De kleren maken de man. En in dit geval ook de voetballer. Iedere week bespreken we het voetbaltruitje van een eersteklasser. Want het shirt van een club vertelt meer dan wie dat seizoen de belangrijkste geldschieters zijn.
...

De kleren maken de man. En in dit geval ook de voetballer. Iedere week bespreken we het voetbaltruitje van een eersteklasser. Want het shirt van een club vertelt meer dan wie dat seizoen de belangrijkste geldschieters zijn. Financiële moeilijkheden en wisselende sportieve prestaties. KSV Roeselare heeft moeilijke jaren achter de rug en vecht nog steeds tegen het imago van 'het lelijke eendje van de eerste klasse'. Vestimentair is dat imago alvast ongegrond. Lelijk kun je een eenvoudige zwart-witte tenue namelijk niet noemen. Hoogstens een beetje saai, en dat wordt dit seizoen ruimschoots goedgemaakt door de 'bijzondere' plaatsing van het logo van de sponsor recht op het achterwerk van de spelers. Al is dat voorlopig de minste van hun zorgen. Tien jaar geleden fuseerde KSV Roeselare uit twee clubs: SV Roeselare en Club Roeselare, het liberale antwoord op de katholieke stadgenoot. Geruchten over een fusie deden al lang de ronde, maar de uitgesproken politieke kleur van beide clubs stond een fusie lange tijd in de weg. Toen de liberalen en katholieken - die toen nog simpelweg VLD en CVP heetten - samen in het stadsbestuur van Roeselare stapten, werd ook een fusie tussen de voetbalploegen mogelijk. Tot grote opluchting van de lokale geldschieters, want één grote club steunen is veel interessanter dan twee kleintjes. Op 15 april 1999 werd KSV Roeselare officieel ingeschreven bij de Belgische voetbalbond onder het vroegere stamnummer van SK en met de koninklijke K, een titel die normaal pas na vijftig jaar wordt toegekend. Toenmalig voorzitter Roger Havegeer zag de toekomst optimistisch in en achtte de kersverse club "rijp om de hogere regionen van het Belgische voetbal te verkennen", nog voor die een voet op de grasmat zette. Ook het nieuw samengestelde supportersgezin verwachtte "geen woorden, maar daden". Mo té nie meugn zin. Het zou tot november duren eer de West-Vlamingen hun eerste overwinning behalen. De eerste jaren blijven moeilijk en in het vierde fusiejaar deed KSVR het mogelijk nog slechter dan de voorgaande seizoenen. Ze eindigden voorlaatste met amper 34 punten, waarvan ze er zelfs drie cadeau kregen omdat tegenstander Strombeek een niet-speelgerechtigde speler opstelde. Dankzij licentieproblemen van andere clubs kon het behoud toch verzekerd worden. De dreigende degradatie naar derde schudde Roeselare wakker en 2004 wordt het seizoen van de ommekeer. Ze spelen twee jaar na elkaar de eindronde en in 2005 is het raak: ze promoveren naar de hoogste afdeling. ELLEN DE WOLF