1 In Kameroen was je voor je aanstelling tot bondscoach een illustere onbekende. Je had niet het niveau om zo'n land te leiden, schreef men, nu heet je een toptrainer te zijn. Hoe heb je zo'n ommekeer bewerkstelligd?

'Door resultaten neer te zetten. Dat was het allerbelangrijkste. We kwalificeerden ons voor de eindronde van de Afrika Cup. Ik geef toe dat de spanning te snijden was toen ik in Kameroen voorgesteld werd. Honderd procent van de pers was toen tegen mij. Ik kreeg vragen als: 'Wat gaat u doen als u twee keer verliest?' Niemand had vertrouwen in mij. Makelaars van kandidaat-bondscoaches die naast de job gegrepen hadden, betaalden journalisten om artikels tegen mij te schrijven. Blijkbaar is dat daar de normale gang van zaken. Men probeerde me ook te beïnvloeden, maar ik heb naar niemand geluisterd. Ong...

'Door resultaten neer te zetten. Dat was het allerbelangrijkste. We kwalificeerden ons voor de eindronde van de Afrika Cup. Ik geef toe dat de spanning te snijden was toen ik in Kameroen voorgesteld werd. Honderd procent van de pers was toen tegen mij. Ik kreeg vragen als: 'Wat gaat u doen als u twee keer verliest?' Niemand had vertrouwen in mij. Makelaars van kandidaat-bondscoaches die naast de job gegrepen hadden, betaalden journalisten om artikels tegen mij te schrijven. Blijkbaar is dat daar de normale gang van zaken. Men probeerde me ook te beïnvloeden, maar ik heb naar niemand geluisterd. Ongeveer één op de drie internationals was de dertig voorbij, ik heb verschillende namen thuisgelaten. Na twee matchen had ik al de helft van de ploeg vernieuwd. Dat werd geapprecieerd, en toen de resultaten volgden, sloeg de stemming compleet om.' 'Nee. Ik heb geen moment gedacht aan Westerlo, ik verveel me niet in Kameroen. Op dit moment heb ik geen heimwee naar België. Ooit hoop ik er toch nog eens een kans te krijgen. Ik blijf verbaasd dat niemand nog aan mij denkt wanneer men ergens een trainer nodig heeft. Wat moet ik met mijn cv nog meer bewijzen?' 'Kameroen maakte net als de Rode Duivels een aantal jaren geleden een flinke val op de wereldranglijst. Lange tijd werd het als een topland in Afrika beschouwd, maar van die status bleef weinig over. Voor de WK-loting zat het in de derde groep op vier. Het was de gewoonte dat internationals één of twee dagen later kwamen omdat ze eerst nog eens hun familie waren gaan opzoeken. Iedereen vond dat normaal. Nu gebeurt dat niet meer. Ik heb geen toppers die in Manchester, bij Tottenham of in Spanje voetballen, maar wél goeie voetballers.' 'Het wordt sowieso een moeilijke opgave. We zitten in de groep des doods, met naast Algerije ook Nigeria en Zambia. Slechts één van ons vieren gaat naar Rusland. In de voetbalhiërarchie heeft Algerije zo'n beetje de plaats van Kameroen ingenomen. Dus zetten zij druk, wetende dat die eerste match cruciaal is, nog meer voor hen omdat ze thuis spelen. Mijn vroegere clubvoorzitter van JS Kabylie voorspelde dat Algerije makkelijk zou winnen omdat 'Kameroen zijn land nooit kan kloppen met een trainer als Broos'. Het wordt een pittige wedstrijd.' 'Ik snap niet hoe je op zulke velden een professionele competitie kan organiseren. Er staat in sommige stadions geen gras en de krijtlijnen worden met de hand aangebracht. Het is erg moeilijk om in die omstandigheden potentiële internationals naar een hoger niveau te tillen. Gelukkig wordt eind dit jaar de eindronde van de Afrika Cup voor vrouwen en in 2019 die van de mannen in Kameroen georganiseerd. Je vraagt je altijd af of de organisatie zal kloppen. Men zegt steeds 'jaja' als je iets vraagt, maar ik heb in Afrika geleerd dat er een 'ja' is die 'ja' is en een 'ja' die 'nee' betekent. Ik heb stevige discussies gehad met de bondsvoorzitter en de minister van Sport.' 'Ik heb in Afrika geleerd dat er een 'ja' is die 'ja' is en een 'ja' die 'nee' betekent.' HUGO BROOS