THIBAUT COURTOIS

Niemand die weet hoe het zou zijn gelopen, mocht Diosgyöri VTK de transfer van Laszlo Köteles naar RC Genk admi- nistratief sneller hebben afgehandeld. Doordat de Hongaarse doelman lang niet speelgerechtigd was, kreeg de nog studerende tiener voluit zijn kans. Wat eerst tijdelijk leek, werd algauw definitief: Courtois imponeerde vriend en vijand met zijn klasse. Keepte ondanks zijn jeugdige leeftijd met de cool van een ervaren rot. Mentaal niet uit evenwicht te brengen, welgemanierd en met de voeten stevig op de grond, iets waarin hij zich in positieve zin lijkt te onderscheiden van illustere voorgangers als Logan Bailly en Sinan Bolat. Wegens de combinatie van cool, gestalte, sublieme reflexen, verrassende soepelheid en prima voeten al vergeleken met
...

Niemand die weet hoe het zou zijn gelopen, mocht Diosgyöri VTK de transfer van Laszlo Köteles naar RC Genk admi- nistratief sneller hebben afgehandeld. Doordat de Hongaarse doelman lang niet speelgerechtigd was, kreeg de nog studerende tiener voluit zijn kans. Wat eerst tijdelijk leek, werd algauw definitief: Courtois imponeerde vriend en vijand met zijn klasse. Keepte ondanks zijn jeugdige leeftijd met de cool van een ervaren rot. Mentaal niet uit evenwicht te brengen, welgemanierd en met de voeten stevig op de grond, iets waarin hij zich in positieve zin lijkt te onderscheiden van illustere voorgangers als Logan Bailly en Sinan Bolat. Wegens de combinatie van cool, gestalte, sublieme reflexen, verrassende soepelheid en prima voeten al vergeleken met Edwin van der Sar. Naast Courtois de enige veldspeler die in alle competitiewedstrijden aan de aftrap stond. Op twee minuten na speelde hij alles. Vercauteren koesterde het plan om hem centraal voor de verdediging uit te spelen, maar een te krappe kern maakte dat bij voorbaat onuitvoerbaar. Als rechtsachter stond hij nooit ter discussie. De samenwerking met Thomas Buffel verliep uitstekend en voor Eric Matoukou was hij een broeder aan zijn zij. Kende een wat mindere periode toen hij het voorwerp van transfergeruchten begon uit te maken, een rechtstreeks gevolg van de breuk met zijn Zuid-Afrikaanse ontdekker en mentor. Maar nooit een viertje, altijd minimaal degelijk. Betrouwbaar als verdediger, kiest zijn offensieve momenten goed uit. Ontpopte zich in de play-off zelfs tot beste aangever voor de spitsen.Van nature een middenvelder, maar bij gebrek aan alternatief lang de enige linksachter. Door zijn matige positiespel en drang naar voren een kwetsbare plek in het elftal. Liet zich ook dit seizoen aanvankelijk gemakkelijk binnendoor passeren, maar gaandeweg trok hij zich beter uit de slag. Toch verloor hij tijdens de play-off zijn plaats aan Chris Mavinga. Sportieve redenen voor die verwijdering waren er niet echt. Wegens geregeld terugkerende last aan de lies en de buikspieren werd vooral uit voorzorg besloten hem rust te gunnen. Door de snelle opeenvolging van wedstrijden bestond de vrees voor een langdurige onbeschikbaarheid. Zijn vervanger deed het beter dan verwacht en Pudil bleef op de bank. Had het daar moeilijk mee, maar stelde zich te allen tijde op als een voorbeeldige prof.Was al afgeschreven als een ouderwetse spelmaker met beperkte actieradius, die zich slag om slinger in de rug liet ringeloren. Maar zie, de elegante Hongaar onderging een heuse metamorfose, met dank aan de trainer. Vercauteren positioneerde hem lager, als controlerende middenvelder, en liet hem lopen. Tözsér, bevrijd ook door de aandachtsverschuiving naar het jonge offensieve geweld rond hem, maakte komaf met zijn wat gemakzuchtige imago. Hij verliet de middencirkel, infiltreerde, maakte loopacties in steun van de spitsen, scoorde, en ving ook nog eens de lopende mensen van de tegenpartij op. Wierp zich daarnaast op als een leider in de kleedkamer. Altijd als eerste op het trainingsveld en meestal pas als laatste er weer af. Niet toevallig viceaanvoerder.Na zijn uitleenbeurt aan Cercle Brugge met veel twijfels - bij de club, de buitenwereld én zichzelf - aan het seizoen begonnen. Was door de schorsing van Marvin Ogunjimi zeker van een basisplaats op de openingsspeeldag en boog prompt met twee doelpunten een achterstand om in een late zege. Voetbalde vervolgens in een staat van genade die hem nooit helemaal zou verlaten. Ook bij zijn eerste invalbeurt na een enkelblessure trof hij meteen twee