Wie dezer dagen Marc Herremans aan de lijn wil krijgen, moet een beetje geluk hebben, want zijn gsm staat al twee weken op 'stil'. "Zo niet, dan word ik gek gebeld. Magazines, kranten, radio, tv: iedereen wil Kevin interviewen, vaak met mij erbij. Maar ik probeer dat zo veel mogelijk af te houden. Mochten we op alles ingaan, dan zou Kevin in het weekend geen platte prijs rijden, ook omdat die interviews voor hem mentaal vrij belastend zijn. Ik heb hem vorige week zelfs gezegd dat hij zijn gsm helemaal moest afzetten, zodat hij zich op Koksijde en Gieten kon concentreren."

De enorme aandacht voor het 27-jarige goudhaantje uit Kalmthout is niet toevallig. De manier waarop hij de voorbije weken de tegenstand overvleugelde, verraste zelfs de kenners. Maar niet Marc Herremans. Hij begon in het voorjaar van 2008 op verzoek van Pauwels' vader met Kevin samen te werken en stippelde een plan uit dat zijn poulain naar de top moest brengen. Nochtans bezat hij geen grote motor, bleek uit een inspanningstest die Pauwels aflegde bij Paul Van Den Bosch, coach van Sven Nys. "Met die kanttekening dat Kevin toen pas 23 was en dat die test afgenomen werd in april, na een rustperiode", zegt Van Den Bosch. "Maar de resultaten waren niet indrukwekkend en beduidend minder dan die van Sven."

Voor Herremans bleek dat geen bezwaar. "Hoe moeilijker de uitdading, hoe groter mijn motivatie. Kevin was trouwens al tweemaal wereldkampioen geworden bij de jeugd. Dat doe je niet zonder talent, hé. Bovendien had hij tot dan toe vrij weinig getraind, zonder structuur en zonder dagelijkse opvolging van zijn ex-trainer. Dat heb ik helemaal omgegooid, weliswaar met het credo dat ik de frêle Kevin niet vroegtijdig mocht opbranden. Ik ben zelf als atleet tientallen keren tegen de muur gelopen en wilde dat met Kevin absoluut vermijden. In het eerste jaar trainden we daarom met de handrem op, in zoverre zelfs dat Kevin zich afvroeg of dat wel voldoende was. Alleen durfde hij dat toen nog niet te zeggen." ( lacht)

In dat seizoen, 2008/09, zet Pauwels niettemin al meteen een stap vooruit. In de Druivencross van Overijse houdt hij Lars Boom en Sven Nys af en ook in wereldbekerwedstrijden in Kalmthout (3e) en Heusden-Zolder (2e) staat hij op het podium. Het sterkt Herremans in de overtuiging dat hij de juiste methode hanteert en dat Pauwels op termijn de top zal bereiken. "Je moet Kevin nog een jaar of twee de tijd gunnen om op zijn sterkst te worden. Dan zal hij geregeld Albert en Nys verslaan", zegt de ex-triatleet eind 2009 in dit magazine, enkele weken voor Pauwels in Heusden-Zolder zijn eerste wereldbekermanche wint.

Meer volume

Dat die voorspelling anno 2011 klopt als een bus, bewijst het gelijk van Herremans om het trainingsvolume langzaam op te trekken. "Kevin had vooral nog kracht te kort en daarop hebben we gewerkt met de zogenaamde powercranks: pedalen die alle twee naar beneden hangen waardoor je zowel bij het duwen als bij het trekken honderd procent kracht moet zetten. Die trainingen op de rollen hebben we in vier jaar uitgebouwd van een uur naar anderhalf uur, met langere en intensievere intervals. Ook de snelheids- en duurtrainingen achter de motor zijn nu iets langer."

