De kleren maken de man. En in dit geval ook de voetballer. Iedere week bespreken we het voetbaltruitje van een eersteklasser. Want het shirt van een club vertelt meer dan wie dat seizoen de belangrijkste geldschieters zijn. Fusieclubs hebben het de eerste jaren traditioneel niet gemakkelijk, op de grasmat, in de kleedkamer en op het shirt. Zo moest Zulte Waregem het rood-wit van Waregem combineren met het geel-groen van Zulte, wat in de beginjaren voor nogal wat vestimentaire drama's zor...

De kleren maken de man. En in dit geval ook de voetballer. Iedere week bespreken we het voetbaltruitje van een eersteklasser. Want het shirt van een club vertelt meer dan wie dat seizoen de belangrijkste geldschieters zijn. Fusieclubs hebben het de eerste jaren traditioneel niet gemakkelijk, op de grasmat, in de kleedkamer en op het shirt. Zo moest Zulte Waregem het rood-wit van Waregem combineren met het geel-groen van Zulte, wat in de beginjaren voor nogal wat vestimentaire drama's zorgde. Ook Germinal Beerschot stond tien jaar geleden voor een uitdaging. De club ontstond na de fusie van Germinal Ekeren en Beerschot VAC. Om nog in eerste of tweede klasse te voetballen moest Germinal zijn stadion uitbreiden, maar dat was niet naar de zin van enkele buurtbewoners. De club stapte naar de rechtbank, maar verloor. En dus was een fusie de enige oplossing om het voortbestaan van de club te garanderen. Een bondgenoot werd gevonden in Beerschot VAC dat op dat ogenblik in zware financiële moeilijkheden verkeerde. De ploeg van 't Kiel had de reputatie even avontuurlijk te zijn in de bestuurskamer als op de grasmat. En daar zijn ze uiteindelijk ook aan ten onder gegaan. In januari 1999 werd de fusie bekrachtigd: Germinal Ekeren veranderde zijn naam en statuten en nam zijn intrek op het Kiel. Maar wat gedaan met al die clubkleuren? Eén keer "komaan de paars-wit-geel-roden" roepen, en de match is voorbij. En een shirt in regenboogkleuren is bij voetbalsupporters niet zo populair als bij wielerfans. Germinal Beerschot koos uiteindelijk voor paars, de hoofdkleur van Beerschot en dus ook van zo'n tachtig procent van de vernieuwde aanhang. Beerschot dankte de kleur aan zijn grondlegger, Alfred Grisar. Toen hij de club in 1899 oprichtte, rouwde hij nog om het overlijden van zijn vader enkele maanden voordien, in de christelijke traditie gesymboliseerd door de kleur paars. Dit seizoen slaagde Germinal Beerschot er wonderwel in alle voormalige clubkleuren te combineren. Thuis spelen de Kielse Ratten in een paars shirt met een rood-gele Germinalstreep, paarse broek en paars-wit gestreepte kousen. Op verplaatsing trachten ze de tegenstrever te verblinden met een outfit in fluo-groen met een paars-witte Beerschotstreep in de zij. Een geslaagde combinatie, vond ook de - ondertussen ontslagen - trainer Aimé Anthuenis voor de start van het seizoen: "Als het volgend seizoen niet op het veld moest lukken, dan zeker op de catwalk." ELLEN DE WOLF