Portschach aan de Wörther See, een schitterend uitgestrekt meer omgeven door bergen. Idyllischer plekjes vind je haast niet in Oostenrijk. Komend weekend zal het er echter minder romantisch aan toegaan als het gastland zich dubbel plooit om de Belgische tegenstand uit het klasje van beste zestien naties te houden. Begin februari werd België in de eerste ronde van de wereldgroep overklast door de in eigen huis onklopbare Spanjaarden. Oostenrijk is op de weg naar boven na twee zeges in de Euro-Aziatische zone.
...

Portschach aan de Wörther See, een schitterend uitgestrekt meer omgeven door bergen. Idyllischer plekjes vind je haast niet in Oostenrijk. Komend weekend zal het er echter minder romantisch aan toegaan als het gastland zich dubbel plooit om de Belgische tegenstand uit het klasje van beste zestien naties te houden. Begin februari werd België in de eerste ronde van de wereldgroep overklast door de in eigen huis onklopbare Spanjaarden. Oostenrijk is op de weg naar boven na twee zeges in de Euro-Aziatische zone. De Werzer Arena in het kleine dorpje Portschach, niet zo ver van de Sloveense grens, zal vermoedelijk niet vollopen voor deze Daviscupwedstrijd. Ook al is de eerste man van de Oostenrijkers, Stefan Koubek, een jongen uit de buurt, een echt grote naam is hij niet. Wellicht is dat een beetje het probleem van de lederhosenjongens. In de breedte valt het allemaal nog wel mee - met drie kerels in de tophonderd van de wereld -, maar zonder een boegbeeld als Thomas Muster of spraakmakende resultaten blijft het een ploeg zonder veel uitstraling. Dat neemt niet weg dat de twee enkelspelers, Koubek en Jurgen Melzer, voor verrassingen kunnen zorgen. De twee dubbelaars, Julian Knowle en Alexander Peya, zijn helemaal geen bijzondere tennissers, maar zij zullen wel hun mannetje staan. Misschien is de bekendste naam nog die van coach Gunther Bresnik. Bresnik, een eeuwige dwarsligger in het Oostenrijkse tennisverband, heeft toch enkele referenties op zijn cv. Hij proefde even van het grote werk door Henri Leconte en later zelfs Boris Becker te begeleiden. In tijden dat Muster en vooral zijn manager Ronny Leitgeb zowat alles te zeggen hadden in het Oostenrijkse wereldje, wierp Bresnik zich op als steun en toeverlaat van iedereen die niet gedoogd werd door de machtige tandem. Uiteindelijk kruiste hij het pad van Stefan Koubek, wiens persoonlijke coach hij werd. Koubek, de blonde nummer één van Oostenrijk, is een erg wispelturige speler. Met zijn spelstijl, vrij degelijk van achteruit met een voorkeur voor zijn vlakke backhand, zou hij regelmatiger moeten presteren. Zijn mentale instelling laat echter nogal eens te wensen over. Daardoor ook verloor hij dit jaar al dertien keer in de eerste ronde. Nochtans was zijn seizoen veelbelovend van start gegaan met de derde titel uit zijn carrière in Doha, gevolgd door een kwartfinale in Auckland. Een blessure gooide echter roet in het eten en bij zijn wederoptreden in Rotterdam werd hij door Olivier Rochus onder de voet gelopen. Op Roland Garros kwam hij weer een Belg tegen. Xavier Malisse trok na een episch gevecht in vijf sets aan het langste eind en weet dus dat Koubek in eigen huis geen zacht eitje wordt. Dat mocht ook Christophe Rochus ondervinden op Wimbledon, waar hij kansloos was tegen het linkshandige nummer 64 van de wereld. De opkomende Jurgen Melzer (22)) moet ruggensteun geven aan zijn kopman. Deze linkshandige speler uit Wenen is vooral een liefhebber van snellere