Feiten en feiten

Consternatie bij enkele clubs die zich verbazen over de in onze Competitiespecial vermelde clubgegevens.
...

Consternatie bij enkele clubs die zich verbazen over de in onze Competitiespecial vermelde clubgegevens. Het is niet altijd makkelijk, met clubs die heropgestart worden na faillissementen of die met andere stamnummers teruggrijpen naar de oude naam. Om één lijn te trekken baseren we ons op de info die gegeven wordt door de in de geschiedenis van het Belgisch voetbal gespecialiseerde website www.foot100. be. Zo is Seraing niet het Seraing dat in 1996 opging in Standard, waarna het stamnummer 17 geschrapt werd, maar een nieuwe club die in 2014 op vraag van FC Metz het stamnummer van Boussu-Dour Borinage kocht. Volgens die instantie is Club Brugge niet opgericht in 1891 maar officieel pas in 1894. Helemaal ontdaan waren ze bij Beerschot, waar ze niets meer te maken hebben met Wilrijk, dat zich in 2013 ontfermde over het toen failliete Beerschot. De afgelopen jaren kocht Beerschot inderdaad het oude stamnummer 13 terug (dat verdwenen was bij de overname door Germinal Ekeren in 1999), nam het weer de oude naam aan en koos het opnieuw voor de oude kleuren paars-wit. Danny Geerts, die bij de club actief is en al een boek schreef over de geschiedenis van de Ratten, laat weten: 'Sinds we hier bij Beerschot het oude stamnummer 13 van onder het stof haalden en weer in onze armen sloten, volgen we de voetbalbond, die zowat alles aan het stamnummer koppelt. En ook omdat we bere-fier zijn op onze historie. Dat betekent dat wij 1899 als ons jaar van oprichting beschouwen, paars-wit als onze kleuren en ook ons palmares van 7 landstitels en 2 (eigenlijk 3 als we die onder onze naam Germinal Beerschot meerekenen) bekeroverwinningen terug claimen. De data die jullie in de Competitiespecial publiceren (oprichtingsdatum 1993, clubkleuren geel-blauw en geen palmares) zijn van de pot gerukt, wat dat zogenaamde expertenplatform ook mag beweren. Alsof het feit dat één club (onder welke naam dan ook) die gedurende 121 jaar ononderbroken in hetzelfde (Olympisch) stadion heeft gespeeld en daar zijn sportieve successen heeft behaald, zomaar ineens helemaal mag weggegomd worden. Zoiets kan/mag niet!' Kortom: een parlementaire onderzoekscommissie dringt zich op. Waasland-Beveren slaagt er maar moeilijk in de verjonging in te zetten, met een verdediger die geboren is in 1194 (de Zwitser Chris Kablan) en een aanvaller (de Oostenrijker Daniel Maderner) met als geboortejaar 1195, zoals in onze Competitiespecial vermeld staat. Dat moet zijn: 1994 en 1995. In Brussel draaiden Unionfans zondagavond nog eens het cultplaatje C'est l'Union qui sourit. Het was het laatste voetbalsingeltje van de Brusselse volkszanger Jean Narcy, die het oude clublied uit 1912 in 1987 uitbracht. Eerder maakte hij ook odes aan Eddy Merckx ( Bravo Eddy uit 1969), aan Anderlecht én aan Standard ( Allons les Rouges et blancs, Allons les mauves et blancs, beide uitgebracht in 1967) en ook aan RWDM, naast Union zijn favoriete club, met het in 1974 uitgebrachte Le RWD de Molenbeek, op de melodie van E viva Espana.