Waarom wil u eigenlijk niet over uw beide functies praten ?

Giovanni Bozzi : Ten eerste omdat ik tot einde mei met mijn volle verstand bij Charleroi wil zitten. Er zijn slechts vier periodes dat ik aan de nationale ploeg wil denken : in juni, augustus en november van dit jaar en in januari volgend jaar. De rest van de tijd leef ik voor Charleroi. Maar de hoofdreden waarom ik die interviews vermijd, is omdat ik weet welke vragen er dan gesteld zullen worden. Iedereen zal vragen : "Is de combinatie van die twee jobs niet te zwaar ?" En daar kan ik simpelweg niet op antwoorden, want zover zijn we nog niet. Waarom dan vooruit lopen op dat probleem ? Het enige dat ik kan doen, is mezelf voor de volle honderd procent geven.
...

Giovanni Bozzi : Ten eerste omdat ik tot einde mei met mijn volle verstand bij Charleroi wil zitten. Er zijn slechts vier periodes dat ik aan de nationale ploeg wil denken : in juni, augustus en november van dit jaar en in januari volgend jaar. De rest van de tijd leef ik voor Charleroi. Maar de hoofdreden waarom ik die interviews vermijd, is omdat ik weet welke vragen er dan gesteld zullen worden. Iedereen zal vragen : "Is de combinatie van die twee jobs niet te zwaar ?" En daar kan ik simpelweg niet op antwoorden, want zover zijn we nog niet. Waarom dan vooruit lopen op dat probleem ? Het enige dat ik kan doen, is mezelf voor de volle honderd procent geven. Natuurlijk, anders had ik dit zeker niet gedaan. Het was zelfs Somme die me aanmoedigde om deze challenge aan te gaan. Als ik bondscoach ben, is dat dankzij Somme, die me inpompte dat ik de Belgian Lions van dienst kon zijn. Overwegend positief. Toch maak ik me geen illusies. We leven in een wereld van hypocrisie en jaloezie, dus waarom zou de basketwereld daarop een uitzondering vormen ? Er bestaat een grote groep die blij is voor mij, maar er bestaat een minstens even grote groep die mij dit niet gunt.Neen. Ik kan alleen mijn best doen en proberen ervoor te zorgen dat de directe betrokkenen tevreden zijn over de samenwerking. Er zijn dingen mogelijk, maar het zal zeer lastig worden, dat realiseer ik me al te goed. De nationale ploeg bevindt zich momenteel in een negatieve spiraal. De spelers zijn negatief, de bondsleiders zijn negatief, de perslui zijn negatief en de ex-bondscoach is negatief. Dat wordt mijn voornaamste taak : het besmukte imago verbeteren.Neen. Helemaal niet. Integendeel, ik begrijp die kritische noten van de pers voor tweehonderd procent. De buitenwereld hoort al tien jaar hetzelfde liedje. Ik kan alleen maar zeggen : vertrouw ons of vertrouw ons niet, maar als de resultaten achteraf blijken mee te vallen, moet dat ook vermeld worden. Het is aan ons, de nieuwe managementstaf, om iets te bewijzen.Een professionele staf. In dat opzicht beschouw ik Lucien Van Kersschaever als een onmisbare pion. Hij moet ervoor zorgen dat de spelers alleen maar aan basketbal moeten denken. Hun slasjen, handdoeken, zakken,... alles moet klaar staan en dat is de job van Lucien. ( lacht) Het levert een mooie uitdaging op, vind je niet ? Een A'-ploeg met het verzamelde jonge talent, zodat, als er weer eens vier of vijf spelers afzeggen met een blessure, we niet iemand moeten oproepen die de tactische schema's niet kent en verloren loopt. Ik moet over een pool van 24 spelers beschikken. En tot slot een uitgekiend programma dat we in juni kunnen voorleggen aan alle trainers uit eerste klasse, hopend dat we in juni met alle eersteklassers aan tafel kunnen gaan zitten om de koppen bijeen te steken. Zeker, want ik herken de problemen. Als je als clubcoach niet weet wanneer je spelers beschikbaar zullen zijn, kan je onmogelijk werken. In die optiek vind ik die kalender zo belangrijk. Er mag de zaterdag na een interland geen competitie gespeeld worden. En onze voorbereiding op een wedstrijd zal pas op maandag beginnen. Want als de internationals die in het buitenland spelen pas een dag later aansluiten bij de groep, alors ça sert à rien, hein !Tot einde mei wil ik daar niet op ingaan. Ik heb wel al een vaste kern in gedachte. Jacques Stas moet mijn nummer één worden, de hoeksteen van de nationale ploeg, later misschien zelfs in een andere rol. Verder ook Struelens en Jaumin. Want realistisch gezien : in België krijgen we geen ploeg samen met op elke positie de beste twee van het land. Je hebt altijd één titularis en één back-up die complementair is. Daarmee wil ik zeggen : die niet mort als hij eens op de bank zit. Het kan dus zijn dat er bepaalde vedetten alleen opgeroepen worden om daadwerkelijk te spelen. Ik blijf coach. Ik weet niet waar men dat verhaal van die technisch directeur vandaan haalt. Het is niet omdat we een slechte maand februari kenden, dat we het roer volledig moeten omgooien.Nervositeit, nee. Wel bezorgdheid. In Bree zaten we op het diepste punt. Ik merk dat de agressiviteit wat uit onze ploeg verdwenen is. Maar beter nu zo'n periode dan tijdens de play-offs. De beker kan ons op dat vlak herlanceren.We moesten er al snel staan omdat we die voorrondes voor de Euroliga hadden. Charleroi moest al vroeg in het seizoen pieken. Dat kan inderdaad in ons nadeel gespeeld hebben. Mijn spelers tonen tekenen van vermoeidheid, vooral mentaal dan. En omdat het niet vlot meer loopt, willen sommigen de boel individueel forceren. Mais bon, on n'est pas des Magic Johnsons, hein.We missen Darren Engellant enorm, hij was de geknipte man onder de borden voor ons. Darren zal nog minstens een drietal weken aan de kant blijven. Zijn afwezigheid vind ik hoe dan ook geen excuus, want tegen Bree lag het daar niet aan. Enkel tegen Oostende merkte je een tekort aan présence onder de ring in vergelijking met Tomas Van den Spiegel. We hebben nog acht wedstrijden om ons te herpakken. Vergeet niet : de prijzen worden pas in mei verdeeld. door Matthias Stockmans,"Als we op drie jaar geen vooruitgang boeken, mogen ze ons afschieten."