Dit is een trainerswissel die kan tellen : met verbazing heb ik gekeken naar de manier waarop Lokeren zaterdagavond tegen Club Brugge voetbalde. Hetgeen vorig seizoen onder Paul Put lukte, werd nu plots weer gebracht : fris voetbal in de 4-4-2 die Franky Van der Elst prefereert en die Put vorig seizoen ook steeds nastreefde. Van der Elst had eigenlijk maar één wissel doorgevoerd : hij zette De Beule centraal en Vidarsson op links. Het had een onvoorstelbaar effect, het ...

Dit is een trainerswissel die kan tellen : met verbazing heb ik gekeken naar de manier waarop Lokeren zaterdagavond tegen Club Brugge voetbalde. Hetgeen vorig seizoen onder Paul Put lukte, werd nu plots weer gebracht : fris voetbal in de 4-4-2 die Franky Van der Elst prefereert en die Put vorig seizoen ook steeds nastreefde. Van der Elst had eigenlijk maar één wissel doorgevoerd : hij zette De Beule centraal en Vidarsson op links. Het had een onvoorstelbaar effect, het gaf de ploeg vleugels, het zorgde voor diepgang. Ik denk dat Paul Put met een heel slecht gevoel moet zitten als hij deze wedstrijd zag. Misschien was het voor hem toch over bij Lokeren, daarvoor was het verschil met de weken daarvoor toch te groot. Als Lokeren zo blijft voetballen, dan gaan ze razendsnel klimmen in de ranglijst. Anderzijds heeft Club Brugge zelden zo futloos en zonder veerkracht gespeeld als in Lokeren. Misschien heeft de wedstrijd van dinsdag tegen AC Milan intussen iets veranderd, maar het frappeert me dat Club Brugge zoveel spelers gebruikt, dat er zoveel aan het elftal wordt gesleuteld. Vorig seizoen kon je in haast elke wedstrijd de elf namen invullen, nu verandert het iedere week. Club Brugge heeft in het verleden weleens de kritiek gekregen dat er te herkenbaar werd gevoetbald en dat tegenstanders zich steeds beter op dat systeem gingen instellen. Nu blijft er van die herkenbaarheid en van dat systeem niet veel meer over. Club Brugge zocht vooral versterking in de verdediging, maar nu merk je dat er na elf matchen al veertien doelpunten zijn geïncasseerd. En dat iemand als Gvozdenovic, die eigenlijk was aangetrokken als alternatief voor Peter Van der Heyden, nu in het middenveld speelt. Natuurlijk was Club zaterdag gehandicapt, onder meer door de afwezigheid van Philippe Clement. Al weken aan een stuk speelde Clement op een hoog niveau. Maar juist hij mocht tijdens het tussenseizoen weg. Net zoals Andrés Mendoza. Ik denk dat het nu duidelijk is op welk hoog niveau Club vorig seizoen speelde. Daarom vond ik het vreemd dat Trond Sollied voor de competitie zei dat Club Brugge nog dertig procent beter kon. Misschien brengt de Champions League nog redding voor Club, maar wat de competitie betreft moet je nu als neutrale voetballiefhebber beginnen supporteren voor de tegenstanders van Anderlecht. Maar ik vraag me af of dat veel zin heeft. Anderlecht geeft de indruk de competitie af te werken met een relatief beperkte kern. En dat is juist het probleem van Club Brugge : ze hebben veel te veel spelers. Ze beschikken bijvoorbeeld, zo hoor je toch, over getalenteerde jongeren. Maar op dit moment komen die niet aan de bak. Ik kan me voorstellen dat ze steeds gefrustreerder geraken. Maar intussen moet je die gasten wel meesleuren. Optimale werkomstandigheden zijn dat natuurlijk niet. Door