keer raak. In periodes dat het wat minder ging en de doelpuntenmachine stokte, bewees hij ook mentaal sterk in zijn schoenen te staan. Leverde het bewijs dat hard werken voor een spits niet ten koste van zijn productiviteit hoeft te gaan. In één jaar tijd helemaal volwassen geworden. Beloond met vijf caps (en twee doelpunten) als Rode Duivel.Van alle kernspelers degene die het langst al het Genkshirt draagt in de eerste klasse. Stond onder elke trainer ter discussie, óók onder Vercauteren, maar handhaafde zich eens te meer. Is iemand die gemakkelijk de concentratie verliest en daarom voortdurend bij de les moet worden gehouden. Maakte voor Nieuwjaar nog fouten die hem wekenlang zijn basisplaats kostten. De komst van Nadson, een directe concurrent, zette hem weer op scherp. Hij ging geconcentreerder voetballen en slaagde er zo in zijn minpunten, vooral een immer sluimerende nonchalance en overmoedig uitvoetballen, te compenseren. En altijd met de glimlach. Niemand die zo graag gezien is in Genk als Matoukou. Een onverzettelijke beer op het veld, maar daarbuiten om te aaien.Samen met Daniël Tözsér het kloppend hart van het elftal. Nam de defensieve organisatie voor zijn rekening, zodat zijn Hongaarse ploegmaat zich ook aanvallend kon uitleven. Hielden samen de vaak geblesseerde en wisselvallig acterende Fabien Camus uit de ploeg. Toch bestond er vooraf twijfel over het niveau van Hubert. Zijn lage handelingssnelheid is een minpunt op topniveau, maar hij compenseert dat met een steeds beter positiespel. Door de ervaring doorziet hij situaties ook sneller. Alleen pech (een hamstringletsel en een gebroken jukbeen) hield hem aan de kant. Acht volledige wedstrijden. Beschikt over natuurlijke leiderskwaliteiten, die hem belangrijk maken voor het elftal. Altijd bezig met de groep, nooit met persoonlijk succes. Logische erfgenaam van de aanvoerdersband van Carlos.Keerde sneller dan verwacht nog voor Nieuwjaar terug nadat hij door klierkoorts was geveld en ook nog eens het onverwachte overlijden van zijn grootmoeder moest verwerken. Minder dan twee maanden na die dubbele onheilstijding viel hij al in. Op de laatste speeldag voor de winterstop stond hij opnieuw in de basis. Van een regelmatig seizoen was geen sprake, temeer daar de klierkoorts zijn reserves flink had aangetast. Het duurde een tijd voor de beste De Bruyne er opnieuw stond. Geniale momenten werden afgewisseld met mindere wedstrijden. Dat leidde soms tot frustraties bij de veel van zichzelf eisende speler, maar ontsporen deed hij nooit. Ook de aanhoudende transfergeruchten haalden hem niet uit evenwicht. Met twaalf assists de belangrijkste foerier voor de spitsen.De man van glas is niet meer. Nooit eerder slaagde Ogunjimi er door zijn hoge blessuregevoeligheid in regelmaat in zijn prestaties te leggen. Tot nu. Liet het hoofd eerst nog hangen toen het spitsenduo Vossen-Barda de voorkeur kreeg, maar herpakte zich snel. Ontwikkelde zich van talentvolle jongen tot volwassen profvoetballer, deels door het prille vaderschap, deels door de harde hand van Vercauteren. Kreeg tot vervelens toe ingeprent dat een aanvaller ook verdedigende taken heeft. Toen de doelpunten volgden en zelfs zijn eerste selecties voor de Rode Duivels, zag hij het gelijk van de trainer in. Debuteerde als international met drie goals uit twee duels. Sloop met zijn productie haast geruisloos in het spoor van topschutter Vossen.Promoveerde van invaller in noodgevallen tot basisspeler na het vertrek van João Carlos eind januari. Miste van dan af geen minuut, tot hij op de voorlaatste dag van play-off 1 geschorst moest toekijken tegen AA Gent. Liep lang op slappe benen door de naweeën van klierkoorts. Stond tot november slechts twee keer in de basis, telkens bij afwezigheid van Carlos. Maakte dan zijn opwachting om de schutterende Matoukou af te lossen. Verdween daarna weer even om zich vervolgens naast de Kameroener tot dé positieve verrassing van het seizoen te ontpoppen. Rustige jongen, verstandig ook, en in die zin de perfecte aanvulling voor Matoukou. Geen beter bewijs van zijn prima prestaties dan de vaststelling dat Carlos' vertrek nooit een gespreksonderwerp was.Met de Braziliaan verloor Genk tijdens de winter voetbaltechnisch een van zijn beste spelers. Niet altijd een voorbeeld qua ijver en discipline - hij droeg de aanvoerdersband, maar was niet de leider voor