Herremans trok met Pauwels van in het begin, en nog altijd, ook een keer per week naar het motorcrossparcours van de Molenbergen in Wuustwezel. "Voor veldritspecifieke oefeningen van ongeveer twee minuten: een trap oplopen of een heuvel opsprinten waarbij hij een boomstam moet voorttrekken, een vijftal rondjes rond het parcours op zijn overslagdrempel ( het punt waarop een renner 'in het rood' gaat, nvdr) rijden, met de fiets een korte heuvel verschillende keren opknallen, korte spurtjes op de startbaan trekken ...

"Door die grote afwisseling - techniek, kracht, snelheid, weerstand, explosiviteit - merk je ook hier dat Kevin veel progressie gemaakt heeft: het rondje op de Molenbergen werkt hij op een harde ondergrond zo'n acht seconden vlugger af dan drie jaar geleden - op een totaaltijd van ongeveer drie minuten - en ook de andere oefeningen kosten hem minder moeite. Op zijn 27e is hij bijna tot volle wasdom gekomen, kan hij langer en beter trainen, wat zich in topresultaten vertaalt."

Opmerkelijk: ondanks die vooruitgang trapt Pauwels tijdens inspanningstests nog altijd geen uitzonderlijk vermogen. "Ik begeleid veldrijders die meer watt per kilogram lichaamsgewicht duwen dan Kevin en die niet in de top twintig eindigen, terwijl Kevin toptalenten als Nys en Stybar een pak slaag geeft. Ik hoor het graag, de resultaten van de testkampioenen, maar het zijn de wédstrijdkampioenen die de top bereiken. Mannen die honderd procent voor hun vak leven, die met een rugnummer op enorm diep kunnen gaan, die grinta en verbetenheid hebben. Zoals Kevin. En ik, ja. Als ik indertijd gepresteerd had volgens mijn testresultaten dan was ik ook een triatleet van het zevende knoopsgat geweest.

"Op basis van inspanningstests bepaal ik wel Kevins hartslagzones, maar voor de rest hecht ik daar geen enkel belang aan. Ook niet aan zijn VO2max, longinhoud of andere cijfertjes. Ik begeleid een mens, geen computer. Kevin is daar zelf ook niet obsessief mee bezig. Tijdens een wedstrijd rijdt hij zelfs zonder hartslagmeter. Dat kaske is voor hem een afleiding, zeker met de dood van zijn broer Tim ( die in 2004 overleed na een hartaderbreuk, nvdr) in het achterhoofd."

Kantelpunt

Ook op mentaal vlak is Kevin Pauwels ontbolsterd. Weg is de zenuwpees die op het einde van vorig seizoen in Oostmalle de fouten opstapelde en Sven Nys met de eindzege van de Gazet van Antwerpentrofee zag weglopen. "Misschien wel hét kantelpunt in zijn carrière", zei Bart Risbourg, de beste vriend van Pauwels in de veldritspecial van Sport/Wielermagazine. "Wie weet heeft dat debacle in Oostmalle hetzelfde effect bij Kevin zoals Pijnacker bij Nys, toen zijn Belgische collega's hem daar in 2004 van de Wereldbekerzege hielden en Sven zo kwaad was dat hij daardoor de volgende seizoenen in een kannibaal transformeerde."

Dat Pauwels een mentale switch gemaakt heeft, bleek al afgelopen zomer, toen hij op het BK mountainbike Nys klopte. "Een enorme mentale boost", aldus Risbourg. Op die golf van zelfvertrouwen surft de Kalmthoutenaar nog altijd. Tot grote vreugde van Marc Herremans. "Het kostte Bart en ik heel wat moeite om hem van zijn kwaliteiten te overtuigen. Uit psychologische tests bleek dat Kevin zich altijd minderwaardig achtte dan zijn tegenstanders, waardoor hij zich te gemakkelijk liet wegdrummen. Honderden sms'jes heb ik hem de laatste jaren gezonden: 'Kevin, je bent minstens even goed als Nys en co. Sprint naar elke bocht alsof het de finish is. Rij hen desnoods de dranghekken in.' Tientallen keren heb ik hem ook herinnerd aan crossen die hij gewonnen had. En zo heb ik Kevins zelfvertrouwen langzaam opgevijzeld. Dat hij nog te braaf is, zoals na Koksijde beweerd werd, klopt niet. Daar verloor hij alleen door een onreglementaire sprint van Nys. De oude Kevin had bovendien nooit een kwaad gebaar gemaakt, en dat hij in Gieten - ondanks een pijnlijke rug - puur op woede toch nog tweede werd, is ook een heel positief teken."

