Woensdag 2 april 201408:32

Ik ben vrij bijgelovig. Mijn shirt en geluksnummer is 2, vandaar dat de wektijd altijd moet eindigen op dat getal. Ik slik dagelijks achttien tabletten aan voedingssupplementen: negen in de ochtend, evenveel 's avonds. Broodnodig als ondersteuning voor mijn dagelijkse portie sportbeoefening. Een havermoutshake en een poedertje worden gemaakt en gedronken in het zonnetje op mijn terras.
...

Ik ben vrij bijgelovig. Mijn shirt en geluksnummer is 2, vandaar dat de wektijd altijd moet eindigen op dat getal. Ik slik dagelijks achttien tabletten aan voedingssupplementen: negen in de ochtend, evenveel 's avonds. Broodnodig als ondersteuning voor mijn dagelijkse portie sportbeoefening. Een havermoutshake en een poedertje worden gemaakt en gedronken in het zonnetje op mijn terras. Aankomst op de club. Op de wedstrijddag worden we verplicht samen te ontbijten. Een gezonde samenstelling op ons bord, maar ook bevorderlijk voor de teamsfeer. Gespreksthema aan tafel is onder meer de Champions Leagueontmoeting tussen Barcelona en Atlético Madrid. Begin van de derde videosessie over de tegenstander van vanavond. Onze coach brengt veel interessante dingen naar boven. In totaal kijken we naar drie uur band, gespreid over drie momenten van een uur. Meteen daarop trainen we lichtjes: wat lopen, de spieren en gewrichten losmaken, stretchen en enkele balcontacten. Snel nog eens langs bij de kinesist voor een rugmassage. Mijn zwakke plek, vandaar dat we dagelijks preventief enkele oefeningen doen. Ook een ijszak gaat rond mijn knie, om ontstekingen tegen te gaan. Boodschappen doen. De mensen kijken wat raar op, door de ijszak en daaronder een recuperatiekous. Tijd voor een vast ritueel, want ik kies altijd voor droge pasta met een kippenschnitzel als maaltijd op een wedstrijddag. Na de maaltijd en wat relaxen kruip ik op mijn appartement weer in bed voor een dutje van ongeveer twee uur. Ideaal om volledig fris aan de wedstrijd te beginnen. Opstaan. Mijn verloofde komt thuis van haar werk, maar weet dat ik vandaag niet veel zeg, want ik ben in mezelf gekeerd door de focus op de match. De radio wordt keihard opgezet bij een koude douche. Ik maak mijn sporttas klaar en eet nog iets kleins. Zoals meestal ben ik samen met Ruben Van Hirtum als eerste in de sporthal. Onze kinesist brengt hier en daar een stuk tape aan om kwaaltjes tegen te gaan. Laatste briefing van de coach. De eerste opslag is een feit. Schiervelde loopt goed vol, je merkt dat onze supporters geloven in een nieuwe titel. Het zit erop. Even de pers te woord staan, ondertussen een recuperatieshake nuttigen én - een iets minder aangenaam onderdeel - het ijsbad in. We zeggen nadien nog even goeiendag aan de vips, supporters en mijn ouders, die na twee uur rijden uit Averbode me kwamen steunen. Terug thuis. We eten nog wat pasta en vergeten ook de negen tabletten niet in te nemen. Meteen inslapen is en blijft moeilijk, want ik speel de wedstrijd in mijn dromen toch nog twee tot drie keer opnieuw. DOOR FRÉDÉRIC VANHEULE