In plaats van te genieten van de stralende namiddagzon die april verwart met een zomermaand, ligt Vusumuzi Nyoni (23) te slapen in de kamer waar hij voorlopig nog steeds logeert, bij de conciërge van Cercle Brugge. Hij heeft hem voor zijn dutje pikdonker gemaakt. Honour Gombami (24) sluipt er binnen en wekt zijn maatje voor het interview. Nyoni wrijft zijn ogen uit. Vluchtig wisselen ze enkele woorden. In het Ndebele, een van de hoofdtalen van hun thuisland.
...

In plaats van te genieten van de stralende namiddagzon die april verwart met een zomermaand, ligt Vusumuzi Nyoni (23) te slapen in de kamer waar hij voorlopig nog steeds logeert, bij de conciërge van Cercle Brugge. Hij heeft hem voor zijn dutje pikdonker gemaakt. Honour Gombami (24) sluipt er binnen en wekt zijn maatje voor het interview. Nyoni wrijft zijn ogen uit. Vluchtig wisselen ze enkele woorden. In het Ndebele, een van de hoofdtalen van hun thuisland. Ze nemen plaats, met z'n tweeën op één stoel. Gombami draagt een trendy mutsje. "Ze hebben me ooit verteld dat het je haar beter laat krullen, vandaar." Het duo heeft hier veel aan elkaar, zo ver van thuis, ook al wonen ze voorlopig nog niet samen. Gombami overnacht nog op hotel tot de club een huis voor hen gevonden heeft. Nyoni en Gombami komen uit Bulawayo. Bij de vraag hoe groot die stad is in vergelijking met Brugge, moeten ze het antwoord schuldig blijven. Omdat ze geen beeld hebben van Brugge. Ze voetballen en rusten, leven in een soort van coconnetje, weten bitter weinig over de omgeving waarin ze zich bevinden. In Bulawayo, de tweede stad van Zimbabwe, behoorden ze naar eigen zeggen tot the average people ; niet rijk, niet arm. Nyoni en Gombami woonden er op tien minuutjes van elkaar, maar leerden elkaar pas kennen rond hun vijftiende, bij The Highlanders, het voetbalteam waar Cercle hen wegplukte. Dankzij de tijd die ze samen bij die ploeg doorbrachten, kunnen ze het ook nu nog op het veld prima met elkaar vinden. In de matchen die ze bij groen-zwart al samen afwerkten, waarbij ze elk een flank voor hun rekening namen, ging de bal dikwijls van de ene Zimbabwaan naar de andere. Niet bewust, zeggen ze. "Maar ik wéét gewoon waar hij zal lopen", aldus Nyoni. "Als je elkaar al jaren kent, vind je de ander met je ogen toe."Van trainer Harm van Veldhoven krijgen de Zimbabwanen een positief rapport mee. "Ze zijn meer dan geslaagd. Nyoni en Gombami vulden de afgelopen maanden posities in waar we toch problemen kenden. Zo boden ze een surplus, misschien zonder bepalend te zijn in de laatste pass of het scorend vermogen. Wel door mee te stappen in een manier van spelen waar ik op een bepaald moment veel aandacht aan schonk : met een snelle omschakeling, aandacht voor de flanken, diepgang, afhaken. Ook in de toekomst kunnen ze Cercle nog enorme diensten bewijzen. "Op het menselijke vlak is Gombami meer de schuchtere, terughoudende jongen, Nyoni de initiatiefnemer, misschien ook omdat hij hier al het langst is. Gombami heeft een grote hulp aan Nyoni. "Nyoni is een voorbeeldige leerling", aldus Van Veldhoven. "Hij is met een bepaald doel in Europa : slagen, carrière maken. Misschien heeft dat ook te maken met zijn afkomst, zijn familie datgene willen bieden wat ze misschien te kort komt. Die vastberadenheid, drang om beter te worden, die siert Nyoni. En is bij hem zeer extreem. Zijn woorden waren letterlijk : 'Trainer, zeg me alstublieft alles wat ik verkeerd doe, ik zal alles doen wat u van me vraagt. ' Dat was zo gemeend ... Je voelt dat hij over elk detail dat je hem aanreikt, nadenkt.""Op voetbalgebied vind ik Nyoni heel werkkrachtig en sterk in de omschakeling bij balbezit en balverlies, waardoor hij in negentig minuten zijn tegenstander meestal fysiek doodt", vervolgt Harm van Veldhoven. "Zijn mindere punten zijn nog zijn doeltreffendheid en individuele actie. Maar hij compenseert dat door zijn positiespel. "Gombami heeft iets meer snelheid, is beter in de individuele actie. Doeltreffender ook. Maar zijn laatste pass kan nog een stuk beter. Hem moest ik door de verkoop van Dieter Dekelver misschien wat geforceerd brengen. Nyoni was tactisch al sterker toen ik hem voor het eerst opstelde. Maar ook Gombami heeft dat goed gedaan, groeit daarin door te spelen." Zelf halen de twee Afrikanen - geen grote praters overigens - net dat tactische aspect aan als de grootste moeilijkheid bij hun overgang van Afrika naar Europa. Nyoni : "In Afrika volg je op het veld je gevoel. You express yourself. Je loopt eigenlijk waar je graag wil en dus geniet je, zoals de Brazilianen. Hier moet je jezelf meer in toom houden. Eerst dien je de rol die je toebedeeld krijgt, onder de knie te hebben. In die periode moet je je beperken tot basic football. En pas als dat allemaal lukt, kan je improviseren. Hier draait het allemaal meer om business. Dat is het grote verschil. In Afrika speel je voor jezelf, hier voor een team." Gombami : "Zeker ik ondervind nog last bij mijn positiespel. Ik geloof dat ik nog veel beter kan." Nyoni : "De echte Gombami zagen jullie nog niet. In Afrika is het de techniek die de bovenhand haalt, bijgevolg heb je hier een aanpassingsperiode nodig. We houden onze ogen open." door kristof de ryck