Dat Pauwels' zelfvertrouwen (nu) in het zenit staat, bleek de week ervoor al in Gavere. "Nog voor de cross hadden Kevin en ik besproken dat hij op het vals plat na de steile klim uit het wiel van Nys of Stybar zou demarreren", vertelt Bart Risbourg. "Hij vond het plezant dat hij zijn tactisch plan kon uitvoeren. Op dat vlak is ploegleider Mario De Clercq ook een grote steun."

De verhuizing naar het Sunweb-Revorteam gaf de Kalmthoutenaar misschien wel het laatste duwtje in de rug in zijn raid naar de top. Manager Jurgen Mettepenningen benadrukte al in alle kranten hoe goed zijn nieuwe kopman zich voelt in vergelijking met zijn periode bij Telenet-Fidea. "Dat speelt zeker een rol," bevestigt Herremans, "al vindt Kevin het wel een beetje vervelend dat sommigen nu met alle eer willen gaan lopen, alsof zijn nieuwe ploeg de enige reden voor zijn ontbolstering is. Meer dan wie ook beseft hij dat hij dat vooral aan zichzelf, zijn familie en zijn dichte entourage te danken heeft."

Geen terugval

En zo staat Pauwels eindelijk op de plaats die Herremans van in het begin voor ogen had: aan de top. En dat zou weleens een tijdje kunnen duren. "Kevin zal dit volgens sommigen geen weken meer volhouden, maar die vergeten dat hij een ongelooflijk recuperatievermogen heeft. Niet alleen ín de cross - na elke bocht kan hij als geen ander vliegensvlug optrekken - maar ook erna. In een weekend met twee wedstrijden is hij beter op zondag en ook met een drukke veldritcampagne heeft Kevin geen probleem. Vorig seizoen presteerde hij alleen wat minder in de eindejaarsperiode, maar dat had te maken met zijn zwakke rug en niet met vermoeidheid. Januari en februari waren zelfs zijn beste maanden: brons op BK en WK, zeges in Pontchâteau en Lille ... Op een zware terugval moet de concurrentie dus niet rekenen."

Ook niet als straks de modder tevoorschijn komt, waardoor crossers vaker moeten lopen en zittend veel kracht vanuit de onderrug moeten produceren, Pauwels' zwakke punt. "Natuurlijk waren de droge parcoursen in zijn voordeel, maar als je er daar zó boven uitsteekt, dan kun je ook op modderomlopen winnen", zegt Herremans. "In Gavere is Kevin zelfs niet eens voluit gegaan. 'Bij de start en toen ik aanviel, maar daarna heb ik gewoon tempo gereden', zei hij na de cross zo fris als een hoentje, terwijl ik bij zijn concurrenten heel wat vermoeide gezichten zag."

En, benadrukt ook Bart Risbourg: "Een voordeel is dat Kevin op zo'n modderomloop zonder druk kan starten, want hij kan dat zogezegd toch niet. Terwijl slijkkoningen Nys of Stybar dan wel móéten winnen. Kevin bewees in Koksijde al dat hij hen in het zand aankan, mocht hij hen ook nog in de modder kloppen, dan kan dat de ultieme klik worden. En dan hebben zijn tegenstanders een groot probleem ..."

