Een paar weken geleden zapte ik naar het dagelijkse sportkwartier op CNN. Ik kwam midden in een gesprek terecht met een man die voorstelde om doelpunten uit standaardsituaties slechts voor een halve goal te laten tellen.
...

Een paar weken geleden zapte ik naar het dagelijkse sportkwartier op CNN. Ik kwam midden in een gesprek terecht met een man die voorstelde om doelpunten uit standaardsituaties slechts voor een halve goal te laten tellen. Ik was meteen geïntrigeerd door dit nieuwe concept. Betekende dit dat een wedstrijd op 2,5-0,5 kan eindigen? En wat is scoren uit een standaardsituatie. Een vrije trap of een hoekschop die rechtstreeks wordt binnengetrapt, dat is overduidelijk. Maar wat met een hoekschop die door een ploegmaat wordt binnengekopt? En wat als een verdediger een corner in eigen doel doet verdwijnen? En een hoekschop die aan de eerste paal wordt verlengd en aan de tweede paal wordt binnengeduwd, is dat ook scoren uit een stilstaande fase? En wat met een onrechtstreekse vrije trap? Nog straffer: is een strafschop ook maar een half punt waard? Cynische verdedigers zullen het graag horen. Te veel vragen om onbeantwoord te blijven. CNN World Sport wordt gelukkig een paar keer per dag herhaald, zodat ik de digicorder kon programmeren. De man die het idee uit de doeken deed was de Amerikaan Grant Wahl, een journalist van het gereputeerde weekblad Sports Illustrated. Die malle Amerikanen, ze hebben niets begrepen van het echte voetbal. Sorry, soccer. Ook al mogen ze straks al voor de tweede keer het WK organiseren. Ik viel echter net niet van mijn stoel toen hij vertelde wie met dit voorstel op de proppen was gekomen: Roberto Martínez, onze eigenste bondscoach. Een adept van de Catalaanse voetbalschool die halve goals bedenkt. Er zijn geen zekerheden meer in de wereld. Hoewel, het maakt wel duidelijk dat de Spanjaard van lekker, vloeiend voetbal houdt. Wahl vertelde dat het een van de interessantste proposities was uit zijn boek ' Masters of Modern Soccer'. Mijn nieuwsgierigheid was meteen geprikkeld en dankzij Amazon viel het boek vlak voor het vertrek naar Rusland in de bus. Groot was mijn verbazing dat dit originele opzet om de mooiste sport ter wereld voor altijd grondig te veranderen slechts tussen haakjes stond vermeld (op pagina 179). Een journalist van een gereputeerd magazine noteert een idee om van achterover te vallen, vindt het zo belangrijk dat hij dit in een interview met ' the world's first news station' de wereld kond doet, maar vindt het niet nodig om hierover door te vragen. Hoe dan ook, het blijft schrikken. Wat betekent dit immers voor de voetbalvisie van Martínez? Vindt hij goals uit dode spelmomenten minderwaardig? Is de wondermooie 3-3 van Cristiano Ronaldo tegen Spanje voor hem slechts een half doelpunt waard? En zou dit voor gevolg kunnen hebben dat hij er op de trainingen niet al te veel aandacht aan schenkt? Dit kan toch niet als je jongens als Kevin De Bruyne of Jan Vertonghen in de ploeg hebt. Zou de bondscoach een beetje ontgoocheld zijn als zijn ploeg met een - in zijn ogen - halve goal verschil wint en juicht hij dan ook maar half? Op te volgen. De opluchting is groot als op de training in Dedovsk een paar gele plastieken mannetjes in het gras liggen die als muur gebruikt worden om spelhervattingen in te oefenen. De twijfel keert echter snel terug. Het speelgoed wordt gebruikt om de doelmannen aan het werk te zetten. Zou Erwin Lemmens ook al die moeite moeten doen als het toch maar om een halve goal zou gaan? Misschien kregen de vrijschopspecialisten na het eerste kwartier van de training nog de gelegenheid om hun traptechniek te verfijnen, maar toen was de persmeute al lang wandelen gestuurd. Gesloten trainingen zijn immers ingevoerd om onder andere spelhervattingen in het grootste geheim in te studeren. Vraag is echter wie de vreemde snuiter in dit verhaal is? Señor Martínez, die achteloos een denkpiste laat vallen, of een sportjournalist, die het idee uit de doeken doet op CNN maar er slechts tussen haakjes over verteld in zijn eigen boek. Laten we hen allebei het voordeel van de twijfel gunnen. Martínez vertelt in het boek gelukkig immers ook heel wat interessante zaken en de reporter besteedde daar terecht de nodige aandacht aan. Te lezen dus, voor freaks: ' Masters of the Modern Game'.