Met een gevoel van opluchting reageerde Dominique D'Onofrio zaterdag op de 2-0-zege van Standard tegen Cercle Brugge. De trainer van de Rouches heeft het al lang verkorven bij een deel van de supporters en kreeg al zoveel grove beschimpingen te horen dat hij mentaal heel sterk moet zijn om op dit kruitvat te overleven. Zelfs met de beschermende hand van zijn broer Luciano boven het hoofd. Na een tegenvallende competitiestart haastte Standard zich om zijn aanval met nieuwe vuurkracht te stofferen. Na de aanwerving van Mémé Tchité, Aloys Nong en Mbaye Leye leek de een paar weken daarvoor gecontracteerde Luigi Pieroni plots gedegradeerd te worden tot vierde spits, terwijl Standard eerder ook al Tom De Mul...

Met een gevoel van opluchting reageerde Dominique D'Onofrio zaterdag op de 2-0-zege van Standard tegen Cercle Brugge. De trainer van de Rouches heeft het al lang verkorven bij een deel van de supporters en kreeg al zoveel grove beschimpingen te horen dat hij mentaal heel sterk moet zijn om op dit kruitvat te overleven. Zelfs met de beschermende hand van zijn broer Luciano boven het hoofd. Na een tegenvallende competitiestart haastte Standard zich om zijn aanval met nieuwe vuurkracht te stofferen. Na de aanwerving van Mémé Tchité, Aloys Nong en Mbaye Leye leek de een paar weken daarvoor gecontracteerde Luigi Pieroni plots gedegradeerd te worden tot vierde spits, terwijl Standard eerder ook al Tom De Mul aanwierf. Die blijkt zwaarder geblesseerd te zijn dan aanvan-kelijk gedacht. Op veel stabiliteit en inzicht lijkt dat allemaal niet te wijzen terwijl Luciano D'Onofrio nog maar goed een jaar geleden, na het binnenhalen van de tweede opeenvolgende titel, werd geprezen vanwege zijn zakelijkheid en voetbalverstand. Niets is in het voetbal sneller achterhaald dan dergelijke kreten. Zeker bij het grillige Standard dat nu weer in oude kwalen hervalt. Niet zolang nadat iedereen de indruk kreeg dat de voetbalmacht naar de boorden van de Maas was verschoven. Alles in de voetbalsport kadert in de emotie van het moment. Daarom wil RC Genk nu zo snel mogelijk werk maken van een contractverlenging van Frank Vercauteren. De resultaten zijn goed en dan is het een ongeschreven wet dat er gehandeld moet worden. Het valt te hopen dat het vertrouwen in de trainer blijft als de resultaten terugvallen. Eerder kon RC Genk niet snel genoeg Hein Vanhaezebrouck vastleggen nadat die een paar maanden goede prestaties neerzette met KV Kortrijk. Het huwelijk hield niet lang stand. Nu doet dezelfde Vanhaezebrouck het schitterend op de oude thuishaven. Hij maakte van KV Kortrijk een moeilijk te ontwrichten geheel. Zelfs met een man minder bracht het afgelopen zaterdag KV Mechelen de eerste nederlaag van het seizoen toe. Op de persconferentie zei Vanhaezebrouck tot vijf keer toe trots te zijn op zijn spelers. Iedereen in de kern, zo ging hij verder, verdiende het om te spelen. Voor de start van de competitie jammerde Vanhaezebrouck dat zijn selectiegroep veel te smal was. Al die kreten, ze waaien in de voetbalsport weg als woorden in de wind. Hoe zouden ze zich bij al die verenigingen voelen die tijdens het tussenseizoen een nieuwe injectie kregen? Germinal Beerschot blijft met Glen De Boeck ter plaatse trappelen, in Charleroi kan Jacky Mathijssen geen nieuwe richting aangeven, bij Zulte Waregem zorgt Bart De Roover met een andere aanpak dan zijn voorganger niet voor goed voetbal en bij Cercle Brugge blijft het voor Bob Peeters zoeken en tasten. Snel, heel snel kan het allemaal veranderen. Zoals bij Lierse blijkt, dat nu echt denkt met Wesley Sonck de witte merel in huis te hebben gehaald. De bij Club Brugge uitgerangeerde en zwaar gefrustreerde spits spinde na zijn twee doelpunten tegen AA Gent van tevredenheid. Of dat niet de man is die het spitsenprobleem in de nationale ploeg moet oplossen, klonk het al ergens. Steeds minder wordt er in de voetbalsport genuanceerd. Hoe vreemd is het nu niet om geconfronteerd te worden met het hier en daar opgeklopte optimisme rond de nationale ploeg, met hol geblaat over een nieuwe toekomst. Terwijl in Turkije bleek dat er weinig veranderd is: jonge voetballers die tactisch opdrachten niet nakomen of anderen die het te gemakkelijk opnemen. Moe word je ervan telkens weer hetzelfde te moeten herhalen. En vreemd ook hoe snel er bepaalde zaken worden geroepen. In de topper tussen Club Brugge en RC Genk wond Frank Vercauteren zich zondagavond op omdat Kevin De Bruyne na twee keer geel werd uitgesloten. Over de beslissing kon niet de minste discussie bestaan. Vercauteren had het achteraf over matennaaien. Hij kent de term heel goed. Die werd ook gebruikt toen Vercauteren in 1985 in de interland tussen België en Nederland Wim Kieft een gele kaart aansmeerde. door JACQUES SYSVercauteren kent de term matennaaien heel goed.