Drie jaar nadat Abbas Bayat Sporting Charleroi overnam met een schuldenberg van ongeveer 4,5 miljoen euro, zou het verlies van de club zijn opgelopen tot 15 miljoen euro. Wegens achterstallige be- talingen trok een stoet schuldeisers naar de handelsrechtbank, waar ze Charleroi dagvaardden met het oog op een faillissement. Midden juli gaf de rechter de club tot eind augustus de tijd om een herstelplan uit te werken. Ondertussen behandelde hij begin augustus ook een door het parket ingediend verzoek tot ontbinding van de club. Volgende week dinsdag volgt er een uitspraak.
...

Drie jaar nadat Abbas Bayat Sporting Charleroi overnam met een schuldenberg van ongeveer 4,5 miljoen euro, zou het verlies van de club zijn opgelopen tot 15 miljoen euro. Wegens achterstallige be- talingen trok een stoet schuldeisers naar de handelsrechtbank, waar ze Charleroi dagvaardden met het oog op een faillissement. Midden juli gaf de rechter de club tot eind augustus de tijd om een herstelplan uit te werken. Ondertussen behandelde hij begin augustus ook een door het parket ingediend verzoek tot ontbinding van de club. Volgende week dinsdag volgt er een uitspraak. De handelsrechter kan overgaan tot ontbinding van de club en een curator aanstellen, maar de kans dat het zover komt, lijkt eerder klein. Vooral omdat er Waals minister-president Jean-Claude Van Cauwenberghe is die, samen met de door Bayat bij Sporting aan de deur gezette directeur Jean-Jacques Cloquet, werkt aan een financieel reddingsplan. Maar ook Bayat kwam inmiddels met vers geld en besparingsmaatregelen (zie kaderstuk) voor de pinnen. Dat maakte hij bekend twee weken geleden op de persvoorstelling van de ploeg voor het nieuwe seizoen. Bij die gelegenheid schoot Bayat ook met scherp naar al wie volgens hem de club in een negatief daglicht plaatste. Van de weeromstuit sloeg de stemming onder de supporters helemaal om. Hadden ze hun voorzitter tijdens de galamatch tegen Toulouse nog bijzonder vijandig bejegend, bij het openingsduel van het kampioenschap thuis tegen Lierse viel er geen enkele wanklank meer te noteren. Charleroi had zijn twaalfde man als het ware weer met zich verzoend. Welke zijn de verdiensten en welke de tekortkomingen in drie jaar beleid door Abbas Bayat ? Doorzettingsvermogen. Al drie jaar krijgt Abbas Bayat de ene tegenslag na de andere te verwerken. Hij moet al lang begrepen hebben dat er ook in de toekomst niet veel uitzicht is op beterschap. Hij zou ervoor gekozen kunnen hebben om uit het avontuur te stappen en slechts een beperkt financieel verlies te lijden. Maar hij is, ondanks herhaalde verklaringen dat hij niet voor altijd bij Charleroi zou blijven, ook in de woeligste tijden aan boord van het schip gebleven. Openheid en een goed hart. Eind vorig seizoen trad hij al 10.000 woedende fans met open vizier tegemoet. Ook tegen Toulouse toonde hij zich niet bang. De harde supporterskern brak hem af tot op het bot. Het siert hem dat hij, ook in de moeilijkste omstandigheden, geen manager of helper de kastanjes uit het vuur laat halen maar zelf de confrontatie aangaat. Bayat liet ook diverse Iraanse spelers wekenlang met hun familie in zijn huis in Ukkel wonen. Toen de Fransman Aziz Rabbah, die einde contract was, een beenbreuk opliep in een auto-ongeval, kon hij toch nog voor een seizoen bijtekenen. Hij bleef zijn loon ontvangen, ook toen duidelijk werd dat hij nooit meer zijn oude niveau zou halen. Sponsoring van de Profliga en hogere tv-rechten. Dat Chaudfontaine vermeld staat op de pakjes van de stewards