Michel Platini komt vandaag naar het UEFA-congres in Athene om zijn voorzittersstoel ter beschikking te stellen. De rest van zijn mandaat zal ingevuld worden door de Nederlander Michael van Praag of de Sloveen Aleksander Ceferin.
...

Michel Platini komt vandaag naar het UEFA-congres in Athene om zijn voorzittersstoel ter beschikking te stellen. De rest van zijn mandaat zal ingevuld worden door de Nederlander Michael van Praag of de Sloveen Aleksander Ceferin. Van Praag heeft onder meer de steun van België, Engeland en uiteraard Nederland, maar - zoals Sport/Voetbalmagazine al tijdens Euro 2016 schreef - de onbekende Ceferin is de favoriet. Hij heeft de meeste Oost-Europese landen achter zich en verzekerde zich ook van de stemmen van de Scandinavische bonden. Volgens Noorse bronnen schakelde FIFA-voorzitter Gianni Infantino daarvoor zijn nieuwe strategisch adviseur Kjetil Siem in. Die beloofde de Scandinaviërs het EK in 2024 of 2028 en een plaatsje in het Uitvoerend Comité voor de Zweedse bondsvoorzitter Karl-Erik Nilsson. Ook Rusland staat achter Ceferin en heeft alle belang bij een bevriende voorzitter bij de UEFA, om onderzoek naar corruptie bij de toewijzing van het WK 2018 te voorkomen. Minder duidelijk is waarom Duitsland, Frankrijk en Italië de Sloveen boven de Nederlander verkiezen. De conclusie is helaas dat het 'business as usual' blijft in voetballand. De European Club Association (ECA) maakte intussen handig gebruik van het machtsvacuüm om een nieuwe hervorming van de Champions League door te drukken. De vier grootste voetballanden zouden vanaf 2018 verzekerd zijn van vier entreebewijzen voor de knock-outfase. Wat gelijk staat met de helft van de deelnemers. De grote winnaar is Italië, dat momenteel slechts twee vaste deelnemers heeft en één ploeg die play-offs moet spelen. In de praktijk verandert er niet zo veel. De grote vier krijgen samen één ploeg meer in de groepsfase, want het gebeurde bijna nooit dat een van de teams uit de toplanden sneuvelde in de laatste voorronde. Voor ploegen uit B-landen (waar we België bij mogen rekenen) zou het zelfs een voordeel kunnen zijn. In het niet-kampioensspoor zou niet meer geloot kunnen worden tegen een Duitse, Spaanse, Italiaanse of Engelse ploeg. Wat Club Brugge vorig seizoen overkwam met Manchester United. De EPFL (die de nationale liga's, zoals de Pro League, vertegenwoordigt) stond vorige week desondanks op zijn achterste poten en hoopt de definitieve goedkeuring van de opzet vandaag in Athene te kunnen voorkomen. Er wordt gedreigd speeldagen in de nationale competities te laten samenvallen met het programma van het kampioenenbal. De hervorming van de Europese competities gaat echter verder, leert wat onderzoek. De prijzenpot van de Champions League zou opgevoerd worden van 1,32 naar net geen 2 miljard euro. Een stijging met 40 procent. In de Europa League zou voortaan 500 in plaats van 400 miljoen euro te winnen zijn, of een verhoging met slechts 23 procent. Frankrijk, de grote verliezer van de hervorming, wil dat het omgekeerde gebeurt en eist drie vaste deelnemers en één voorrondeplaats (in plaats van één plus twee) in de Europa League. Dat in de ECA, die meer dan tweehonderd clubs telt, de kleintjes nauwelijks wat in de pap te brokkelen hebben, blijkt uit de nieuwe coëfficiënt die werd bedacht. Voortaan zouden er extra punten gaan naar teams die Europacup I wonnen: vijftien punten voor bekerwinst in de voorbije vijf jaar, tien punten voor zeges na 1992 toen het kampioenenbal werd geïntroduceerd en vijf punten voor de jaren voordien. Die extra punten zouden niet alleen meetellen voor het bepalen van de reekshoofden, maar ook bij de verdeling van het prijzengeld. Manchester United (25 punten) zou dus bij gelijkaardige prestaties meer geld opstrijken dan Man City (0 punten), net als Real Madrid (90 punten) in vergelijking met buur Atlético (0 punten). Er zou wel minder rekening worden gehouden met wat nationale zenders bijdragen aan de zogenaamde tv-pot, waardoor Man City vorig seizoen meer kreeg (75 miljoen euro) dan Bayern München. Het achterliggende idee van de hele hervorming is dat de grootste clubs de grootste beloningen verdienen. Iets wat volkomen haaks staat op de Europese sportfilosofie en de verschillen tussen grote en kleine clubs alleen maar doet groeien. Maar voor de fans van de play-offs in eigen land: wat in eigen land gebeurt in Europees verband afkeuren is redelijk hypocriet. DOOR FRANÇOIS COLINDe UEFA-voorzittersverkiezing toont aan dat het 'business as usual' blijft in voetballand.