In december 1924 staken enkele enthousiastelingen de koppen bijeen en richtten in de buurt van de mijn het nieuwe rood-zwarte FC Beringen op. De clubkleuren waren geïnspireerd op de rode zak-doek van de mijnwerkers, die verwees naar hun bloed, zweet en tranen, en op hun door de kolen en het stof zwart omrande ogen. Tot voorzitter werd Eduard Frenay verkozen, een mijningenieur. Van bij de start kon het nieuwe elftal rekenen op de morele en vooral materiële steun van de directie van de NV Kolenmijnen van Beeringen.
...

In december 1924 staken enkele enthousiastelingen de koppen bijeen en richtten in de buurt van de mijn het nieuwe rood-zwarte FC Beringen op. De clubkleuren waren geïnspireerd op de rode zak-doek van de mijnwerkers, die verwees naar hun bloed, zweet en tranen, en op hun door de kolen en het stof zwart omrande ogen. Tot voorzitter werd Eduard Frenay verkozen, een mijningenieur. Van bij de start kon het nieuwe elftal rekenen op de morele en vooral materiële steun van de directie van de NV Kolenmijnen van Beeringen. Van 1925 tot 1935 speelden de rood-zwarten een vooraanstaande rol in de Limburgse regionale en provinciale afdelingen. In 1936 promoveerde de ploeg naar bevordering. Bij Beringen legden bestuur en trainers vooral de nadruk op de technische kwaliteiten van de spelers. Mede hierdoor veroverde de ploeg aan het einde van het seizoen 1943/44 een promotieticket voor de toenmalige eerste afdeling, onze huidige tweede klasse. De strateeg en topschutter van dit elftal was Michel Bensch. In 1950 werd Beringen kampioen in eerste afdeling en verscheen, als eerste Limburgse ploeg ooit, in de ereklasse. De daaropvolgende tien seizoenen werden niet makkelijk voor de mijnploeg. Tussen 1950 en 1960 promoveerde Beringen vier keer - maar viermaal degradeerde het ook. Het ontpopte zich tot een echte liftploeg. Het beste resultaat boekte de club tijdens het seizoen 1963/64. Het werd een absolute topcampagne met een tweede plaats in de eindstand na kampioen Anderlecht. Tuur Ceuleers had als trainer in 1962 opnieuw voor de promotie gezorgd en hij mocht het elftal uitbouwen. Met De Condé, doelman Ge-bruers en Pooters werd de defensie gevoelig versterkt. Wim Mertens moest de aanval meer kracht bezorgen en daarbij Cyriel Van Herle meer speelruimte bieden. Van Herle, technisch zeer onderlegd, kon een wedstrijd een beslissende wending geven. Voorzitter Frenay zou het meest zonnige seizoen van zijn club net niet meer meemaken. Hij overleed op 30 augustus 1963 en werd opgevolgd door Renodeyn, iemand die niet met zich liet spotten. Hoewel zijn ploeg schitterend spel produceerde en knappe resultaten behaalde, stuurde de voorzitter zijn gewaardeerde trainer Ceuleers naar huis. Rik Geertsen kwam in zijn plaats. Beringen was een topelftal geworden dat met Standard en Anderlecht wedijverde. In een memorabele thuiswedstrijd tegen paars-wit werd voor 30.000 toeschouwers 3-3 gelijkgespeeld. Daarna werd met 2-0 op FC Turnhout verloren en voorzitter Renodeyn was van oordeel dat er 'iets' was gebeurd. Dat kwam spoedig aan het licht: doelman Gebruers gaf toe dat hij en Felix Geybels, de aanvoerder, een bedrag van 50.000 frank hadden ontvangen. Er werd klacht ingediend bij de KBVB. Beide spelers werden voor drie jaar geschorst en Beringen won de wedstrijd met 0-5. Turnhout zakte naar tweede klasse en Beringen