wie hij vaak is gehouden - maar wel een vaste waarde. Miste tot zijn transfer naar het Russische Anzji Machatsjkala twee wedstrijden en speelde verder elke minuut. Vaak als onmisbaar beschouwd, tot hij er niet meer was. Voor wat het waard is, dit rekensommetje: zonder hem incasseerde de Genkse defensie minder doelpunten (16) dan met hem (20), telkens in evenveel wedstrijden (20).Met zijn dertig jaar de ouderdomsdeken. Niet meer die snelle, dribbelvaardige aanvaller van weleer, maar een nuttige ploegspeler. Kende een prima start, tot een rugblessure hem in september aan de kant dwong. Met het eindejaar in zicht ebde ook de frisheid wat weg en Vercauteren begon hem af en toe te sparen. Laadde de batterijen weer op tijdens de stage, maar ging daarbij zo diep dat een kleine terugslag volgde. Kwam de winter grotendeels door als invaller, mede door de toegenomen concurrentie (Vanden Borre). Cijferde zich weg voor het elftal, wat ten koste ging van zijn persoonlijke statistieken (één doelpunt slechts, twee assists) en zelfs zijn spelvreugde. Voelde zich beknot in zijn mogelijkheden. Of hij in Limburg blijft, is nog niet bekend. Zijn contract loopt volgende maand af.Kende, na twee seizoenen te zijn afgeremd door zware blessures, een veelbelovende start. Spectaculair enerzijds, zoals op de openingsspeeldag tegen Beerschot toen hij uitpakte met een zogenaamde didi flip. Mét rendement anderzijds: hij leverde de beslissende assist voor Vossen en zag die prestatie bekroond met een eerste basisstek en opnieuw twee assists een week later. Tot december ging het goed. Ging daarna door een dip waarvan hij niet meer herstelde. Verzamelde geen enkele basisplaats meer na Nieuwjaar, hooguit nog een dozijn minuten als invaller. Verloor de concurrentiestrijd met Buffel en Vanden Borre en viel soms zelfs af als negentiende man ten voordele van de piepjonge Limbombe. Gaat zijn laatste contractjaar in. Tot een verlenging komt het hoogstwaarschijnlijk niet. Een vreemd seizoen voor de Israëliër. Viel door een spierblessure al vroeg uit en toen hij terugkwam, pendelde hij vaker dan hem lief was tussen bank en elftal. Tot Kevin De Bruyne met klierkoorts in bed stak en hij de ploeg uit de nood hielp op de flank - nu eens links, dan weer rechts. Ook dat zinde hem niet altijd, maar als een voorbeeldige prof hield hij die onvrede binnensmonds. Voorin zoog het koningskoppel Vossen-Ogunjimi alle aandacht naar zich toe, gaandeweg eiste ook Barda zijn deel op. Viel er een aanvaller uit, stond er een andere klaar. Barda klom in de topschuttersstand, daarmee zijn belang voor het elftal onderstrepend. Door een spierscheur eindigde zijn seizoen voortijdig. Strandt zo op twee doelpunten van zijn persoonlijke record (16) uit zijn eerste Genkse seizoen. De enige inkomende zomertransfer van Genk, maar pas na Nieuwjaar speelgerechtigd. Een spierscheur aan de adductor sloeg hem terug in de opbouw, maar tegen de winterstage was hij helemaal fit. Kreeg zijn eerste speelminuten als rechtsmidden, op de positie van Thomas Buffel. Deed het daar zo goed dat hij eind maart sinds lang weer werd opgeroepen voor de Rode Duivels. Zowel tegen Oostenrijk als tegen Azerbeidzjan kwam hij niet in actie. Daarna werd het allemaal een stuk minder, tot hij ook voor zijn mentor Vercauteren niet langer houdbaar was. Verloor zijn plaats - niet hij maar Nadson verving Hubert - en had het daar bijzonder moeilijk mee. Blijkt nog steeds extra aandacht, veel structuur en mentale begeleiding nodig te hebben. Is er (voorlopig) niet in geslaagd zijn carrière nieuw leven in te blazen.Vergelijkbaar profiel als Carlos: groot en sterk, sober en altijd zoekend naar de voetballende oplossing. Gehaald als wissel voor zijn landgenoot, maar doordat Matoukou en Joneleit het meer dan behoorlijk bleven doen, was er geen reden om aan het elftal te morrelen. Toen Huber t geblesseerd uitviel, kreeg hij zijn kans als controlerende middenvelder, een positie waarvoor hij niet was gescout. Hoe langer hij bleef staan, hoe meer zijn tekortkomingen aan het licht kwamen. Vooral zijn lage handelingssnelheid speelde hem parten. Door een taalbarrière wil ook de communicatie nog niet vlotten. Zodra Hubert fit was, nam die zijn plaats meteen weer in. Gelukkig voor Nadson viel op dat moment Joneleit geschorst uit, waardoor hij op het eind alsnog op zijn beste positie terechtkwam. DOOR JAN HAUSPIE