Geef hem een kans, of zelfs een halve kans, en Dante Vanzeir zal geen seconde twijfelen om af te drukken. En zo komt hij aan meer dan een beslissende actie per match bij de kampioen in 1B als zijn doelpunten en assists bij elkaar worden opgeteld. Vanzeir racete als een sneltrein door de competitie en zette zo de twee clubs te kijk die hem vorige zomer afwezen. Bij Union is de kleine Limburger dit seizoen het meest in het oog springende individu, maar gedurende het hele interview zal hij vooral de nadruk leggen op het collectief.
...

Geef hem een kans, of zelfs een halve kans, en Dante Vanzeir zal geen seconde twijfelen om af te drukken. En zo komt hij aan meer dan een beslissende actie per match bij de kampioen in 1B als zijn doelpunten en assists bij elkaar worden opgeteld. Vanzeir racete als een sneltrein door de competitie en zette zo de twee clubs te kijk die hem vorige zomer afwezen. Bij Union is de kleine Limburger dit seizoen het meest in het oog springende individu, maar gedurende het hele interview zal hij vooral de nadruk leggen op het collectief. Het gebeurt zelden dat de weg naar de titel zo rustig verloopt. Ben je niet verrast dat het zo gemakkelijk is gegaan? DANTE VANZEIR: 'We hadden het niet meteen zien aankomen. Na drie, vier en zelfs vijf wedstrijden konden we niet voorspellen dat het zo zou lopen. Maar uiteindelijk was het niet meer dan normaal dat er tijd nodig was om alles in de juiste plooi te laten vallen. Er waren veel nieuwe spelers, er was een nieuwe coach, er was de zoektocht naar de beste opstelling en het juiste systeem. Zodra alles geregeld was, hebben we bijna al onze wedstrijden gewonnen. De bal rolde vanzelf. We hebben vaak mooi voetbal geserveerd en we hebben geen enkele zege gestolen. Op sleutelmomenten hebben we het verschil gemaakt met onze teamspirit. 'Na de nederlaag tegen Seraing eind november slopen zij dichterbij en had er van alles door ons hoofd kunnen spoken. Maar we hebben een tandje bijgestoken en vanaf dan hebben we de zeges aan elkaar geregen. Onlangs kwamen we twee keer op achterstand tegen Lommel, maar uiteindelijk wonnen we die wedstrijden. De mentaliteit, de toewijding en de wil om alles kapot te spelen, dat is het verschil tussen een kampioenenploeg en een team dat onderaan eindigt.'Je had vorig jaar bij Cercle kunnen tekenen en dit seizoen kon je bij Waasland-Beveren terecht. Maar achteraf bekeken heb je de juiste keuze gemaakt door naar Union te gaan? VANZEIR: 'Bij Beveren en Cercle had ik ongetwijfeld voor het behoud moeten voetballen. En wat doet zo'n ploeg dan? In blok spelen in de hoop om niet te verliezen. En voor een aanvaller is dat allesbehalve prettig. Union wilde een spelfilosofie ontwikkelen die daar ver van afstond, zo werd mij verteld. Felice Mazzu wilde voor offensief voetbal gaan. Ik heb mijn keuze daarop gebaseerd, maar ik hield ook rekening met het niveau van de spelersgroep en het globale project. Ik moet toegeven dat ik een bepaalde vooringenomenheid had wat Union betreft nadat ik er met Beerschot was komen spelen. Ik vond de club iets mysterieus hebben door dat achterhaalde stadion met zijn oude voorgevel. Na mijn bezoek aan het trainingscomplex heb ik mijn vooroordelen laten varen. We hebben een infrastructuur die sommige clubs in 1A niet hebben.' Je hebt tegen elke ploeg van de competitie gescoord. Vind je dat belangrijk of is dat gewoon een leuke statistiek om mee uit te pakken? VANZEIR: 'Ik heb er nooit echt bij stilgestaan. Nu, ik beschouw het als een bonus bovenop mijn seizoen. Het is knap, zelfs al waren er maar zeven tegenstanders... Mijn doel is nu om bovenaan te eindigen in het topschuttersklassement.' Bij Seraing aast Georges Mikautadze ook op die trofee. Heb je je onzeker gevoeld na die felle start van je concurrent? VANZEIR: 'Toch wel. Ik ben zijn statistieken elk weekend beginnen te volgen en op een bepaald ogenblik had hij een aardige voorsprong opgebouwd. Voor mij was het toen al duidelijk: ik wilde hem inhalen. We vechten het al maanden vanop afstand uit en ik moet waakzaam blijven want hij kan mij nog altijd voorbijsteken. Ik heb de indruk dat we elkaar beter maken, maar het is een gezonde rivaliteit. Bij Beerschot was ik topscorer van de ploeg, maar niet van 1B. Dat wil ik corrigeren, de titel van topschutter wil ik echt. Het zou een fraaie vermelding op mijn cv zijn. Maar daarvoor hoef ik mij niet egoïstisch te gaan gedragen op het veld.' Wat heeft Mikautadze meer dan jij? En wat heb jij meer dan hij? VANZEIR: 'Hij vraagt meer ballen in de voet. Zijn manier van spelen komt dicht in de buurt van het profiel van een nummer tien. Hij is iemand die graag mee voetbalt en hij is op technisch vlak iets sterker dan ik. Ik ben eerder het type dat zijn snelheid gebruikt om recht naar doel te gaan en in de box voel ik mij op mijn best.' In Deinze scoorde je al na zes seconden, wat het snelste doelpunt is sinds de invoering van het profvoetbal in België. Het fijne aan die goal is het feit dat de fase voorbereid, doorgenomen