De voorbije vijf jaar kwam Cercle niet meer in degradatienood, maar het is zich altijd bewust gebleven van het gevaar. Het eindigde respectievelijk als vierde, drie keer als negende en een keer als zevende, en gaandeweg droomde het weleens van meer, maar altijd was het behoud verzekeren de eerste doelstelling. Dit seizoen was het toch een beetje anders. De voorzitter zei het na de thuisnederlaag tegen Lokeren op speeldag 7: nooit eerder waren ze er zo gerust in geweest als dit seizoen. Dat vertrouwen was ingegeven door de transferpolitiek. Extra inspanningen waren er geleverd om Tim Smolders aan te trekken, en Stef Wils, en Michael Uchebo. Maar hun meerwaarde is nog niet gebleken. Eerstgenoemde was we...

De voorbije vijf jaar kwam Cercle niet meer in degradatienood, maar het is zich altijd bewust gebleven van het gevaar. Het eindigde respectievelijk als vierde, drie keer als negende en een keer als zevende, en gaandeweg droomde het weleens van meer, maar altijd was het behoud verzekeren de eerste doelstelling. Dit seizoen was het toch een beetje anders. De voorzitter zei het na de thuisnederlaag tegen Lokeren op speeldag 7: nooit eerder waren ze er zo gerust in geweest als dit seizoen. Dat vertrouwen was ingegeven door de transferpolitiek. Extra inspanningen waren er geleverd om Tim Smolders aan te trekken, en Stef Wils, en Michael Uchebo. Maar hun meerwaarde is nog niet gebleken. Eerstgenoemde was wekenlang out met een ribblessure en de twee anderen bleken niet over te lopen van vertrouwen in een ploeg die na een gelijkspel op speeldag 1 wekenlang na elkaar verloor en zo al snel tot degradatiestrijd veroordeeld werd. Niet te vergeten: er waren in vergelijking met de ploeg die vorig seizoen onder meer dankzij een sterke start tot de laatste speeldag voor een plaats in play-off 1 meestreed toch ook enkele spelers met verdiensten vertrokken: de sterke middenvelder Renato Neto (in januari al), de scherpe centrale verdediger Nuno Reis en - iets minder belangrijk maar toch goed voor een half dozijn goals - de grote, snelle en krachtige centrumspits Amido Baldé. Bovendien kwam daar eind augustus nog Igor Vetokele bij. Het bommetje in de punt van de aanval, dat vorig seizoen voor menige verdediger in de Jupiler Pro League een gruwel was geweest, forceerde een transfer naar FC Kopenhagen. Bob Peeters wist waarom hij toen het kot op stelten zetten. Hij kreeg Mushaga Bakenga in de plaats, maar die miste wedstrijdritme. En later kreeg hij ook nog Eidur Gudjohnsen. Ook die miste wedstrijdritme, maar kon op zijn klasse en ervaring teren. Het zijn twee spitsen waarvan dit seizoen het beste nog moet komen. Bob Peeters wist ook waarom hij van bij het begin om een extra centrale verdediger vroeg: Grégory Mertens, zijn snelste verdediger, was geblesseerd (en is dat nog altijd). Wat hij ook probeerde, zijn ploeg bleef achterin kwetsbaar. De balans na 12 speeldagen is bedroevend: 10 nederlagen, 1 gelijkspel en 1 overwinning, 4 punten, laatste in de stand, het minste doelpunten gemaakt (10) en er het meeste toegestaan (28). De ochtend na de 2-1-nederlaag op Standard liet Cercle weten dat besloten was om de samenwerking met Bob Peeters te stoppen "omdat zijn recept niet meer lijkt te lukken". In afwachting van de aanstelling van een nieuwe hoofdtrainer neemt assistent-trainer Lorenzo Staelens de bevoegdheden van hem over. Het recept van Bob Peeters was anders dan dat van zijn voorganger: bij Glen De Boeck (2007-2010) lag het accent op training meer op nauwgezette onderlinge afstemming van de individuen binnen het spelsysteem, Peeters prikkelde meer de creativiteit van het individu. Als beginnende hoofdtrainer manifesteerde hij zich als een sterke motivator. Een goede people manager werd hij al snel genoemd, maar af en toe was het toch schrikken van zijn no-non- senseaanpak en zeker van zijn naar verluidt soms extreem impulsieve reacties en agressieve confrontaties. Maar Peeters schikte zich naar de filosofie en de beperkte mogelijkheden van de vereniging. Hij was de enthousiaste jonge kok van 'Hotel de charme Cercle' die de voorbije twee jaar geprezen werd voor het werk dat hij leverde en de resultaten die hij behaalde met een ploeg die soms voor meer dan de helft uit beloften bestond. Nu werd de jonge kok, vorig jaar nog beloond met een contractverlenging tot eind juni 2014, dus ontslagen in een poging om het noodlijdende hotel de charme te redden. Benieuwd wat de nieuwe, wellicht meer doorgewinterde kok met dezelfde ingrediënten zal klaarmaken. DOOR CHRISTIAN VANDENABEELE