Een eenvoudig, ambitieloos en bescheiden ploegje, zo werd Lierse omschreven aan het begin van het seizoen. Vooral de defensie baarde zorgen. Verdedigers zoals de onvergetelijke Fons Van Brandt (38 selecties voor de nationale ploeg en Gouden Schoen in 1955) en Wies Simons vervang je niet zomaar. Pas op de vierde speeldag boekte Lierse zijn eerste overwinning, op Antwerp. In eigen huis wonnen de Pallieters voor het eerst op de ... achtste speeldag tegen Waterschei. Daarna volgde een reeks van acht zeges met een doelsaldo van 22-3. Absolute uitschieter was de wedstrijd op Standard waar de Lierenaars het publiek op een kwartiertje 'Braziliaans' voetbal trakteerden en tot 0-3 uitliepen.
...

Een eenvoudig, ambitieloos en bescheiden ploegje, zo werd Lierse omschreven aan het begin van het seizoen. Vooral de defensie baarde zorgen. Verdedigers zoals de onvergetelijke Fons Van Brandt (38 selecties voor de nationale ploeg en Gouden Schoen in 1955) en Wies Simons vervang je niet zomaar. Pas op de vierde speeldag boekte Lierse zijn eerste overwinning, op Antwerp. In eigen huis wonnen de Pallieters voor het eerst op de ... achtste speeldag tegen Waterschei. Daarna volgde een reeks van acht zeges met een doelsaldo van 22-3. Absolute uitschieter was de wedstrijd op Standard waar de Lierenaars het publiek op een kwartiertje 'Braziliaans' voetbal trakteerden en tot 0-3 uitliepen. Robert Willems, een van de sterkhouders van toen: "We speelden een 5-5-systeem. Niemand kon dat begrijpen. We werkten met de lange bal. Daar werd elke dag één uur op getraind. Ik was de allereerste stopper in België die mee uitvoetbalde. We speelden als het ware zonder middenveld. De tegenstanders vonden daar geen antwoord op." De doelpunten van het geel-zwarte elftal werden vaak ingeleid door architect LucienOlieslagers (die dat seizoen de Gouden Schoen kreeg). Lierse beschikte ook over technisch snelle voorspelers zoals Frans Van Roosbroeck, Wies Goossens en Wim Mertens. Na negen speeldagen bezette Lierse de eerste plaats om die niet meer af te staan. De meeste glans straalde af van de voorhoede. De onstuimige Wim Mertens, Frans Valckenborg, een speler met uitermate veel voetbalintellect, een handige en dribbelsterke Van Roosbroeck en een opportunistische Goossens. De grootste kracht was zonder twijfel Lucien Olieslagers. Hij was een speler die alle kwaliteiten bevatte: technisch raffinement, dribbelsterk en opportunistisch. Hij kon elke verdediging ontwrichten. Als teruggetrokken midvoor orchestreerde hij zijn voorhoede met grote klasse. Toen de Pallieters na negen wedstrijden aan de leiding stonden, nam niemand hun titelkansen ernstig. De topfavorieten Anderlecht en Standard lieten het echter regelmatig afweten. Voor de beslissende partij tegen FC Luik moesten de Lierenaars het stellen zonder Olieslagers, Willems en Van Roosbroeck. Ze wisten de klus echter met glans te klaren en wonnen de match met 3-0. De daaropvolgende week moesten de spelers van feest naar feest. Robert Willems: "We hebben toen de hele week bijna niet geslapen en veel gedronken. Onze laatste wedstrijd van het seizoen speelden we op Beerschot. We verloren die met 5-1 omdat de meeste van onze spelers met een geweldige kater op het veld stonden." De trainer van de kampioen was Bert D'Hollander. Als speler was hij heel zijn carrière actief bij Antwerp. Zijn trainerscarrière begon hij bij Lierse. Daarna coachte hij ook Racing Club Brussel waarmee hij in 1953 de promotie naar eerste klasse afdwong. Na een nieuwe passage in Lier werd hij trainer van Antwerp. Hij was tevens directeur van De Volksgazet. In 1992 overleed hij op 82-jarige leeftijd. Voor 30 wedstrijden deed Lierse een beroep op 17 spelers. Tijdens hun voetbalcarrière oefenden zij ook een beroep uit. De meesten zijn nu met pensioen, sommigen al overleden. Doelman Maurice Baeten (75) speelde elf keer voor het nationale B-elftal. Hij trainde na zijn actieve carrière nog de doelmannen van Lierse. Hij werkte ook bij de watermaatschappij Pidpa. Woont nu in Lier. Stopper Robert Willems (74), die vier keer geselecteerd werd voor de Rode Duivels, zette zijn carrière voort bij Dessel Sport als speler-trainer. Vervolgens coachte hij ook nog Lierse, Dessel Sport, Zwarte Leeuw, SK Sint-Niklaas en SK Londerzeel. Hij was eveneens inspecteur bij Bloso, caféhouder en krantenwinkeluitbater. Verdediger Leo Thijs was een man met vier longen. Na Lierse speelde hij nog bij FC Diest. Hij was caféhouder en overleed op 69-jarige leeftijd. De bikkelharde verdediger Walter Bogaerts (71) was eveneens boekhouder en makelaar. Middenvelder August Baeten was stadswerker en terreinverzorger bij Lierse. Hij werd 69. Na Lierse voetbalde middenvelder Frans Van Dessel (73) bij Brasschaat. Tot aan zijn pensioen was hij diamantbewerker. Midvoor Wim Mertens (74) speelde na Lierse bij FC Beringen en FC Turnhout. Hij was ook leraar. Frans Van Roosbroeck (73), buitenspeler en dribbelaar met de allures van Stanley Matthews, is nu kleermaker op rust. Frans Valckenborg (76) was een spits die later nog bij Beerschot en Kortrijk voetbalde. Tussen de wedstrijden en trainingen door was hij marktkramer en patissier. Spits Wies Goossens (73) voetbalde na Lierse nog bij Daring CB en FC Diest. Hij was ook diamantbewerker. Aanvaller Lucien Olieslagers (73) was de parel van de kampioensploeg. Na Lierse speelde hij nog bij KV Mechelen en FC Herentals. Vervolgens was hij trainer bij Zwarte Leeuw, FC Herentals en OG Vorselaar. Hij was diamantbewerker en caféhouder. De volgende zes spelers, die niet op de foto staan, kwamen in het kampioensseizoen ook in actie: Reservedoelman Willy Wijns speelde in het seizoen 1959/60 maar één wedstrijd. Hij verhuisde daarna naar FC Kessel. Hij verbleef een tijd in Spanje en overleed een paar jaar geleden. Gaston De Vries (79) was een kalme verdediger die door een zware blessure voortijdig zijn carrière moest stopzetten. Hij was café-uitbater. Middenvelder Gustaaf Ghijs (73) voetbalde na Lierse bij Lyra, en was autotechnicus. Buitenspeler Staf Sels sloot zijn carrière af bij KV Mechelen. De caféhouder overleed op 74-jarige leeftijd. Buitenspeler Jozef Allaerts, die technisch een kraan was, speelde slechts twee wedstrijden. Was tevens bediende. Frans Vermeyen (66) speelde als youngster acht wedstrijden in de spits. Schopte het later tot Rode Duivel. Na Lierse speelde hij bij Antwerp en Witgoor Dessel. Hij was ook caféhouder, sportwinkeluitbater en terreinverzorger. door danny goyvaerts