en herhaald werd. VANZEIR: 'Chapeau aan onze videoanalist. Hij had een doelpunt van Rafael Leão bij Milan gezien en hij had het doorgesproken met de technische staf. Volgens hem waren we in staat om dat doelpunt te kopiëren mocht Deinze ruimte weggeven op een aantal plekken. Net voor de aftrap zagen we dat alle ingrediënten aanwezig waren om het te proberen. In twee passen stond ik aan de goal en scoorde ik. Maar om nu te zeggen dat we daar lang op geoefend hebben... We hadden de spelfase de dag ervoor een keer of zes herhaald, meer niet. Ik scoorde tegen elke ploeg, ik heb het nieuwe record van snelste doelpunt in België en het plaatje zou helemaal af zijn mocht ik topschutter worden.' Sergio Agüero is jouw rolmodel als voetballer. Is daar een reden voor? VANZEIR: 'Ja, we hebben een beetje hetzelfde profiel. We hebben min of meer dezelfde lengte en hij is ook snel. Weet je wat mij het meest charmeert bij hem? Hij bewijst dat je niet per se een kleerkast moet zijn om als aanvaller te slagen in Engeland. Door sluw en kwiek te zijn kan je je gestalte compenseren en kan je gerust overleven in de grote rechthoek op de Engelse velden. Ik was ook fan van Carlos Tévez toen hij bij Manchester City zat. Dat was ook zo'n gast met een kleine postuur die alle clichés over de fysieke vereisten van de Premier League onderuit haalde. Toen ik klein was, en tijdens mijn tienerjaren, supporterde ik niet voor een bepaalde club, maar toen Tévez, Agüero en Edin Dzeko samen kampioen werden begon ik een zwak te hebben voor City.' Vorige zomer besliste KV Mechelen om de optie in je contract niet te lichten en liet Genk jou gaan. Dat kan geïnterpreteerd worden als een gebrek aan vertrouwen in je kwaliteiten. Heb jij nu revanche genomen op die clubs? VANZEIR: 'Revanche is een groot woord. ( denkt na) Maar het speelt wel een beetje mee. Bon, ik ben blij dat ik aan iedereen getoond heb dat ik een zeker niveau haal. Ik hoop dat ik volgend seizoen het vertrouwen van de trainer zal blijven krijgen in 1A om het de verdedigers lastig te maken. Onder andere die van Genk en KV Mechelen.' Bij Genk, de club van je hart, geloofden ze niet meer in jou. Was dat uiteindelijk het moeilijkste voor jou? VANZEIR: 'Zeker en vast. Ik heb vijftien jaar doorgebracht bij Genk. Ik heb er alles geleerd, ik heb er mijn eerste profcontract getekend en het is ook de plek waar ik een man ben geworden. In mijn gedachten lag mijn traject al vast: ik zou mijn plaats innemen in de eerste ploeg. Voor Genk spelen zit er wellicht niet meer in, maar ik wil enkel de mooie herinneringen onthouden. Genk en Peter Maes hebben mij bijvoorbeeld wel de kans gegeven om te debuteren in eerste klasse.' Na twee uitleenbeurten werd je in de zomer overgekocht door Union. Je hebt dus officieel geen enkele band meer met Genk? VANZEIR: 'De eerste transfer in je carrière is toch iets speciaals. Zeker als je zoveel tijd bij dezelfde club hebt gespeeld. Maar het heeft geen zin om blind te zijn voor een situatie of koppig te doen. Wanneer je inziet dat je geen toekomst hebt bij een club, dan moet je vertrekken. Ik heb een zware maand meegemaakt toen Genk mij naar de C-kern doorstuurde om er met de jeugd mee te trainen. Ik heb niet afgegeven, want er was interesse van andere clubs en ik wilde klaar zijn in geval van een transfer. Ik trainde toen enkel voor mezelf. Uiteindelijk was dat een donkere periode waar ik door moest. Ik schrijf nu mee aan een mooie bladzijde in de geschiedenis van Union en dat is mij ook veel waard.' Ben je kwaad op bepaalde mensen bij Genk? VANZEIR: 'Helemaal niet. Ik kreeg de mogelijkheid om er uit te groeien tot profvoetballer en dat wil ik onthouden.' Je geluk is dat je vorig seizoen nog een korte tijd met Mazzu hebt samengewerkt bij Genk? VANZEIR: 'Dat zal waarschijnlijk een invloed gehad hebben om mij naar Union te halen. We hebben niet lang samengewerkt, maar het was genoeg om een band te creëren. Hij liet mij in de supercup invallen tegen KV Mechelen. Ik scoorde, we wonnen en die trofee kan niemand mij nog afnemen. Ik zal dus in de geschiedenisboeken van Genk blijven.' Enkele dagen na je eerste wedstrijd op het hoogste niveau heb je je kruisbanden afgescheurd. Zou je carrière anders gelopen zijn zonder die blessure? VANZEIR: 'Moeilijk te zeggen. Op mijn zestiende liep ik aan mijn andere knie mijn eerste zware kruisbandletsel op. Je zou kunnen zeggen dat ik twee jaar heb verloren, maar ik zie het anders. Die gebeurtenis heeft mij mentaal sterker gemaakt. Ik ben er vrij zeker van dat het me geholpen heeft om progressie te maken. Toen ik na mijn tweede blessure aan mijn revalidatie begon, overtuigde ik mezelf dat het niet noodzakelijk een slechte zaak was. Ik werkte drie tot vier uur bij Lieven Maesschalck in Antwerpen en de aanwezigheid van andere basketters en voetballers die allemaal naar hetzelfde doel toe werkten, zorgde voor een aangename werksfeer. Mijn optimisme was groot. Ik geloofde zo hard dat ik sterker zou terugkomen dat de tijd voorbij gevlogen is.'