DOOR JONAS CRETEUR - BEELDEN IMAGEGLOBE

"In een weekend met twee wedstrijden is hij beter op zondag." Marc Herremans

"In Gavere is hij zelfs niet eens voluit gegaan, terwijl ik bij zijn concurrenten heel wat vermoeide gezichten zag." Marc Herremans

Wie dezer dagen Marc Herremans aan de lijn wil krijgen, moet een beetje geluk hebben, want zijn gsm staat al twee weken op 'stil'. "Zo niet, dan word ik gek gebeld. Magazines, kranten, radio, tv: iedereen wil Kevin interviewen, vaak met mij erbij. Maar ik probeer dat zo veel mogelijk af te houden. Mochten we op alles ingaan, dan zou Kevin in het weekend geen platte prijs rijden, ook omdat die interviews voor hem mentaal vrij belastend zijn. Ik heb hem vorige week zelfs gezegd dat hij zijn gsm helemaal moest afzetten, zodat hij zich op Koksijde en Gieten kon concentreren." De enorme aandacht voor het 27-jarige goudhaantje uit Kalmthout is niet toevallig. De manier waarop hij de voorbije weken de tegenstand overvleugelde, verraste zelfs de kenners. Maar niet Marc Herremans. Hij begon in het voorjaar van 2008 op verzoek van Pauwels' vader met Kevin samen te werken en stippelde een plan uit dat zijn poulain naar de top moest brengen. Nochtans bezat hij geen grote motor, bleek uit een inspanningstest die Pauwels aflegde bij Paul Van Den Bosch, coach van Sven Nys. "Met die kanttekening dat Kevin toen pas 23 was en dat die test afgenomen werd in april, na een rustperiode", zegt Van Den Bosch. "Maar de resultaten waren niet indrukwekkend en beduidend minder dan die van Sven." Voor Herremans bleek dat geen bezwaar. "Hoe moeilijker de uitdading, hoe groter mijn motivatie. Kevin was trouwens al tweemaal wereldkampioen geworden bij de jeugd. Dat doe je niet zonder talent, hé. Bovendien had hij tot dan toe vrij weinig getraind, zonder structuur en zonder dagelijkse opvolging van zijn ex-trainer. Dat heb ik helemaal omgegooid, weliswaar met het credo dat ik de frêle Kevin niet vroegtijdig mocht opbranden. Ik ben zelf als atleet tientallen keren tegen de muur gelopen en wilde dat met Kevin absoluut vermijden. In het eerste jaar trainden we daarom met de handrem op, in zoverre zelfs dat Kevin zich afvroeg of dat wel voldoende was. Alleen durfde hij dat toen nog niet te zeggen." ( lacht) In dat seizoen, 2008/09, zet Pauwels niettemin al meteen een stap vooruit. In de Druivencross van Overijse houdt hij Lars Boom en Sven Nys af en ook in wereldbekerwedstrijden in Kalmthout (3e) en Heusden-Zolder (2e) staat hij op het podium. Het sterkt Herremans in de overtuiging dat hij de juiste methode hanteert en dat Pauwels op termijn de top zal bereiken. "Je moet Kevin nog een jaar of twee de tijd gunnen om op zijn sterkst te worden. Dan zal hij geregeld Albert en Nys verslaan", zegt de ex-triatleet eind 2009 in dit magazine, enkele weken voor Pauwels in Heusden-Zolder zijn eerste wereldbekermanche wint. Dat die voorspelling anno 2011 klopt als een bus, bewijst het gelijk van Herremans om het trainingsvolume langzaam op te trekken. "Kevin had vooral nog kracht te kort en daarop hebben we gewerkt met de zogenaamde powercranks: pedalen die alle twee naar beneden hangen waardoor je zowel bij het duwen als bij het trekken honderd procent kracht moet zetten. Die trainingen op de rollen hebben we in vier jaar uitgebouwd van een uur naar anderhalf uur, met langere en intensievere intervals. Ook de snelheids- en duurtrainingen achter de motor zijn nu iets langer." Herremans trok met