Tot en met 31 januari krijgen de zestien eersteklassers in een soort herexamen nog de tijd om hun kernen te versterken en de verkeerde analyses die vorige zomer werden gemaakt recht te zetten. Veel witte merels zijn er op dit moment niet meer te vinden. Vaak lijken de versterkingen niet meer dan enkele snel bij elkaar geharkte oplapmiddelen die clubs de illusie geven op betere tijden.
...

Tot en met 31 januari krijgen de zestien eersteklassers in een soort herexamen nog de tijd om hun kernen te versterken en de verkeerde analyses die vorige zomer werden gemaakt recht te zetten. Veel witte merels zijn er op dit moment niet meer te vinden. Vaak lijken de versterkingen niet meer dan enkele snel bij elkaar geharkte oplapmiddelen die clubs de illusie geven op betere tijden. Maar soms moet er na deze periode gewoon herbegonnen worden. Bij AA Gent bijvoorbeeld dat stap voor stap timmert aan de weg naar de top, over een rijkelijk gestoffeerde kern beschikt, maar waar een middenvelder als Randall Azofeifa een leemte zal nalaten. Dat AA Gent, het nummer drie uit de Belgische competitie, niet kan concurreren met Gençlerbirligi, het nummer veertien uit het Turkse kampioenschap, is nog maar eens een indicatie voor de gewijzigde verhoudingen binnen het Europees voetballandschap. Dezelfde club uit Ankara weekte bij KV Mechelen ook Joachim Mununga los. Dat moet ergens een kaakslag zijn voor trainer Marc Brys, die erin was geslaagd deze woelige en snel overkokende aanvaller in het gareel te krijgen. Hij maakte hem aanvoerder, zag hoe Mununga deze rol ter harte nam en telkens weer vooropging in de strijd. In zekere zin is Brys het slachtoffer van het goede werk dat hij leverde. Eerder op het seizoen moest KV Mechelen ook al Aloys Nong laten gaan. Het is jammer dat clubs als KV Mechelen de financiële slagkracht missen om iets neer te zetten. De traditie is er bij geel-rood, dat heel veel nostalgie uitademt. En in weinig stadions hangt ook zo'n ouderwetse en authentieke voetbalsfeer als in Mechelen. Maar de tijd dat deze club door Aad de Mos naar de Europese top werd geleid en bij Ajax een topspits als John Bosman kon weghalen, keert nooit meer terug. Net zoals de periode waarin Anderlecht met twee Nederlandse internationals die een WK-finale speelden, Rob Rensenbrink en Arie Haan, op het veld stond alleen nog maar leeft in de herinnering. Of de tijd dat Club Brugge bij Borussia Mönchengladbach de Deense virtuoos Ulrik le Fevre contracteerde, die in de Bundesliga het doelpunt van het jaar had gemaakt. Nu is het allemaal wat minder. Club Brugge denkt aan Thomas Meunier, een 19-jarige aanvaller van Virton die eerder bij Standard speelde, werd gescout door Anderlecht maar kennelijk geen verpletterende indruk naliet. En eerder had Club Brugge zijn oog laten vallen op Dalibor Veselinovic van FC Brussels, die nu uiteindelijk wel naar Anderlecht gaat. Onduidelijk is het welke filosofie daarachter schuilt. De wat loom ogende Serviër is een balvaste spits maar lijkt te traag om aan de top mee te draaien. Met vier nieuwe spelers is Sporting Charleroi tot dusver de meest actieve club op de transfermarkt. Dat brengt het aantal transfers op zeventien, evenveel als Lierse. Niet toevallig bengelen beide clubs dan ook onderaan in het klassement. Maar terwijl Trond Sollied inmiddels de bezem haalde door de kern, blijft het in het Zwarte Land zoeken naar een profiel. Acht trainers in twee en een half jaar en een voorzitter, Abbas Bayat, die door de supporters wordt uitgespuwd maar toch van geen wijken wil weten. Sommige bestuurders denken meer aan zichzelf dan aan hun club. Intussen blijkt uit statistieken dat Sporting Charleroi na 20 speeldagen de slechtste ploeg is sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog: 7 punten op 60, dat is 11,6 procent! Ook in Charleroi moeten ze zich bij momenten onderdompelen in nostalgie en folklore. En terugdenken aan de tijd dat de Oostenrijkse magiër Bobby Böhmer daar zijn trukendoos opentrok. Of dat de wroetende spits Charly Jacobs op doelpuntenjacht ging. Of dat de corpulente fantast Georget Bertoncello tien minuten goochelde en tachtig minuten sliep en tijdens een wedstrijd eens twee frisco's kocht omdat de trainer hem niet wilde vervangen. Wat voor tijden waren dat? Schone tijden! DOOR JACQUES SYSMarc Brys is het slachtoffer van het goede werk dat hij leverde.