Vóór Anderlechtsupporters mij - geheel ten onrechte overigens - weer verdenken van antipaars-witgevoelens snel deze bekentenis : ja, ik was zowat de enige die zaterdagavond een schwalbe vermoedde en zag in het contact tussen Wilhelmsson en Mikulic. Toegegeven, er was een vluchtige knie tegen knie, maar pas nadat de Zweed zijn duik al had ingezet. Hoogspringen in combinatie met kunstduiken is een verplicht vak in Zweden. Wat niet wegneemt dat er meer spelers van zijn kaliber over onze velden mogen flaneren.
...

Vóór Anderlechtsupporters mij - geheel ten onrechte overigens - weer verdenken van antipaars-witgevoelens snel deze bekentenis : ja, ik was zowat de enige die zaterdagavond een schwalbe vermoedde en zag in het contact tussen Wilhelmsson en Mikulic. Toegegeven, er was een vluchtige knie tegen knie, maar pas nadat de Zweed zijn duik al had ingezet. Hoogspringen in combinatie met kunstduiken is een verplicht vak in Zweden. Wat niet wegneemt dat er meer spelers van zijn kaliber over onze velden mogen flaneren. Verder heb ik eindelijk gezien waarom ik voor het seizoen Anderlecht als dé titelfavoriet naar voren schoof. Twee dagen nadat het vertrouwen in Vercauteren werd uitgeschreeuwd, viel er een zware last van de spelersschouders. Wat een bezieling opeens, wat een zegedrang, wat een collectiviteit. De kritiek van de voorbije maanden was, als we het niveau van deze wedstrijd als maatstaf nemen, echt wel op zijn plaats. Nu nog buitenshuis hetzelfde laten zien en dan kan elke gekwelde paars-witfan alsnog zijn gram halen... Eind goed, al goed is het dan zeker ? Over gram halen gesproken, Yves Vanderhaeghe verrees voor de zoveelste keer uit de doden. Zijn werkkracht en zelfvertrouwen werkten aanstekelijk voor zijn maats en ook werd eindelijk duidelijk waarom ze in Brussel nog zoveel euro's veil hadden voor Bart Goor. Roger Vanden Stock herhaalde tot vorige week dat hij over de beste ploeg van het land beschikt. Hij geloofde tevens dat ze nog kampioen zouden worden. Alzheimer, dachten velen met mij... Na dit weekend lijkt hij alsnog zijn gelijk te gaan halen. Zelfs Frutos wordt een wapen in de titelstrijd. Anderlecht is opeens te duchten op stilstaande fasen, tot voor kort hun zwakte. We gaan dus naar een zelden geziene spannende afloop van onze competitie met drie (of vier, allez Essevee) ploegen die elkaar weinig toegeven. Standard blijft daar bijhoren omdat ze de Braziliaanse kaas - van het merk De Camargo - van tussen de Brugse boterham pikten. Marc Degryse maalde er zogezegd niet om, maar zijn ogen en lichaamstaal verraadden heel grote ontgoocheling. Igor koos voor Standard omdat zijn moedertaal (Portugees) er de voertaal is. Ik vind het goed dat hij in België blijft. Na Jaja Coelho vreesde ik ook voor De Camargo een vertrek naar zonniger oorden. De financiële problemen van Vermeersch zijn in één klap opgelost, de sportieve komen er in sneltreinvaart aan. Vraag maar aan Herman Helleputte hoe belangrijk zo'n type speler voor een elftal is. Westerlo is helemaal op drift. Nu zelfs 5 tegengoals tegen Moeskroen..., de ploeg waar uitgerekend Anderlecht straks naartoe moet. Wordt het dan toch weer moeilijk ?WIM DE CONINCK