Pauwels van in het begin, en nog altijd, ook een keer per week naar het motorcrossparcours van de Molenbergen in Wuustwezel. "Voor veldritspecifieke oefeningen van ongeveer twee minuten: een trap oplopen of een heuvel opsprinten waarbij hij een boomstam moet voorttrekken, een vijftal rondjes rond het parcours op zijn overslagdrempel ( het punt waarop een renner 'in het rood' gaat, nvdr) rijden, met de fiets een korte heuvel verschillende keren opknallen, korte spurtjes op de startbaan trekken ... "Door die grote afwisseling - techniek, kracht, snelheid, weerstand, explosiviteit - merk je ook hier dat Kevin veel progressie gemaakt heeft: het rondje op de Molenbergen werkt hij op een harde ondergrond zo'n acht seconden vlugger af dan drie jaar geleden - op een totaaltijd van ongeveer drie minuten - en ook de andere oefeningen kosten hem minder moeite. Op zijn 27e is hij bijna tot volle wasdom gekomen, kan hij langer en beter trainen, wat zich in topresultaten vertaalt." Opmerkelijk: ondanks die vooruitgang trapt Pauwels tijdens inspanningstests nog altijd geen uitzonderlijk vermogen. "Ik begeleid veldrijders die meer watt per kilogram lichaamsgewicht duwen dan Kevin en die niet in de top twintig eindigen, terwijl Kevin toptalenten als Nys en Stybar een pak slaag geeft. Ik hoor het graag, de resultaten van de testkampioenen, maar het zijn de wédstrijdkampioenen die de top bereiken. Mannen die honderd procent voor hun vak leven, die met een rugnummer op enorm diep kunnen gaan, die grinta en verbetenheid hebben. Zoals Kevin. En ik, ja. Als ik indertijd gepresteerd had volgens mijn testresultaten dan was ik ook een triatleet van het zevende knoopsgat geweest. "Op basis van inspanningstests bepaal ik wel Kevins hartslagzones, maar voor de rest hecht ik daar geen enkel belang aan. Ook niet aan zijn VO2max, longinhoud of andere cijfertjes. Ik begeleid een mens, geen computer. Kevin is daar zelf ook niet obsessief mee bezig. Tijdens een wedstrijd rijdt hij zelfs zonder hartslagmeter. Dat kaske is voor hem een afleiding, zeker met de dood van zijn broer Tim ( die in 2004 overleed na een hartaderbreuk, nvdr) in het achterhoofd." Ook op mentaal vlak is Kevin Pauwels ontbolsterd. Weg is de zenuwpees die op het einde van vorig seizoen in Oostmalle de fouten opstapelde en Sven Nys met de eindzege van de Gazet van Antwerpentrofee zag weglopen. "Misschien wel hét kantelpunt in zijn carrière", zei Bart Risbourg, de beste vriend van Pauwels in de veldritspecial van Sport/Wielermagazine. "Wie weet heeft dat debacle in Oostmalle hetzelfde effect bij Kevin zoals Pijnacker bij Nys, toen zijn Belgische collega's hem daar in 2004 van de Wereldbekerzege hielden en Sven zo kwaad was dat hij daardoor de volgende seizoenen in een kannibaal transformeerde." Dat Pauwels een mentale switch gemaakt heeft, bleek al afgelopen zomer, toen hij op het BK mountainbike Nys klopte. "Een enorme mentale boost", aldus Risbourg. Op die golf van zelfvertrouwen surft de Kalmthoutenaar nog altijd. Tot grote vreugde van Marc Herremans. "Het kostte Bart en ik heel wat moeite om hem van zijn kwaliteiten te overtuigen. Uit psychologische tests bleek dat Kevin zich altijd minderwaardig achtte dan zijn tegenstanders, waardoor hij zich te gemakkelijk liet wegdrummen. Honderden sms'jes heb ik hem de laatste jaren gezonden: 'Kevin, je bent minstens even goed als Nys en co. Sprint naar elke bocht alsof het de finish is. Rij hen desnoods de dranghekken