1. Meer Belgische coaches

Met zes van de negen clubs die hun vertrouwen stellen in een Belgische coach, lijkt bij clubbestuurders stilaan het besef te groeien dat het niet al buitenlandse import is dat blinkt. Giovanni Bozzi bewees vorig seizoen met Spirou Charleroi dat ook Belgen op internationaal niveau hun mannetje staan. De 48-jarige Waal loodste Charleroi voor het eerst in tien jaar nog eens naar de prestigieuze Euroliga.
...

Met zes van de negen clubs die hun vertrouwen stellen in een Belgische coach, lijkt bij clubbestuurders stilaan het besef te groeien dat het niet al buitenlandse import is dat blinkt. Giovanni Bozzi bewees vorig seizoen met Spirou Charleroi dat ook Belgen op internationaal niveau hun mannetje staan. De 48-jarige Waal loodste Charleroi voor het eerst in tien jaar nog eens naar de prestigieuze Euroliga. Oostende kende een matig seizoen, maar behield toch het vertrouwen in Jean-Marc Jaumin. Daarachter volgen nog Belgische coaches die hun rentree maken na enkele jaren buitenland ( Yves Defraigne bij Gent) of een jeugdproject op poten moeten zetten ( Fulvio Bastianini bij Luik). Jurgen Van Meerbeeck leverde vorig seizoen knap werk bij het budgettair beperkte Leuven en bondscoach Eddy Casteels gaat straks misschien zijn laatste jaar bij Antwerp Giants in alvorens zijn geluk te beproeven in het buitenland. Enkel Pepinster ( Aaron McCarthy), Bergen ( Arik Shivek) en Aalstar ( Brad Dean) opteren voor een buitenlandse coach. Ter vergelijking: in 2007 telde de Ethias League nog acht buitenlandse coaches in de competitie (toen wel nog met tien clubs). Vorig seizoen startte de BLB (liga van eersteklassers) een nieuw initiatief onder impuls van topclubs Charleroi en Oostende: de Belgian Development League. Een beloftecompetitie bedoeld om talentvolle spelers tussen 18 en 22 jaar de kans te geven zich op een degelijk niveau te meten met hun leeftijdsgenoten. De stap van jeugd naar eerste klasse bleek vaak te groot en een tussenstap bestond er simpelweg niet. Vaak verdwenen talenten al te snel in de buik van de lagere reeksen ... Wim Van de Keere, secretaris-generaal van de Ethias League, maakt een positieve balans op van dat eerste BDL-seizoen en wijst daarbij vooral naar het succes van de Final Four in de bekercompetitie. In de Lotto Arena kroonde Leuven zich tot beste 'belofteploeg', bovendien waren er allerlei randevenementen zoals een dunkcontest en een driepunterwedstrijd. De BDL bood op die manier de kans aan al die talenten om zich te tonen aan een breder publiek. Ook het feit dat de wedstrijden telkens als 'opwarmer' op de wedstrijddag van de eerste ploegen gespeeld worden, bleek een absolute troef. "Dit jaar verwachten we een hoger niveau omdat buiten Bergen, Oostende en Leuven ook Gent en Luik de intentie tonen een volwaardig jeugdteam op poten te krijgen", blikt Van de Keere enthousiast vooruit. Enig minpunt van dat eerste jaar BDL was dat op die manier de betere elementen weggekaapt werden door andere teams, of - zoals in het geval van Leuven - de jonge spelers eieren voor hun geld kozen en in tweede of derde nationale geld gingen rapen. Door een reglementair en wettelijk kader te scheppen (standaardcontracten afsluiten met spelers) wil de Ethias League dat euvel dit jaar nog aanpakken. Spirou Charleroi vertrekt ook dit seizoen weer als dé uitgesproken titelfavoriet aan het seizoen. Oké, Shaquille O'Neal konden ze uiteindelijk niet strikken - géén grap! - omdat de NBA-gepensioneerde kolos nog te veel sukkelt met een blessure aan de achillespees. Nochtans waren de gesprekken ver gevorderd. Dat was te danken aan de aanwezigheid van Demond Mallet, de