Mag een konijn volgens jou sla eten of krijgt het daarvan diarree? "Ik denk dat het mag. Zo'n tien jaar geleden had ik een konijn en dat ondervond geen last als ik het een blaadje sla gaf. Maar het was vooral m'n ma die voor dat beestje zorgde. Ik ging af en toe eens kijken hoe het ermee zat als ik niets anders te doen had.

"Nu heb ik enkel nog twee goudvissen, gekregen van vrienden. Voorlopig zal het daar bij blijven, want Clio en ik wonen op een appartement in Gent. Misschien kopen we een dier als we weer naar de boerenbuiten trekken, van waar we afkomstig zijn. In Bellem woonden we vroeger op honderd meter van elkaar.
...

"Nu heb ik enkel nog twee goudvissen, gekregen van vrienden. Voorlopig zal het daar bij blijven, want Clio en ik wonen op een appartement in Gent. Misschien kopen we een dier als we weer naar de boerenbuiten trekken, van waar we afkomstig zijn. In Bellem woonden we vroeger op honderd meter van elkaar. "De ouders van Clio hebben schapen, eenden, kippen en geiten, maar ook een hond en van honden was ik vroeger bang. Telkens ik bij haar langsging, belde ik op voorhand en vroeg ik of ze me aan de deur kwam halen, om me voorbij dat beest te loodsen. Uiteindelijk zette ik mij over mijn angst, voor de liefde. De laatste tijd amuseer ik mij met die hond." "Nu kom ik enkel nog in de kerk voor de jaarmis voor mijn opa, waar mijn oma al haar kinderen en kleinkinderen mee naartoe neemt, maar toen ik vroeger nog vaker met haar meeging, gebeurde dat regelmatig, ja. Ik vond dat niet erg. Zo kon ik mij tijdens de rest van de mis met iets bezighouden: dat ding weer los proberen te krijgen. "Ik herinner mij ook dat er in het lager onderwijs een jongetje in mijn klas zat wiens ouders landbouwers waren. Die bracht altijd hosties voor koeien mee. Hij deelde die uit aan zijn klasgenootjes en ik at die samen met mijn vriendjes op tijdens de speeltijd. Ze smaakten net zoals die in de kerk. Waarom ze dat aan de koeien gaven, weet ik niet. Enfin, die jongen maakte ons toch altijd wijs dat ze dat deden." "Nee, meestal gewoon in twee of in vier. Ik moest mijn boterhammen nooit zelf smeren, zelfs niet toen ik in het laatste jaar van het middelbaar zat. Ik ben een verwend nest. Mijn broer Tomas, die nu 19 is, woont nog altijd in 'hotel mama' en ook zijn boterhammen worden nog gesmeerd." "Op vrijdagavond kijk ik naar het voetbal op mijn laptop, terwijl Clio naast mij Desperate Housewives volgt op tv - zo blijf je overeenkomen, hé. Af en toe vang ik dan een glimp op van Eva Longoria. Die spreekt mij wel aan." "Er een zetten. Als je op de club met een zuigvlek zou toekomen, zou je het een en ander mogen horen. Ik bleef tot nog toe gespaard van zuigvlekken. Met Clio ben ik intussen meer dan zeven jaar samen. Ik was nooit de jongen die het ene vriendinnetje na het andere had. Door het voetbal ging ik niet vaak weg. En om vlot om te gaan met de meisjes moest ik al wat gedronken hebben. "Ook op school was ik heel verlegen. Als ik iets voor de klas moest brengen, sliep ik de nacht voordien niet. Tomas heeft dat ook. Met de jaren beterde het, maar in de kleedkamer hou ik me toch nog altijd liefst op de achtergrond." "Dat denk ik niet. Meestal geven de mensen me iets voor in de keuken, omdat ik redelijk graag kook. Vooral mijn spaghetti is, denk ik, heel lekker. Aan ingewikkelde gerechten waag ik me niet. Ik probeerde wel al een keer koffiekoeken te maken. De chocoladekoeken waren gelukt, de ringen met rozijnen - de Suissen - niet. "Als er iets fout loopt in de keuken, is Clio meestal in de buurt om de boel nog recht te trekken. Zij kan heel goed koken. Ze kreeg dat van thuis mee, haar vader was vroeger chef-kok. Als die zalm met bladerdeeg op tafel zet, zit ik als eerste klaar." In deze rubriek komen dit seizoen Belgische sportfiguren uit verschillende disciplines aan bod. KRISTOF DE RYCK