen die De Bruyne eventueel van de prijs kunnen houden. Kylian Mbappé onder meer. Karim Benzema, Erling Haaland of Robert Lewandowski. De Bruyne zelf weet dat hij op zijn collega-Duivels kan rekenen om straks een kans te hebben. 'Soms kan je briljant zijn in een wedstrijd en toch in het verliezende kamp belanden. Om een kans te maken op een individuele prijs zoals de Gouden Bal moet je titels pakken. Ik probeer de beste te zijn in alles wat ik doe. Ik weet niet tot wat het gaat leiden, maar ik ben wel fier dat ik geciteerd word onder de favorieten. Het gaat hier tenslotte om een prijs die wordt uitgereikt aan de beste speler ter wereld.' Als De Bruyne de eerste Belgische Gouden Bal wordt, zal dat zijn omdat hij uitblonk in iets wat hij het beste kan: uitstekende ballen verdelen. Kaviaar schenken op een dienblad. Zijn handelsmerk en daarin is hij sterker dan om het wie. Thorgan Hazard profiteerde ervan in Kopenhagen om gelijk te maken. Zijn broer deed het eerder al: op voorzet of pas van De Bruyne scoorde Eden vijf kaar als international. De kampioen in de afwerking van ballen van KDB is niet verrassend Romelu Lukaku: elf goals op pas van De Bruyne (zie kader). Ook tegen Finland kreeg Big Rom zijn twee goals - eentje werd afgekeurd door de VAR - perfect aangereikt. Zijn assist voor Hazard in Kopenhagen was masterclass: op het einde van een geweldige actie van tank Lukaku kreeg De Bruyne een schietkans aangeboden. Wat dan door zijn hoofd flitste, bracht hij zaterdag onder woorden: 'Ik dacht bij mezelf dat als ik zou schieten, een Deense verdediger een kans had om de bal af te blokken. Ik redeneerde direct van: als de rechtsback druk komt zetten, betekent dit dat er niemand meer staat om wie links van me loopt af te dekken. Daarom was het logischer dat ik de bal naar links paste.' Zo snel en zo helder gaat het soms in het hoofd van De Bruyne. Het lijkt allemaal zo eenvoudig als hij het doet. Ook als je de hele actie nog eens vertraagd laat lopen. Maar het is wel een fase die in de werkelijkheid zeer snel gaat. Beslissen dient te gebeuren in een fractie van een seconde. Net dat maakt zoveel indruk op steeds meer waarnemers in het voetbal. De snelheid waarmee De Bruyne denkt op een veld. Sneller dan om het even welke speler. Het is alsof hij in zijn hoofd een beeldenversneller heeft inclusief een rekenmachine, om alle gegevens sneller dan een ander te verwerken. De Bruyne is er zich van bewust dat hij op dit vlak een voordeel heeft op anderen. Misschien aangeboren. 'Ik weet niet vanwaar het komt', lacht hij desgevraagd breeduit. 'Echt niet. Op training en in de wedstrijd probeer ik situaties te herkennen en ze te vergelijken met fases die ik al meemaakte. Ik probeer op voorhand zoveel mogelijk data te verzamelen om de beste beslissingen zo snel mogelijk te maken. Dat lukt niet altijd, ik heb ook al heel veel slechte beslissingen genomen. Veel hangt ook af van de specifieke kwaliteiten van mijn ploegmaats. Ik kan niet dezelfde bal trappen naar Eden als ik doe naar Raheem Sterling. De ene heeft liever een bal in de voet, de ander in de ruimte. Daarom pas ik me aan, en probeer ik het hoofd te lezen van de voetballer aan wie ik de bal geef.' En zo is De Bruyne iemand die op hoog niveau voor verwarring kan zorgen. Niemand lijkt sterker om een verdediging uit verband te spelen dan hij. Om ze op het verkeerde been te zetten. Om ze aan het twijfelen te brengen. 'Ik weet niet of ik tegenstanders kan doen twijfelen, maar ik kan wel begrijpen dat ze aarzelen, als ik een actie opzet', klonk het nog. Dat hij op dit tornooi zonder masker kan spelen na zijn operatie - nodig om op termijn het gevaar van dubbel zicht op te lossen - daar is hij blij mee. 'Ik was bang dat het masker me zou irriteren.' Toen Roberto Martínez hem inbracht aan de rust in Denemarken, wist niemand goed waar hij zou staan op fysiek vlak. De Bruyne had na de finale van de Champions League vooral rust genomen en een tiental dagen niet deelgenomen aan trainingen. De duels schuwde hij een beetje op training, om geen enkel risico te nemen. Zou dat zijn rendement in de match beïnvloeden? Snel stelde hij iedereen gerust. Een assist, een doelpunt en na negentig minuten een fel bevochten zege. Bedankt, goeienavond en tot de volgende keer. Een waarnemer van L'Equipe TV zag nog wat anders: KDB's hoofd was vrijwel onmiddellijk rood van de inspanning. De conclusie van die man: 'Als de Bruyne de kleur van een framboos aanneemt, weet je als tegenstander hoe laat het is.' Met de recuperatie na de match was niks mis. Fysiek, mentaal is de draaischijf van de Belgen top. Een en ander was complex, maar tegelijk kon hij het ook relativeren. 'We hebben de Champions League verloren, maar het is ook niet dat we dit seizoen niks wonnen.' Relativeren is een kunst. 'Wat hij meemaakte na zijn blessure, deed me denken aan wat mijn broer de laatste maanden overkwam', zei Thorgan Hazard zaterdag. 'Of het nu Eden is, Kevin, ik of een andere Rode Duivel: we hebben thuis allemaal een ander leven, met partner en kinderen. Geblesseerd zijn is hard, vervelend en soms krijg je nog een pak kritiek bovenop, maar eens thuis draai je snel de knop om. Er zijn andere dingen om van te genieten. Je brengt wat leuke momenten door met de familie en je kan die zorgen van het voetbal opzijzetten. Eden is zo, Kevin ook. Als je alleen bent, heb je dat soort afleiding niet. En dan kan een blessure soms zeer complex worden.'