Op maandag 17 september begeeft Edmilson Júnior (24) zich naar de Iraanse hoofdstad Teheran om er met Al-Duhail een match in de kwartfinale van de Aziatische Champions League te spelen tegen FC Persepolis. Een tripje van ongeveer 2000 kilometer vanuit Doha, het vat het nieuwe leven van de ex-Standardspeler mooi samen. Zijn transfer werd officieel afgerond op 2 augustus, hoewel hij de dag voordien al de Qatarese supercup verloor met zijn nieuwe ploegmaats. Op dat moment was het vertrek van de Luikenaar al geen verrassing meer.
...

Op maandag 17 september begeeft Edmilson Júnior (24) zich naar de Iraanse hoofdstad Teheran om er met Al-Duhail een match in de kwartfinale van de Aziatische Champions League te spelen tegen FC Persepolis. Een tripje van ongeveer 2000 kilometer vanuit Doha, het vat het nieuwe leven van de ex-Standardspeler mooi samen. Zijn transfer werd officieel afgerond op 2 augustus, hoewel hij de dag voordien al de Qatarese supercup verloor met zijn nieuwe ploegmaats. Op dat moment was het vertrek van de Luikenaar al geen verrassing meer. Gegriefd omdat hij geen contractverlenging gekregen had in januari, had Edmilson ruim de tijd gehad om over zijn beslissing na te denken. Zijn uitstekende play-off 1 (7 goals, 3 assists) maakte voor hem nog maar eens duidelijk dat zijn toekomst niet op Sclessin lag. En hoewel zijn vertrek al een tijdje vastlag, ging er met de bekendmaking van zijn nieuwe club op de avond na de nederlaag tegen Club Brugge in de supercup een schokgolf door het Belgisch voetbal. De speler zelf rechtvaardigde zijn keuze voor de Qatarezen met een klassieker à la Axel Witsel: 'Ik heb het contract dat mij werd aangeboden aanvaard, eenvoudigweg omdat ik het niet kón weigeren. Ik weet dat Real Sociedad, FC Porto en Fiorentina me op de voet volgden, maar ik heb ervoor gekozen om mijn familie voorgoed uit de zorgen te helpen.' Bij Fiorentina kon hij dan wel jaarlijks 1,7 miljoen euro opstrijken, bij Al-Duhail SC is dat bijna het dubbele (3 miljoen). De Qatarese club won al twee titels en had eerder, van 2012 tot 2014, Erik Gerets als trainer. Dat Edmilson voor Qatar koos, maakte dat Kevin Mirallas opdook bij de club uit Firenze. Toch rijzen er vragen over zijn keuze, zeker na de selectie van Leandro Trossard, Hans Vanaken en Birger Verstraete voor de Rode Duivels. Die laatste twee mochten zelfs al eens proeven van het grote werk tegen Schotland (de match tegen IJsland was bij het ter perse gaan nog niet gespeeld). Aangezien Roberto Martínez onder de indruk was van het seizoenseinde van de Belgische Braziliaan, was het logisch geweest als hij ook bij de selectie had gezeten voor het tweeluik Schotland-IJsland. Edmilsons vertrek naar Doha heeft hem duidelijk van de radar van de bondscoach gehaald. Nochtans staat zijn club aan de leiding in de competitie, is hij onbetwistbaar titularis in het team van Nabil Maâloul en maakte hij al twee goals. Het zijn statistieken die in zijn voordeel pleiten, temeer daar Martínez 'de vorm van het moment' belangrijk vindt. Als hij écht uit het vizier van de bondscoach is verdwenen, zal Edmilson er alle belang bij hebben om de interesse te verzilveren die het Anderlechtbestuur nog altijd in hem heeft. Een overstap naar paars-wit in januari is dan misschien niet eens zo vergezocht.