Van al zijn academies is er nog maar één rendabel geweest: die in Ivoorkust. De andere zijn te recent en de spelers te jong om ze al te kunnen evalueren. Jean-Marc Guillou runt een commerciële onderneming, geen misverstand daarover. Maar het (vele) geld dat hij verdiende, herinvesteerde hij in nieuwe opleidingsprojecten. Astronomische aanbiedingen voor projecten waarvan de filosofie volgens hem niet goed zat, weigerde hij. Zijn eigen levensstijl is er een wars van elke luxe.
...

Van al zijn academies is er nog maar één rendabel geweest: die in Ivoorkust. De andere zijn te recent en de spelers te jong om ze al te kunnen evalueren. Jean-Marc Guillou runt een commerciële onderneming, geen misverstand daarover. Maar het (vele) geld dat hij verdiende, herinvesteerde hij in nieuwe opleidingsprojecten. Astronomische aanbiedingen voor projecten waarvan de filosofie volgens hem niet goed zat, weigerde hij. Zijn eigen levensstijl is er een wars van elke luxe. "Natuurlijk doet hij het óók voor het geld", zegt zijn advocaat Jesse De Preter. "Gelukkig maar, want was het louter uit idealisme, ik zou argwaan hebben gekoesterd. Aan de basis blijft zijn liefde voor het voetbal. Die is puur. Soms gaat hij er op training gewoon tussen lopen, ondanks zijn knieprothese. Compleet gek van het spelletje. Je moest eens weten hoeveel van die Ivorianen hem nog altijd bellen. En ook al speelt zo'n jongen in derde klasse, hij zal hem helpen. Kranten publiceren altijd mooie transferoverzichten tijdens de mercato. Ik heb daar nog nooit een kop 'Top tien van de mensenhandel in België' boven gezien. Maar als het over Guillou gaat, vellen we snel een waardeoordeel. Dat is hypocriet. Ik kan uit persoonlijke ervaring zeggen dat Guillou spelers niet als koopwaar beschouwt." De academie in Tongerlo verbiedt haar leerlingen een makelaar in de arm te nemen. "Guillou heeft een bloedhekel aan malafide makelaars", legt De Preter uit. "Een overgrote meerderheid probeert volgens hem op korte tijd veel geld voor zichzelf te verdienen op een transfer zonder daarna nog om te kijken naar de speler. Zo'n makelaar heeft in zijn ogen geen toegevoegde waarde. Nu kun je zeggen: hij heeft zélf percentages gepakt op transfers, maar zo ziet hij het niet. Guillou sluit een deal met een club - wat hij met Beveren heeft geprobeerd - en als die later ooit geld ontvangt voor een van zijn spelers, krijgt hij er een deel van. Hij beschouwt dat als een opleidingsvergoeding voor het door hem geleverde werk." Om de Franse ex-international te doorgronden, is het belangrijk te weten dat er een hele filosofie achter zijn werkwijze schuilt, aldus de advocaat. "Guillou heeft een lijvig document geschreven over alles wat fout loopt in het voetbal. Hij vindt niet alleen dat makelaars een negatieve invloed hebben, hij wil spelers ook opleiden in een niet-competitieve geest. Daarom worden ze buiten elke competitie gehouden en aan het normale clubbestaan onttrokken. Op die manier wil hij zijn spelers beschermen. Je kunt het overbescherming noemen, maar het is nu eenmaal zijn filosofie. Op school mocht ik vroeger ook niet roken. Ik mocht zelfs op straat in een straal van honderd meter niet met meisjes worden gezien. Gewoon omdat het niet strookte met het imago van de school. Zo heeft ook Guillou zijn bedrijfsfilosofie. Malafide voetbalmakelaars passen daar niet in."