Dat een deel van het internationale topvoetbal werd gebouwd op los zand, is geen nieuwe constatering. Het blijkt nu weer bij Barcelona. Dat Lionel Messi moet vertrekken heeft de club alleen zichzelf toe te schrijven. Grootheidswaanzin bepaalde lang het beleid in de Catalaanse metropool, voor de uitbraak van het coronavirus werd er gesproken van een begroting die de magische kaap van één miljard euro zou overschrijden. Nochtans had Barcelona door de gigantische spelerssalarissen (110 procent van het budget) al jaren geen geld om spelers te kopen, maar ging tóch de markt op. Zo ontstond er een niet meer te beheersen financiële chaos, al werd dat soort creatieve boekhouding lang toegedekt. Tot de Spaanse competitie, verenigd in L...

Dat een deel van het internationale topvoetbal werd gebouwd op los zand, is geen nieuwe constatering. Het blijkt nu weer bij Barcelona. Dat Lionel Messi moet vertrekken heeft de club alleen zichzelf toe te schrijven. Grootheidswaanzin bepaalde lang het beleid in de Catalaanse metropool, voor de uitbraak van het coronavirus werd er gesproken van een begroting die de magische kaap van één miljard euro zou overschrijden. Nochtans had Barcelona door de gigantische spelerssalarissen (110 procent van het budget) al jaren geen geld om spelers te kopen, maar ging tóch de markt op. Zo ontstond er een niet meer te beheersen financiële chaos, al werd dat soort creatieve boekhouding lang toegedekt. Tot de Spaanse competitie, verenigd in La Liga, met strenge regels kwam. Voorzitter Joan Laporta, die pas een half jaar de club leidt, sprak van een miserabele erfenis die hij in de schoot geworpen kreeg. Barcelona, dat de aanvoer vanuit de jeugdopleiding de afgelopen jaren zag stokken, moet nu een andere koers uittekenen en hopen dat een zeldzame diamant als bijvoorbeeld Pedri, een revelatie op het EK, kan behouden blijven en niet moet worden verkocht om schulden af te betalen. Het vertrek van Lionel Messi, overgoten met veel melancholie en emotie, zal ongetwijfeld tot een andere manier van voetballen leiden en kan in die zin een aantal spelers bevrijden. Maar minder kunstzinnig wordt het voetbal in Camp Nou in ieder geval. En minder interessant oogt de Spaanse competitie die zichzelf, met de steun van een marketingapparaat, probeerde te verkopen en nu aan aantrekkelijkheid inboet. Zo verlegt de macht zich nog meer naar Engeland waar sommige topclubs er kennelijk minder last van hadden dat de inkomsten het afgelopen jaar verdampten. Manchester City trok 117 miljoen euro uit voor Jack Grealish, een middenvelder van Aston Villa, en Manchester United betaalde aan Borussia Dortmund 95 miljoen euro voor Jadon Sancho. En nu is er dus de overgang van Romelu Lukaku van Inter naar Chelsea voor 115 miljoen euro. Ook de Italiaanse club worstelt met financiële problemen, het heeft zelfs de volledige transfersom die aan Manchester United voor de Rode Duivel moet worden betaald, nog niet afgelost. Italiaanse clubs vergalopperen zich constant. Tot er fors moet bespaard worden. Lukaku wist dat hij met Inter nog moeilijk prijzen zou winnen. Dat zal bij Chelsea anders zijn. Dankzij een paar kostelijke transfers de afgelopen jaren staat er nu een uitstekend elftal, geleid door een competente trainer als Thomas Tuchel. Lukaku keert terug naar de club van zijn hart. Hij vertrok door de achterdeur, maar nu wordt voor hem de rode loper uitgerold. Lukaku zal ook daar op zijn elan doorgaan en profiteren van de progressie die hij, ook bij Inter, heeft gemaakt. Net zoals Messi zijn kunsten nu gaat tonen in het sterrenensemble van PSG. Met geld uit Qatar. Alle ontwikkelingen van de afgelopen weken tonen dat veel topclubs blijven dansen op een slappe koord. Ook al zijn ze in handen van buitenlandse investeerders, de geldmachine moet blijven draaien. De (voorlopig afgeblazen) oprichting van de Super League kadert hierin. Dat twaalf clubs in een soort interne cirkel wedstrijden wilden spelen, bracht veel aanhangers op de barricaden. Maar het idee om vele miljarden euro's onder slechts enkele clubs te verdelen is bij de Europese grootmachten niet begraven. Zo kunnen ze zich allemaal verder blijven wentelen in een kunstmatige wereld. Terwijl ze met schulden kampen wordt er gezocht naar nieuwe geldstromen om nog grootser te denken. De competities hervormen om beleidsfouten toe te dekken: perverser kan het niet.