Ik heb te doen met de jonge Clubsupportertjes die dezer dagen op speelplaatsen rondcrossen. Met blauw-zwarte sjaal, muts en handschoenen ingeduffeld tegen de winterkou beleven ze barre tijden. Hun verweer tegen vervelende paarsgezinde klasgenootjes is beperkt tot losse flodders.
...

Ik heb te doen met de jonge Clubsupportertjes die dezer dagen op speelplaatsen rondcrossen. Met blauw-zwarte sjaal, muts en handschoenen ingeduffeld tegen de winterkou beleven ze barre tijden. Hun verweer tegen vervelende paarsgezinde klasgenootjes is beperkt tot losse flodders. Zo'n twintig jaar geleden stond ik ook op die speelplaats. En ook ik had af te rekenen met klasgenootjes die 'de dikke nekken uit Brussel' meer genegen waren. Maar ik had het makkelijker. Clubfan zijn was, in mijn kindertijd, pochen over Franky Van der Elst, Gert Verheyen, Dany Verlinden, Vital Borkelmans en Lorenzo Staelens. Het was fier de speelplaats op wandelen wanneer Club zich in 1992 plaatste voor de halve finales van de beker voor bekerwinnaars. Het was pralen met Daniel Amokachi, die het allereerste doelpunt in de Champions League scoorde. Mijn helden. Mijn Club. Sindsdien maakte het kampioenenbal zowel financieel als proportioneel een hoge vlucht en de kloof tussen rijk en arm werd groter. Voor clubs in de buik van het Europese voetbalpeloton is de uitdaging groot. Blijven trappelen in oude structuren is geen optie. Daarom is de weg die Club iets minder dan twee jaar geleden onder Bart Verhaeghe insloeg de enige juiste. Het is het pad van linietrainers, van een personal performancecenter, van het optimaal commercialiseren van een sterk merk, van een nieuw stadion en jeugdcentrum en van het binnen afzienbare tijd aanstellen van een technisch directeur. Ik heb het steeds vreemd gevonden dat in bepaalde pershoeken hierover meewarig werd en wordt gedaan. De 43-jarige Juan Carlos Garrido is het nieuwste stuk in de ambitieuze puzzel die Club legt. Hij moet Club Brugge opnieuw een voetballend gelaat aanmeten. Het doet me denken aan Hugo Broos, die als jonge coach Club succesvol doorheen mijn lagereschooltijd loodste. Zelf ben ik op mijn dertigste de idolatrie al even voorbij, maar de jonge Clubsupportertjes, zij verdienen beter. Geen enkele zou naar de grote school mogen trekken zonder de zoete smaak van titelsucces te hebben geproefd. Al uw reacties en sportgerelateerde zoekertjes zijn welkom bij Sport/Voetbalmagazine, Raketstraat 50 bus 5, 1130 Brussel of via e-mail : sportmagazine@roularta.be. De redactie behoudt zich het recht voor teksten in te korten of te weigeren. De schrijver moet zijn naam en woonplaats vermelden.Sven Vantomme, Heestert