en dat Jupiler nogal wat geld in het voetbal stopt, is te danken aan Bayat. Vriend en vijand zijn het erover eens dat hij inzake sponsoring toch een mooie bijdrage heeft geleverd aan het Belgische voetbal. Het is ook zijn verdienste dat hij erop wees dat de televisiezenders tot dan toe niet genoeg ophoestten voor het voetbal. De terugkeer van Dante Brogno én van de maatschappelijke zetel in Charleroi. De terugkeer van het vroegere nummer 11 had een heel positief effect. De lokale pers werd gekalmeerd, de supporters keerden terug en Brogno slaagde er uiteindelijk in het behoud te verzekeren. Het was niet de eerste keer dat Bayat, op een ogenblik dat men hem knock-out waande, alsnog een konijn uit de hoge hoed toverde. Om praktische redenen verhuisde Bayat aanvankelijk de maatschappelijke zetel van de club naar het adres van Chaudfontaine. Maar op aandringen van Jean-Jacques Cloquet bracht hij hem terug naar Charleroi. In de door de RSZ opgestarte faillissementsprocedure kan dit een groot voordeel blijken. In een rechtbank in Charleroi spelen ongetwijfeld andere gevoeligheden dan in Brussel. De inbreng van Mogi Bayat. Wie had in december 2002 ooit al gehoord van Laquait, Macquet en Sama ? De nieuwe onbekende spelers heten Oulmers, Chabaud en Reina. Ze moeten nog alles bewijzen, maar in de voorbereiding lieten ze al veelbelovende dingen zien. De man achter al die transfers is Mogi Bayat, de neef van de voorzitter. Hij speelt binnen de club een steeds belangrijkere rol en is alleszins de man die de transfertouwtjes in handen heeft. Grotere financiële put. De club was niet gezond toen Bayat kwam. Anders zou de stad Jean-Paul Spaute niet hebben gedwongen om op te stappen, maar tussen de vermoedelijke schuld van toen (4,5 miljoen euro ?) en de gigantische schuldenberg (15 miljoen euro ?) van vandaag gaapt toch nog een brede kloof. Het is onbegrijpelijk dat Bayat, die in alle economische maga- zines wordt geloofd als een uitstekend bedrijfsleider, het zo ver heeft laten komen. Om zich te verdedigen werpt hij op dat hij sommige mensen te veel vertrouwen heeft gegeven. Hij noemt geen namen, maar iedereen weet dat het over Enzo Scifo en Luciano Galinella gaat. Hij wist nochtans dat die geen ervaring hadden met sportief en financieel beheer en had ze dus beter moeten controleren. Te hoge lonen. Op een bepaald moment konden sommige spelers bij wijze van spreken zélf invullen wat ze wilden verdienen. De zwaarste contracten zijn nu bijna allemaal weg, maar de lonen van enkele spelers blijven voor een zware financiële aderlating zorgen. Die dure vogels en enkele nevenaspecten zoals de leasing van een luxueuze Mercedes voor alle spelers, helpen alleszins mee de enorme schulden verklaren. Censuur en alleenheerschappij. Bayat liet het forum op de officiële internetsite sluiten en verbood ook de spandoeken die in de vriendschappelijke wedstrijd tegen Toulouse om zijn ontslag schreeuwden. Sinds het vertrek van Scifo heeft Bayat ook alle aandelen in handen. De industriëlen die onlangs met geld over de brug wilden komen en in ruil daarvoor de meerderheid eisten in de raad van bestuur, werden weer wandelen gestuurd. Ruzies en ontslagen. In chronologische volgorde zette de voorzitter Manu Ferrera, Galinella, Scifo en Cloquet aan de deur. Officieel gebeurde dat meestal in de beste verstandhouding, maar in de officieuze versie is dat niet het geval. Ook advocaat Luc Schlögel, die Charleroi verdedigde in het dossier tegen de RSZ, werd door Bayat zonder pardon aan de kant geschoven, omdat hij te