Van 2001 tot 2004 was Mario Cantaluppi (36) Zwitsers international. Daarna is hij de nationale ploeg altijd blijven volgen, ook vanuit Sint-Truiden. Zwitserland, zegt hij, heeft na een teleurstellend EK voor eigen volk wat goed te maken. En dat zou in Zuid-Afrika al kunnen. Cantaluppi: "De droom is de groepsfase overwinnen. Of het realistisch is, zullen we snel merken. Tegen Spanje maken we normaliter geen kans. Chili, al lang geen WK meer gehaald, wordt een taaie klant. Honduras is voor mij, net als voor iedereen, een grote onbekende. Het probleem zal zijn dat het drie quasi Latijnse teams zijn, en die kunnen heel goed het ritme bepalen. Economisch spelen, soms wat remmen en dan toeslaan. Dat is de kracht van de goeie ploegen: Brazilië, Argentinië, Spanje, ... Als je tegen die ploegen onder druk komt, moet je rustig blijven, die druk duurt vaak niet langer dan tien minuten. Alleen als de tegenstander ziet dat je snel panikeert, duurt die langer, tot je in de fout gaat."
...

Van 2001 tot 2004 was Mario Cantaluppi (36) Zwitsers international. Daarna is hij de nationale ploeg altijd blijven volgen, ook vanuit Sint-Truiden. Zwitserland, zegt hij, heeft na een teleurstellend EK voor eigen volk wat goed te maken. En dat zou in Zuid-Afrika al kunnen. Cantaluppi: "De droom is de groepsfase overwinnen. Of het realistisch is, zullen we snel merken. Tegen Spanje maken we normaliter geen kans. Chili, al lang geen WK meer gehaald, wordt een taaie klant. Honduras is voor mij, net als voor iedereen, een grote onbekende. Het probleem zal zijn dat het drie quasi Latijnse teams zijn, en die kunnen heel goed het ritme bepalen. Economisch spelen, soms wat remmen en dan toeslaan. Dat is de kracht van de goeie ploegen: Brazilië, Argentinië, Spanje, ... Als je tegen die ploegen onder druk komt, moet je rustig blijven, die druk duurt vaak niet langer dan tien minuten. Alleen als de tegenstander ziet dat je snel panikeert, duurt die langer, tot je in de fout gaat." Dat de voorbereiding hectisch verliep, met opvallend veel nederlagen, vindt hij niet erg. "Zwitserland had problemen, maar die had Duitsland ook. Daarom heet het ook voorbereiding. Ik maak me echt geen zorgen, alles is in handen van de trainer en daar hebben we een van de beste ter wereld. Ottmar Hitzfeld heeft een grote persoonlijkheid. Hij weet waarover hij praat en is psychologisch sterk. Altijd rustig, zakelijk, eerlijk." Hitzfeld heeft, op drie jaar bij Stuttgart na, zijn hele spelerscarrière in Zwitserland doorgebracht, bij Basel, Lugano en Luzern. Van 1983 tot 1991 was hij ook coach in Zwitserland. De Duitse gewezen spits en middenvelder kent dan ook als geen ander de mentaliteit van het Zwitserse voetbal. Legt hij vanwege zijn spelersverleden aanvallende klemtonen? Cantaluppi: "Ik vind dat Zwitserland vrij offensief speelt, met veel pressing naar voren. Maar Hitzfeld is ook: goeie organisatie, hoge pressing en een hele snelle omschakeling van verdediging naar aanval. Van Gaal doet hetzelfde bij Bayern. Iedereen kent zijn rol en er zijn geen zwakke momenten. Misschien is bij ons de kwaliteit wat minder, maar Hitzfeld brengt alle spelers op honderd procent. Dat bewonder ik in hem." Twee jaar geleden stelden de Zwitsers op het eigen EK teleur, al na twee verloren groepsmatchen waren ze mathematisch uitgeschakeld. Cantaluppi: "Iedereen was teleurgesteld, wij in de eerste plaats. Er waren wat geblesseerden en er zijn fouten gemaakt onder de druk, dat heeft trainer Köbi Kuhn toegegeven. Zwitserland ging ten onder aan de druk en dramatische privéomstandigheden - de ziekte van de vrouw van Kuhn. Dan houdt het op. Ik geloof niet dat iemand Hitzfeld kan verrassen. Hij heeft