in.' Tientallen keren heb ik hem ook herinnerd aan crossen die hij gewonnen had. En zo heb ik Kevins zelfvertrouwen langzaam opgevijzeld. Dat hij nog te braaf is, zoals na Koksijde beweerd werd, klopt niet. Daar verloor hij alleen door een onreglementaire sprint van Nys. De oude Kevin had bovendien nooit een kwaad gebaar gemaakt, en dat hij in Gieten - ondanks een pijnlijke rug - puur op woede toch nog tweede werd, is ook een heel positief teken." Dat Pauwels' zelfvertrouwen (nu) in het zenit staat, bleek de week ervoor al in Gavere. "Nog voor de cross hadden Kevin en ik besproken dat hij op het vals plat na de steile klim uit het wiel van Nys of Stybar zou demarreren", vertelt Bart Risbourg. "Hij vond het plezant dat hij zijn tactisch plan kon uitvoeren. Op dat vlak is ploegleider Mario De Clercq ook een grote steun." De verhuizing naar het Sunweb-Revorteam gaf de Kalmthoutenaar misschien wel het laatste duwtje in de rug in zijn raid naar de top. Manager Jurgen Mettepenningen benadrukte al in alle kranten hoe goed zijn nieuwe kopman zich voelt in vergelijking met zijn periode bij Telenet-Fidea. "Dat speelt zeker een rol," bevestigt Herremans, "al vindt Kevin het wel een beetje vervelend dat sommigen nu met alle eer willen gaan lopen, alsof zijn nieuwe ploeg de enige reden voor zijn ontbolstering is. Meer dan wie ook beseft hij dat hij dat vooral aan zichzelf, zijn familie en zijn dichte entourage te danken heeft." En zo staat Pauwels eindelijk op de plaats die Herremans van in het begin voor ogen had: aan de top. En dat zou weleens een tijdje kunnen duren. "Kevin zal dit volgens sommigen geen weken meer volhouden, maar die vergeten dat hij een ongelooflijk recuperatievermogen heeft. Niet alleen ín de cross - na elke bocht kan hij als geen ander vliegensvlug optrekken - maar ook erna. In een weekend met twee wedstrijden is hij beter op zondag en ook met een drukke veldritcampagne heeft Kevin geen probleem. Vorig seizoen presteerde hij alleen wat minder in de eindejaarsperiode, maar dat had te maken met zijn zwakke rug en niet met vermoeidheid. Januari en februari waren zelfs zijn beste maanden: brons op BK en WK, zeges in Pontchâteau en Lille ... Op een zware terugval moet de concurrentie dus niet rekenen." Ook niet als straks de modder tevoorschijn komt, waardoor crossers vaker moeten lopen en zittend veel kracht vanuit de onderrug moeten produceren, Pauwels' zwakke punt. "Natuurlijk waren de droge parcoursen in zijn voordeel, maar als je er daar zó boven uitsteekt, dan kun je ook op modderomlopen winnen", zegt Herremans. "In Gavere is Kevin zelfs niet eens voluit gegaan. 'Bij de start en toen ik aanviel, maar daarna heb ik gewoon tempo gereden', zei hij na de cross zo fris als een hoentje, terwijl ik bij zijn concurrenten heel wat vermoeide gezichten zag." En, benadrukt ook Bart Risbourg: "Een voordeel is dat Kevin op zo'n modderomloop zonder druk kan starten, want hij kan dat zogezegd toch niet. Terwijl slijkkoningen Nys of Stybar dan wel móéten winnen. Kevin bewees in Koksijde al dat hij hen in het zand aankan, mocht hij hen ook nog in de modder kloppen, dan kan dat de ultieme klik worden. En dan hebben zijn tegenstanders een groot probleem ..." DOOR JONAS CRETEUR - BEELDEN IMAGEGLOBE"In een weekend met twee wedstrijden is hij beter op zondag." Marc Herremans "In Gavere is hij zelfs niet eens voluit gegaan, terwijl ik bij zijn concurrenten heel wat vermoeide gezichten zag." Marc Herremans