Tevreden mag voorzitter Gaston Vets terugblikken op het seizoen : de ploeg haalde ruimschoots het vooropgestelde doel. Lierse, liet hij één jaar geleden optekenen, beoogde een plaats in de linkerkolom, tussen plaats zeven en tien. Van alle eersteklassers maakte het, na vorig jaar net niet te zijn gedegradeerd, in één jaar tijd de grootste sprong voorwaarts. Tot maart flirtte het zelfs met deelname aan de Champions League, maar toen stortte de indrukwekkende en efficiënte organisatie waarop het team zijn successen boekte plots in elkaar. Trainer ...

Tevreden mag voorzitter Gaston Vets terugblikken op het seizoen : de ploeg haalde ruimschoots het vooropgestelde doel. Lierse, liet hij één jaar geleden optekenen, beoogde een plaats in de linkerkolom, tussen plaats zeven en tien. Van alle eersteklassers maakte het, na vorig jaar net niet te zijn gedegradeerd, in één jaar tijd de grootste sprong voorwaarts. Tot maart flirtte het zelfs met deelname aan de Champions League, maar toen stortte de indrukwekkende en efficiënte organisatie waarop het team zijn successen boekte plots in elkaar. Trainer Emilio Ferrera mocht dan wel roepen dat de meeste posities dubbel bezet zijn, enkele spelers bleken in de praktijk onvervangbaar. Dat geldt vooral voor Marc Schaessens, op zijn 34ste de motor van het team en de verpersoonlijking van de winnaarsmentaliteit die de ploeg vorig jaar ontbeerde. Hij viel geblesseerd uit tegen Charleroi op de 26ste speeldag. Eén week later maakte Anderlecht een einde aan een reeks van elf wedstrijden zonder nederlaag. Ferrrera bouwde zijn team op stevige fundamenten, te beginnen achterin met een ervaren keeper als Yves Van der Straeten. Vóór hem leidde Jonas De Roeck autoritair de verdediging. Alleen op de linksachter bleef het behelpen met de rechtsvoetige Jimmy Smet omdat Hasan Kacic er niet de meerwaarde bood die Axel Smeets op rechts wel bracht. Tot de pandoering op Beveren (7-1) had Lierse de minst gepasseerde verdediging, een heel verschil met het seizoen daarvoor. In de aanval rekende Ferrera te vaak op een ingeving van één van de spitsen. Stein Huysegems trok de positieve prestatiecurve uit de tweede ronde van vorig jaar door, maar ging na nieuwjaar te voorspelbaar voetballen en viel terug. Naast hem ontpopte de jonge Ivoriaan Arouna Kone zich als één van de revelaties uit het kampioenschap. Vanaf de vijfde speeldag werd hij een vaste waarde, terwijl andere spitsen ( Stijn Janssens, Archie Thompson en Trésor Empoke) uit beeld verdwenen. Behalve de winnaarsmentaliteit van Schaessens beschikte Lierse over nog een troef waar het de laatste jaren, sinds het vertrek van Thomas Zdebel, node naar op zoek was : Dan Mitu. Mitu was op het middenveld een rustpunt, iemand die vlot de omschakeling van verdediging naar aanval maakte. Ook voor hem had de ploeg geen volwaardige doublure. Ferrera verwacht dat zijn spelers volgend seizoen een regelmaat in hun prestaties leggen die de ploeg echt in de top moet plaatsen. Iemand als aanvoerder Karel Snoeckx kon dat dit jaar al, achter andere namen staat wegens wisselvallige prestaties nog een vraagteken : Cheikh Gadiaga, Werry Sels, Kristof Imschoot, Geir Frigard en Laurent Fassotte. Door het plotselinge ontluiken van Kone kreeg aanvaller Björn De Wilde niet de grote kans waar hij op aasde. Als straks één van de spitsen vertrekt, is het aan hem om zich helemaal te manifesteren. door Geert Foutré