Een ronduit ontluisterende vertoning werd er vorige week woensdag opgevoerd nadat de plannen van Patrick Decuyper om met Zulte Waregem naar Antwerpen te verhuizen de dag voordien op de site van Sport/Voetbalmagazine waren uitgelekt. Hoewel later zou blijken dat Decuyper daarover drie dagen eerder zijn trainer Francky Dury had ingelicht, wist hij op een persconferentie niet in welke bochten hij zich moest wringen om alles te logenstraffen. Geschrokken door de felle reacties van de supporters spande hij rond zich een net van dubbelzinnige ontkenningen. Niet gehinderd door enige gêne debiteerde Patrick Decuyper dat het onvoorstelbaar is dat een webbericht van vijf lijnen een land in rep en roer had gezet.
...

Een ronduit ontluisterende vertoning werd er vorige week woensdag opgevoerd nadat de plannen van Patrick Decuyper om met Zulte Waregem naar Antwerpen te verhuizen de dag voordien op de site van Sport/Voetbalmagazine waren uitgelekt. Hoewel later zou blijken dat Decuyper daarover drie dagen eerder zijn trainer Francky Dury had ingelicht, wist hij op een persconferentie niet in welke bochten hij zich moest wringen om alles te logenstraffen. Geschrokken door de felle reacties van de supporters spande hij rond zich een net van dubbelzinnige ontkenningen. Niet gehinderd door enige gêne debiteerde Patrick Decuyper dat het onvoorstelbaar is dat een webbericht van vijf lijnen een land in rep en roer had gezet. Dat schaamte niet bij de sport hoort, is geen nieuw gegeven. Bestuurders missen de moed om in precaire situaties open kaart te spelen, zoals Patrick Decuyper dat in het begin heeft nagelaten. Veel liever schuiven ze alles in de schoenen van de media, in dat soort omstandigheden de favoriete boosdoener. Dat de CEO van Zulte Waregem meende te moeten vertellen dat hij met Bart De Wever alleen maar had gepraat over eventuele Europese wedstrijden van Zulte Waregem op het veld van Beerschot is echt te gek voor woorden. Alsof de Antwerpse burgemeester in zijn ongetwijfeld overvolle agenda daarvoor tijd zou maken. Maar veel erger dan deze wansmakelijke en daarna tot in Oostende uitgewaaierde soap is het koude cynisme waarmee zakenmensen de ziel van een club menen te kunnen verkopen. Met supporters, die de rijkdom vormen van iedere vereniging, wordt geen rekening gehouden, zij worden als het ware opgeofferd op het altaar van de commercie. Dat mag dan een manier van denken zijn die in de Verenigde Staten al langer wordt toegepast, het is zo verwerpelijk dat het statutair verboden zou moeten worden. Patrick Decuyper is een man die graag outside the box denkt. In een voetbalwereld die vastgeroest zit in conservatieve denkpatronen is daar niets mis mee. Zijn analyse dat de sport-economische vooruitzichten voor een club als Zulte Waregem beperkt zijn, is puur theoretisch bekeken juist. Het bleek bijvoorbeeld ook in dit afgelopen memorabele seizoen waarin het gemiddeld aantal toeschouwers aan de Gaverbeek nauwelijks steeg. In de reguliere competitie was er een toename van... 113 toeschouwers per wedstrijd. Uit puur rationele overwegingen valt het idee om deze club in een stad als Antwerpen te laten doorgroeien te kaderen. Maar in het voetbal verdringt de emotie de ratio, gelden er andere normen dan in het bedrijfsleven. Hoe succesvol hij als zakenman ook is, dat had Patrick Decuyper moeten weten. Het is onbegrijpelijk dat hij zich verkeek op de afwijzende reacties van de aanhang van Zulte Waregem, ook al dacht hij die te kunnen sussen met een fusieploeg aan de Gaverbeek. Door daar in eerste instantie met geen woord over te reppen, voedde Decuyper de meest wilde speculaties. Los daarvan had kennelijk ook niemand ingecalculeerd dat de Antwerpse voetballiefhebbers zich van dit project zouden hebben gedistantieerd. Zij voelen geen enkele betrokkenheid met een West-Vlaamse club. Tot mislukken gedoemd is dan ook het plan om KV Oostende naar Antwerpen te verhuizen. Ook hier toont het protest van de supporters dat het in het voetbal draait om emotie en sentiment. En vooral dat voetbalclubs geïntegreerd zijn in een samenleving. Met historische banden die onmogelijk kunnen worden doorgeknipt. Intussen blijft Antwerpen op voetbalvlak verweesd achter. Beleidsfouten bij Beerschot en de koppigheid waarmee een eventuele fusie tussen Beerschot en Antwerp door de jaren heen werd gekelderd, hebben tot deze situatie geleid. Het stadsbestuur wil daar verandering in brengen, maar kan via een nieuw project alleen goodwill kweken bij eventuele sponsors. Maar dat project kan alleen in Antwerpen liggen. Nergens anders. En vooral: het moet geloofwaardig en onderbouwd overkomen. Luchtkastelen zijn er in het verleden genoeg gebouwd. DOOR JACQUES SYSEen nieuw project kan alleen in Antwerpen liggen.