Een jaar na Carlos Cuesta zijn er nu Daniel Muñoz en Gerardo Arteaga. De connectie die Latijns-Amerikaanse verdedigers naar Limburg haalt, is ontegensprekelijk de meest actieve van de Pro League. Na het rijk van Anderlecht (met Lucas Biglia, Nicolás Frutos en Matías Suárez) en dat van Club Brugge (met José Izquierdo op kop) is het nu Genk dat de wetten stelt aan de andere kant van de Atlantische Oceaan. Die machtsgreep van Racing begon twee jaar geleden, toen Jhon Lucumí naar ...

Een jaar na Carlos Cuesta zijn er nu Daniel Muñoz en Gerardo Arteaga. De connectie die Latijns-Amerikaanse verdedigers naar Limburg haalt, is ontegensprekelijk de meest actieve van de Pro League. Na het rijk van Anderlecht (met Lucas Biglia, Nicolás Frutos en Matías Suárez) en dat van Club Brugge (met José Izquierdo op kop) is het nu Genk dat de wetten stelt aan de andere kant van de Atlantische Oceaan. Die machtsgreep van Racing begon twee jaar geleden, toen Jhon Lucumí naar de Luminus Arena kwam. Ondanks zijn slungelachtige gestalte, die zijn bewegingen iets nonchalants geven, is de Colombiaanse linkspoot een speler die initiatief neemt. Misschien omdat het verdedigen van kleine ruimtes, wanneer dynamiek en kracht belangrijker zijn dan lengte en positiespel, minder goed passen bij zijn morfologie. En hij heerst ook niet in de lucht bij hoge ballen in de backlijn. Lucumí is gemaakt om ver van het doel te verdedigen, daar waar de verdedigers de eerste aanvallers zijn, in balbezit of bij balverlies. Wanneer hij de bal heeft, probeert de Colombiaan door de linies te breken. Daarbij verliest hij soms de veiligheid uit het oog, die veel centrale verdedigers met een lange pass kenmerkt. Lucumí schuift op en jaagt op de bal tussen de linies om het blok van de tegenstander te breken. Of hij geeft een crosspass in de loop van Junya Ito. Gewaagde acties, maar vaak succesvol: hij gaf vorig seizoen 60 passes van meer dan 40 meter en daarvan kwamen er 56 aan. Zonder bal is de verdediger niet iemand die het gebeuren ondergaat. Hij probeert om zich voor zijn tegenstander te plaatsen om de pass te onderscheppen - dat is zijn handelsmerk geworden, naar het beeld van die Latijns-Amerikaanse verdedigers die nooit aflaten. Hoe hoger de bal kan gerecupereerd worden, hoe meer spel er is. Een agressieve stijl, uitgevoerd op een propere manier: de Colombiaan beging in de laatste twee competities slechts 20 overtredingen, dat is gemiddeld om de 176 minuten. Zijn profiel valt onvermijdelijk in de smaak bij de grootste clubs. Velen beschouwen de Colombiaan als een van de spelers op de markt die het snelst stappen hogerop kunnen zetten. Dat hij linksvoetig is en lef toont met de bal aan de voet, zijn troeven die scouts niet zo vaak vinden bij centrale verdedigers. Voorlopig is Jhon Lucumí nog in Limburg, maar voor hoelang nog?