ondergronden. Niet voor niets behaalde hij vier jaar geleden de juniorentitel op Wimbledon. Ook dit jaar bewees hij, door de finale te halen op het grastoernooi van Newport, dat hij over een uitstekende service en stevige volleys beschikt. Het hoeft dan ook weinig betoog dat hij goed uit de voeten kan in het dubbelspel. In Newport haalde hij opnieuw de finale met zijn kompaan Knowle, in Kitzbühel bereikte hij de finale met de vierde man uit de ploeg, Peya. Via onder meer een halve finale op de gravel van Houston en door een setje af te snoepen van Juan-Carlos Ferrero op de US Open begint de uit de kluiten gewassen Melzer stilaan al het goeds te bevestigen dat over hem verteld werd. Momenteel hangt hij rond de tachtigste plaats. Julian Knowle (29), ten slotte, die hoogst waarschijnlijk met Melzer het dubbelteam zal vormen, is een geval apart. Slaat zowat elke bal snoeihard met twee handen, zowel backhand als forehand. Vrij efficiënt in het dubbelspel, minder doeltreffend in het enkel. De laatste jaren legt hij zich dan ook vooral toe op een dubbelcarrière met een mooie vijftigste plaats als voorlopig hoogtepunt. Coach Bresnik duwt België resoluut in de favorietenrol, maar zweert dat zijn jongens hun vel duur zullen verkopen. Met de keuze voor de vier die in Sevilla Spanje partij gaven, bracht Steve Martens een logische selectie samen. En dat ondanks het feit dat Kristof Vliegen, behalve een overwinning in de challenger van Zagreb, al het goeds uit het seizoenbegin niet dadelijk heeft kunnen bevestigen. Toch is gravel voor hem een veel natuurlijker ondergrond dan voor Dick Norman of Gilles Elseneer. Even had Martens nog aan Tom Vanhoudt kunnen denken, die weer op het rechte pad lijkt, vooral omdat het Belgische gelegenheidsduo in het dubbel weinig ervaring of matchritme zal hebben. Xavier Malisse zal het niet willen laten afhangen van het dubbelspel. Ondanks zijn minieme achterstand op Olivier Rochus in de wereldranking blijft hij toch de vaandeldrager van de ploeg. Dat bewees hij eens te meer op de US Open, waar hij de maat nam van zijn ploegmaat en mooi doorstoomde naar de vierde ronde. Bij Malisse moet het onderhand ook wel gaan dagen dat hij goede resultaten neerzet telkens als hij goed omkaderd wordt en hard werkt. De aanstelling van een nieuwe coach en zijn hernieuwde band met Nick Bolletieri moeten hem weer in het spoor van de topdertig krijgen. Een succesvolle doorgang langs de Wörther See zou alleszins helpen om er nog een aardige winter van te maken. Ook Olivier Rochus hoopt nog wat punten bijeen te scharrelen. Ondanks zijn status van eerste Belg en zijn intrede in de topvijftig blijft hij af en toe twijfelen aan zijn kunnen. Met de definitieve start van zijn samenwerking met Julien Hoferlin zouden enkele flinke overwinningen in Portschach misschien wel een doorbraak naar hogerop kunnen betekenen. Oostenrijk van zijn kant is naarstig op zoek naar een hernieuwde aansluiting bij de wereldelite, nadat het drie jaar geleden naar tweede klasse degradeerde. Nochtans hadden ze het jaar daarvoor voor een verrassing van formaat gezorgd. Ook toen waren ze in een barrageduel verzeild geraakt en wel tegen uittredend wereldkampioen Zweden. Na een bloedstollende cupmatch overwonnen de jonge snaken de Scandinavische routiniers met 3-2. Drie van de vier leden van het team van toen zijn er ook nu bij, de ontmoeting had plaats in Portschach aan de Wörther See. door Filip DewulfXavier Malisse blijft de vaandeldrager van de ploeg.