Avi Luzon (59) is een van de machtigste en meest gecontesteerde mensen in het Israëlische voetbal. Sinds 2007 is hij voorzitter van de Israëlische voetbalfederatie (IFA), tot hij begin deze maand de herverkiezingen verloor van Ofer Eini. "Maar achter de schermen blijft hij aan de touwtjes trekken", weet Allon Sinai, chef sport van The Jerusalem Post. "Zo was hij het die vorige week met de KBVB en UEFA rond de tafel zat om te discussiëren over de locatie voor de kwalificatiematch op 9 september....

Avi Luzon (59) is een van de machtigste en meest gecontesteerde mensen in het Israëlische voetbal. Sinds 2007 is hij voorzitter van de Israëlische voetbalfederatie (IFA), tot hij begin deze maand de herverkiezingen verloor van Ofer Eini. "Maar achter de schermen blijft hij aan de touwtjes trekken", weet Allon Sinai, chef sport van The Jerusalem Post. "Zo was hij het die vorige week met de KBVB en UEFA rond de tafel zat om te discussiëren over de locatie voor de kwalificatiematch op 9 september." Avi is de oom van Standardcoach Guy Luzon. Nog een ander familielid, Amos Luzon, is voorzitter van eersteklasser Maccabi Petah Tikva. Belangenvermenging, vriendjespolitiek (zo werd neefje Guy in 2010 tot ieders verbazing aangesteld als coach van de nationale beloften) en arrogant gedrag, het zijn slechts enkele van de termen die vereenzelvigd worden met de naam Luzon. Zowel Amos als Avi werd al een paar keer aan politieonderzoek onderworpen wegens smaad en laster. Maar Avi Luzon heeft ook zijn verdiensten, zo vindt Allon Sinai: "Avi is, net als de andere Luzons, erg impulsief. Zijn uitspraken leiden geregeld tot controverse, maar tegelijkertijd haalde hij vorige zomer het EK U21 naar hier en zorgde hij er voor dat de UEFA mee investeerde in nieuwe stadions. Waaronder ook een nieuwe thuisbasis voor onze nationale ploeg." Vraag is of de man ook voldoende deed om toenadering te zoeken tot de Palestijnse voetbalfederatie, sinds 1998 erkend door de FIFA. De kritiek van de Palestijnen over het voortdurende geboycot zijn niet van de lucht: spelers, coaches en managers mogen dikwijls de grens niet over. Waardoor ze hetzij in Gaza, hetzij in de Westbank (de twee deelgebieden van de Staat Palestina, gescheiden door Israëlisch grondgebied) vast komen te zitten. Ook de Palestijnse nationale ploeg kan zelden in actie komen vanwege grenscontroles en visumproblemen. Zelfs voetbalmateriaal wordt tegengehouden. Palestina ziet er een strategie in van Israël om te voorkomen dat ze via de sport een eigen identiteit krijgt. Israël van zijn kant verdedigt zijn starre houding door te stellen dat Palestina voetbalmanifestaties misbruikt om antisemitische propaganda te verspreiden of contacten te leggen met terroristische organisaties. FIFA-baas Sepp Blatter bracht beide partijen in februari dit jaar nog bijeen, maar zonder resultaat. "De vraag is natuurlijk in hoeverre Avi Luzon daar iets in te zeggen heeft," stelt Allon Sinai. "Ik denk dat hij wel degelijk begrip heeft voor de situatie van de Palestijnen, maar alles wat grenscontroles betreft, ligt in handen van de politieke autoriteiten. Maar dat er een probleem is, is duidelijk."