wipte over Standard naar de tweede plaats en werd vicekampioen. Gebruers en Geybels werden later 'begenadigd'. FC Beringen ging nadien nog enkele keren op en neer, maar in 1984 verdween het definitief uit de hoogste afdeling en gaandeweg zakte de mijnclub zelfs naar bevordering. In 2002 werd gefusioneerd met buur Vigor Beringen onder het stamnummer 330. Fusieclub VK Beringen vinden we nu terug in tweede provinciale. Wie waren de spelers die erin slaagden vicekampioen te worden in 1964 en wat is er van hen geworden? Trainer Arthur Ceuleers. Aanvaller bij Beerschot en Racing Brussel. Viermaal Rode Duivel. Scoorde 280 doelpunten in zijn carrière. Werd nadien trainer bij Lyra, Beerschot, FC Beringen en de Rode Duivels. Overleed in 1998 op 82-jarige leeftijd in zijn woonplaats Antwerpen. Frans Gebruers. Uitstekende doelman die via FC Herentals bij Beringen kwam. Was zelfstandig stukadoor en fervent duivenmelker. Overleed in 2002 op 70-jarige leeftijd. Marcel Verboven. Verdediger die zijn hele carrière voor FC Beringen speelde. Zelfstandig transporteur en kolenhandelaar uit Lummen. Overleed in 2002 op 70-jarige leeftijd. Alfons Peeters (67). Verdediger die voor FC Beringen, Olympic Charleroi, Anderlecht en AA Gent speelde. Viermaal Rode Duivel. Daarna trainer bij Racing Genk en Sparta Kuringen. Woont in Borgloon. Felix Geybels (75). Robuuste en secure verdediger die alleen maar voor FC Beringen speelde. Was brandweerman in dienst van de koolmijn en daarna uitbater van de cafetaria aan het stadion. Woont in Zolder. Julien Pooters (70). Middenvelder die via Beerschot bij FC Beringen kwam. Werkte voor de stad Antwerpen en was daar tevens brandweerman. Woont in Zwijndrecht. Jean-Pierre Kasprzak (66). Aanvallende middenvelder die voor FC Beringen, FC Diest, KV Mechelen en Beerschot speelde. Was bankbediende. Woont in Genenbos-Lummen. Roger de Condé (70). Talentrijke middenvelder die via Hasselt VV naar FC Beringen kwam. Speelde daarna ook nog bij Club Luik, Crossing Schaarbeek en Tubantia. Was manager bij SC Hasselt en RC Genk. Is nu eigenaar en uitbater van bandencentrale De Condé. Hij stelt 200 mensen tewerk en woont in Hasselt. Cyriel Van Herle (68). Flankspeler die bekendstond om zijn keihard schot. Speelde voor Racing Mechelen en FC Beringen. Werkte bij een chemisch bedrijf in Tessenderlo als bediende. Woont in Beringen. Vic Lunga (66). Aanvaller die bij FC Beringen, Tilleur en Mol speelde. Werkte in de mijn in Beringen. Woont in Leopoldsburg. Staf Kauwenberghs (72). Technisch sterke aanvaller die door Beringen bij Houthalen VV werd weggehaald. Werkte als medisch afgevaardigde in Antwerpen en Limburg. Woont in Kasterlee. Armand Peeters (67). Aanvaller en tweelingbroer van Alfons Peeters. Speelde voor FC Beringen, Olympic Charleroi en FC Diest. Werkte in de mijn in Beringen en daarna als werkleider bij de beschermde werkplaats Bewel in Hasselt. Woont in Koersel. René Neven (69). Aanvaller die zijn hele carrière voor FC Beringen speelde. Werkte als mijnmeter. Woont in Paal. Wim Mertens (75). Technisch snelle en onstuimige aanvaller die ook bij Lierse en Turnhout speelde. Was leraar en woont in Putte. Walter Sneyers (72). Kopbalsterke verdediger die van Vigor Beringen naar FC Beringen kwam en vervolgens ook nog voor Racing Mechelen speelde. Werkte in de mijn en woont in Beringen. door danny goyvaerts