Amerikaanse spelverdeler van Charleroi die vorig seizoen verkozen werd tot MVP van de Ethias League en die zichzelf de neef van O'Neal mag noemen. O'Neal kwam dus niet, maar Mallet, op de guardpositie internationale klasse, zal er wel weer zijn. Daarbovenop versterkten de Spirous zich met de Franse international Mickael Gelabele (ex-Seattle Supersonics en Real Madrid), die onlangs met Frankrijk finalist was op het EK. Ook nieuw is Jiri Welsch. De Tsjechische scherpschutter speelde van 2002 tot 2006 in de NBA voor achtereenvolgens Golden State, Dallas, Boston, Cleveland en Milwaukee. Een straffe stunt van Charleroi, dat het deze Welsch naar België kon krijgen. De ploeg waarvan verwacht wordt dat ze Charleroi enigszins kan 'ambeteren', is traditionele uitdager BC Oostende, al weet je met de kustjongens nooit op voorhand hoe ze voor de dag zullen komen. Ook nu weer werd er in Oostende flink gesleuteld aan de kern. Dan kan Bergen op heel wat meer continuïteit bogen, samen met Aalstar en Antwerp Giants vormen zij het trio outsiders. Deze zomer hebben de Waalse vleugel (AWBB) en Vlaamse vleugel (VBL) van de basketfederatie besloten de krachten te bundelen om het niveau van de arbitrage in de Belgische competitie op te krikken. Daar kwam de voorbije jaren steeds meer kritiek op, en dan vooral op het inconsequente gedrag van sommige scheidsrechters. Doordat er nu één overkoepelend orgaan gecreëerd wordt, kan ook de opleiding van scheidsrechters beter gestructureerd worden. Zo zullen vanaf dit seizoen talentvolle maar nog onervaren scheidsrechters ingezet worden in de BDL - de hiervoor vermelde beloftecompetitie - in een systeem met drie scheidsrechters. Zoals in eerste klasse. Vanaf het seizoen 2012/13 zouden die scheidsrechters ook in tweede nationale bij de mannen en eerste nationale bij de vrouwen aan het werk gezet worden. Bedoeling van dit alles is om het klassieke parcours van scheidsrechters in opleiding te versnellen. Nu moeten ze doorgaans tien jaar in lagere reeksen aanmodderen, waardoor ze pas op latere leeftijd in eerste klasse aan de oppervlakte komen. Terwijl de richtlijn van de FIBA is dat je om in aanmerking te komen voor internationale opdrachten al voor je 35e minimaal twee jaar op het hoogste niveau in je land gefloten moet hebben. Door die regel kwamen er nog amper Belgische scheidsrechters aan de bak in het buitenland. Op Renaud Geller (34) na. Hij is momenteel hét boegbeeld van het Belgische scheidsrechterskorps en mocht op het voorbije EK vier wedstrijden leiden. Met de nieuwe structuur moeten meer jongeren zijn voorbeeld kunnen volgen. Dit seizoen moet de bevestiging worden van Jorn Steinbach (Aalstar) en Maxime De Zeeuw (Pepinster) als de nieuwe generatie Belgian Lions. Ze mochten allebei van bondscoach Eddy Casteels deze zomer al proeven van het EK. Dit jaar moeten de talentvolle spelverdeler en forward bij hun club meer speelminuten kunnen afdwingen. Hetzelfde geldt voor Jean-Marc Mwema bij Antwerp Giants, hij werd uiteindelijk niet opgenomen in de defenitieve EK-kern, maar speelde wel een erg sterke voorbereiding met de Lions. Het is ook uitkijken naar de ontbolstering van Jean Salumu, een guard waarvan al veel goeds verteld werd en die nu de overstap maakte van Oostende naar Leuven. Of de boomlange Ioann Iarochevitch, die bij Charleroi door al die grote buitenlandse namen geweerd werd, maar nu bij Luik zeker zijn kans zal krijgen. Overigens een dikke pluim voor Luik, dat (voorlopig) jonge Belgen verkoos boven Amerikaanse universiteitsjongens. In hun kern zitten maar liefst acht talenten van eigen bodem. door Matthias Stockmans - beelden Imageglobe