Door drie keer te scoren in Jan Breydel tegen het einde van de reguliere competitie aan, namen de mannen van Felice Mazzu één punt en enkele zekerheden mee uit het Venetië van het Noorden. Charleroi keerde dus met een identiek plan naar Brugge terug: een 3-5-2 waarin Amara Baby en Kaveh Rezaei zo vaak mogelijk over de flanken moesten uitbreken bij een omschakeling, om zo de Brugse verdediging uiteen te rijten en plaats te maken voor de infiltraties van Marco Ilaimaharitra en Cristian Benavente. Alsof het scenario van die eerdere wedstrijd zich ging herhalen... Ivan Leko schreef evenwel een nieuwe versie.
...

Door drie keer te scoren in Jan Breydel tegen het einde van de reguliere competitie aan, namen de mannen van Felice Mazzu één punt en enkele zekerheden mee uit het Venetië van het Noorden. Charleroi keerde dus met een identiek plan naar Brugge terug: een 3-5-2 waarin Amara Baby en Kaveh Rezaei zo vaak mogelijk over de flanken moesten uitbreken bij een omschakeling, om zo de Brugse verdediging uiteen te rijten en plaats te maken voor de infiltraties van Marco Ilaimaharitra en Cristian Benavente. Alsof het scenario van die eerdere wedstrijd zich ging herhalen... Ivan Leko schreef evenwel een nieuwe versie. In de eerste twee uitwedstrijden van play-off 1 gaf de Kroatische coach een plaats aan Lior Refaelov, maar nu greep hij terug naar zijn 3-5-2 met een bijzondere missie voor Wesley en Abdoulay Diaby. De twee aanvallers moesten afhaken om betrokken te worden in de combinaties en trokken in hun kielzog Dorian Dessoleil en Gjoko Zajkov mee. Die robuuste verdedigers van de Zebra's zijn sterk in het duel, maar voelen zich minder op hun gemak wanneer ze grote ruimtes in hun rug moeten afdekken. Die zwakte werd perfect uitgebuit door de Bruggelingen, die hen meetrokken tot veertig meter van hun doel om dan klappen uit te delen via de flanken, waar de indrukwekkende Anthony Limbombe en Krépin Diatta één tegen één ongrijpbaar waren dankzij hun snelheid en bovengemiddelde techniek. Felice Mazzu was zich ervan bewust dat zijn verdediging te veel was blootgesteld - wat ze cash had betaald - en nam na de nederlaag de verantwoordelijkheid op zich. In tegenstelling tot het eerste bezoek aan Jan Breydel had de coach van Charleroi aan Cristophe Diandy de voorkeur gegeven boven Gaëtan Hendrickx, vanwege het goeie vormpeil van de Senegalees. Geconfronteerd met de infiltraties van Ruud Vormer, die hij geacht werd te volgen, zag Diandy veel meer af dan Hendrickx, die kilometers kan lopen zonder intensiteit te verliezen en daardoor de Gouden Schoen tot duels dwong die de Nederlander zelden won omdat zijn techniek niet echt buitengewoon is. Negentig minuten lang liep ook Diandy achter Vormer aan, maar meestal kwam hij te laat, zoals heel de ploeg. Na de rust probeerde Mazzu de schade te beperken door op de eigen helft een 4-2-3-1 op te stellen. Maar dan kwam een andere Brugse troef aan de oppervlakte: Stefano Denswil en Benoît Poulain werden nu niet onder druk gezet en konden met de bal de middellijn oversteken en daar een overtal creëren, waardoor Hans Vanaken vaak vrij kwam te staan. Onweerstaanbaar wanneer het goed draait, slaagde de Brugse spelleider er telkens in onder de dekking uit te komen en tal van goeie ballen naar de aanvallende sector te versturen. In de play-offs, waar het centrum van het spel vaak dubbel vergrendeld is, zijn spelers die het verschil kunnen maken in de voorste dertig meter, des te kostbaarder. In Jan Breydel is Vanaken een van hen. Hij is een van de spelers van de money time, samen met Mehdi Carcela, Edmilson Junior, Alejandro Pozuelo of Lazar Markovic. Allemaal spelers die een man kunnen voorbijgaan om in enkele seconden tijd een bal buiten de rechthoek in een trillend net om te zetten.