Met onbekende winnaars moet je altijd oppassen. Ooit zat wijlen Georges Matthijs in zak en as omdat een onbekende jonge Fransman zijn Gent-Wevelgem had gewonnen. Ontroostbaar was Matthijs die dag, het scheelde niet veel of hij had diezelfde avond nog zijn klassieker afgeschaft. En - ook al wijlen - Louis Clicteur, chef-sport van de organiserende krant Het Laatste Nieuws, belde vanuit het in rouwste...

Met onbekende winnaars moet je altijd oppassen. Ooit zat wijlen Georges Matthijs in zak en as omdat een onbekende jonge Fransman zijn Gent-Wevelgem had gewonnen. Ontroostbaar was Matthijs die dag, het scheelde niet veel of hij had diezelfde avond nog zijn klassieker afgeschaft. En - ook al wijlen - Louis Clicteur, chef-sport van de organiserende krant Het Laatste Nieuws, belde vanuit het in rouwstemming ondergedompelde Wevelgem naar de redactie in Brussel met de zucht: "Welke zeveraar hebben ze nu in onze nek gedraaid?" De zeveraar in kwestie luisterde naar de naam Bernard Hinault. Ludovic Capelle is zondag in Halle Belgisch kampioen wielrennen geworden. Alle mensen aan wie we het nog dezelfde zondag meedeelden - toegegeven, stuk voor stuk geen wielerfreaks - repliceerden met één en dezelfde vraag. Wie???? Mensen die het wielrennen wél van dichtbij volgen, weten dat de 25-jarige Ludovic Capelle ooit een uitstekend jeugdrenner was, die twee keer de Ronde van Vlaanderen voor beloften op zijn erelijst zette. Drie jaren bij de profs leverden een handvol overwinningen zonder betekenis op. Straks zal Capelle in de Ronde van Frankrijk voor zijn kopman Jaan Kirsipuu de massasprinten inleiden. Is dat niet wat weinig voor een Belgische kampioen? Het zal ze leren, de bonzen van de Belgische Wielrijders Bond. Dit is nu hun straf voor hun foute locatiekeuze. Hoe meer de tv-commentaren Philippe Maertens en José De Cauwer erop wezen wat een lastige wedstrijd dit wel was, hoe meer we het gevoel kregen naar een kermiskoers te kijken. In het parcours stak een bultje (de Drasop) waarop de betere renner misschien twintig meter kon pakken - wat totaal zinloos was gezien het na de - excusez le mot - top in dalende lijn tot aan de aankomst ging. De getelefoneerde manier waarop titelverdediger Axel Merckx er in de laatste ronde probeerde weg te rijden, was bepaald potsierlijk: vanop de kop en nadat hij ostentatief achterom gekeken had om zijn veertien medevluchters te verwittigen dat hij zou demarreren. Topfavorieten Andrei Tchmil en Johan Museeuw lieten zich goedschiks gevangen nemen in het ploegenspel. Daar kan je achteraf woest om worden, maar natuurlijk waren zíj de slimsten. Een wedstrijd op zo'n omloop konden ze alleen maar verliezen. Dus besloten ze om vooral niet proberen te winnen.