alles meegemaakt en dat straalt hij uit." Wat zijn de sterke en zwakke punten van het team? Cantaluppi: " Diego Benaglio is absoluut de sterkste doelman van Zwitserland, iemand die de komende tien jaar onder de lat zal blijven staan. Hoe goed hij is, weten ze in Wolfsburg, waar hij kampioen werd. Ik ken geen betere op de lijn, maar hij speelt ook goed mee. Een sterke persoonlijkheid. Van de verdediging ben ik minder zeker. Linksachter LudovicMagnin zit in een crisis. Hij geeft altijd alles, maar is niet goed bezig. Ik weet niet of dat nog goed komt. PhilippeSenderos speelde te vroeg in topploegen. Als je als zestien- of zeventienjarige naar Londen gaat, krijg je op latere leeftijd fysieke problemen. Stéphane Grichting had een goed seizoen bij Auxerre. Mij bevalt hij minder, omdat hij geen persoonlijkheid is. Grichting is de Abwehrchef, maar een echte topper hebben we niet. Rechtsachter Lichtsteiner is offensief sterk, die gaat altijd maar door. Hem mag je alles vragen. "Het middenveld. Tranquillo Barnetta is ... onze Messi? Hmm, zoals Messi is er geen tweede. Maar Barnetta is als linkspoot, ook al presteerde hij in de oefenmatchen niet goed, een van de besten in Zwitserland. Hij heeft dat Italiaanse instinct, kan goed voetballen. Net als Behrami, de rechterflank. Inler is de chef van de ploeg. Hij is voor mij een echte topper. Samen met Behrami bepaalt hij het ritme. "De aanval. Hopelijk kan Frei het een keer bewijzen. Nkufo is zijn vaste maat voorin. En als joker is er Yakin, die met zijn vrije trappen gevaarlijk kan zijn. Frei is een absolute winnaar, een karakterboy, zegt zijn mening, provoceert. Ik vind hem super. Heeft een goeie kwalificatie achter de rug, met vijf goals. Hij maakte zijn goals in Duitsland, nu ook weer in Zwitserland, bij Basel, dat kampioen werd." Opvallend: het multiculturele van de Nati, die in extremis nog Albert Bunjaku aan de selectie toevoegden om de geblesseerde Marco Streller te vervangen. Bunjaku is in Zwitserland nagenoeg onbekend. Tot zijn zevende woonde hij in Kosovo, tot zijn veertiende had hij nog niet gevoetbald. Bij Grasshoppers stuurden ze hem na een tijdje door, vanwege niet goed genoeg. Twaalf jaar later scoort hij voor Nürnberg en zit hij op het WK. Cantaluppi: "Wat heet vreemd? Turken, Albaniërs, Koerden, ... Wat is dat voor onzin? Hier in België hebben jullie het over Vlamingen en Walen. Hou nu toch eens op met dat Kindergarten-gedoe. Het zijn allemaal Zwitsers. Is afkomst dan belangrijk? Duits en Frans moet je kennen als je bij de Zwitserse nationale ploeg komt, maar voor die jongens is dat geen probleem. Natuurlijk zijn er groepjes, maar dat is zo in elke nationale ploeg. Het belangrijkste is talent, en dat hebben we. "Er wordt ook goed gewerkt met de jongeren. Wat doorsijpelt uit Duitsland, wordt nauwlettend opgevolgd. De mentaliteit was vroeger al goed, maar ze hebben allemaal in het buitenland een pak geleerd. Als je daar niet leeft als prof, haal je het als 'kleine' Zwitser niet. Dat is het verschil met tien jaar geleden. Toen speelde iedereen nog in Zwitserland, op Chapuisat na. Nu zit haast de hele nationale ploeg in het buitenland. Dat helpt de ploeg vooruit. Zwitserland situeer ik in Europa zoals België. Tussen zes en acht. Wij hebben individuele klasse. Jullie ook, maar ook heel veel problemen. Structurele. Die hebben wij minder. Anders kan ik het geheim van Zwitserland niet verklaren. Veel 'buitenlanders', dat is een deel van het geheim. Hen goed integreren en daarnaast overgieten met Ordnung en Disziplin. Techniek, tactiek en ... harmonie!" door peter t'kint - beelden: reporters"Veel 'buiten-landers', dat is een deel van het geheim. Mario Cantaluppi"