dicht bij de politici Van Cauwenberghe en Claude Despiegeleer zou staan. Luchtkastelen. Bayat maakte er van bij zijn aantreden geen geheim van dat hij van Sporting een Belgische versie van Manchester United wilde maken : een florerende merchandising, een vol stadion, een beursnotering en een sterk ontwikkelde internetsite waren de doelstellingen. Shirtjes worden slechts bij mondjesmaat verkocht, er komen minder kijkers dan tien jaar geleden, de beursintroductie is in het water gevallen en sinds het ontslag van de webmaster is er op de internetsite geen beweging meer. De voorzitter droomde ook luidop van een Europees ticket en de Champions League. Van de grootse plannen om een jeugdschool naar Frans model te bouwen kwam vooralsnog evenmin iets in huis. Te late betalingen. De lonen werden niet altijd op tijd betaald. Ook ex-bestuurder Gaston Colson heeft nog geld te goed, net als een traiteur die al lang wacht op een betaling van 100.000 euro. Het valt niet uit te sluiten dat daar nieuwe processen van komen. Driftkikker die te zelden aanwezig is. De band tussen de voorzitter en de mensen die voor de club werken, is op zijn zachtst gezegd niet erg hecht. Hij komt hoogstens één keer per week naar de club en het gebeurt dat hij zijn mensen tussen twee thuismatchen nooit ziet. De ideeën die Bayat in de Profliga naar voor bracht, waren niet slecht. Maar hij had veel meer kunnen beteiken als hij niet als een olifant in een porseleinwinkel tewerk was gegaan. Door openlijk tegen de kar van de andere voetbalbonzen te rijden joeg hij iedereen tegen zich in het harnas en raakte hij geïsoleerd. De sponsoring van Sporting. De eerste twee jaar zette Bayat noodgedwongen de naam van zijn bedrijf op de shirts. Hij vond geen externe sponsor, zoals nochtans de bedoeling was. Ook dit seizoen is er nog geen shirtsponsor. De stad zegt wel dat er één werd gevonden, maar Bayat doet niet de moeite om er meer over te weten. De moeilijke relaties met de stad. Wie als voorzitter van Sporting geen goede relaties probeert te onderhouden met de lokale politieke machthebbers, neemt een groot risico. Eind 1999 werd Spaute, die nochtans meerderheidsaandeelhouder was en dus in principe onaantastbaar, zonder boe of ba aan de deur gezet. Sporting Charleroi is nu eenmaal een club waar de Waalse PS altijd wat in de pap zal mogen brokkelen. Bayat gaat ook vandaag nog de strijd aan met de politici, die tal van initiatieven ontwikkelen om de club te redden. Niet gehouden beloftes en dubbelzinnigheden. Vorig jaar kreeg Cloquet de verzekering dat hij tot algemeen directeur van de club zou worden benoemd, maar eind juli werd zijn contract verbroken. Dat gebeurde weliswaar in gemeenschappelijk overleg, want Cloquet kon het niet langer hebben dat de financiële oplossingen die hij aandroeg systematisch van tafel werden geveegd. Bayat verklaarde onlangs dan weer dat hij een sterke steun verwachtte van de regio. Toen het duo Van Cauwenberghe-Cloquet kwam aandraven met bijna 3,5 miljoen euro - een gedeelte van het geld staat al op een geblokkeerde rekening -, vond de voorzitter echter dat er andere en betere oplossingen waren. Hij toonde daarmee alvast dat hij nog altijd de baas is. De vraag is echter voor hoe lang nog. Want volgens een recent gerucht zou het gerecht er zich binnenkort mee komen moeien en hem beletten nog langer de club te beheren. door Pierre DanvoyeBayat wilde van Charleroi een Belgische versie van Manchester United maken.Sommige spelers konden bij wijze van spreken zélf invullen wat ze wilden verdienen.