Onder een weliswaar fris winterzonnetje doet de rust al aan de lente denken. Het zou een metafoor kunnen zijn voor deze club, die zoveel mogelijk de hiërarchie tracht te verstoren in een competitie waarvan men dacht dat clubs uit kleinere steden er niks meer in de pap te brokkelen hadden. Welkom in Leicester, tussen Birmingham en Nottingham, een stadje van niettemin 330.000 inwoners. Het is er zo rustig dat je er bij wijze van spreken een speld kunt horen vallen. Behalve wanneer James Maddison te laat komt en dat met luid getoeter laat horen. De blitse bolide van de chouchou van de supporters van de Foxes valt erg op in de vreedzame arbeidersstad Leicester.
...

Onder een weliswaar fris winterzonnetje doet de rust al aan de lente denken. Het zou een metafoor kunnen zijn voor deze club, die zoveel mogelijk de hiërarchie tracht te verstoren in een competitie waarvan men dacht dat clubs uit kleinere steden er niks meer in de pap te brokkelen hadden. Welkom in Leicester, tussen Birmingham en Nottingham, een stadje van niettemin 330.000 inwoners. Het is er zo rustig dat je er bij wijze van spreken een speld kunt horen vallen. Behalve wanneer James Maddison te laat komt en dat met luid getoeter laat horen. De blitse bolide van de chouchou van de supporters van de Foxes valt erg op in de vreedzame arbeidersstad Leicester. In werkelijkheid heeft de club immers maar weinig dat overeenkomt met haar huidige derde plaats in het klassement. De charme van Leicester City is dat ze geregeld de codes van het wereldje overhoop haalt. Ze zorgt voor frisse zuurstof in de vaak versmachtende Premier League. De club kocht zich dan wel enige internationale faam dankzij de miljoenen van de betreurde voorzitter Vichai Srivaddhanaprabha, die in oktober 2018 overleed bij een helikoptercrash, maar ze vergeet zeker haar herkomst niet. De herinnering aan de anonimiteit in The Championship en het gevoel van mislukking zijn nog erg levendig in de stad. Daardoor gaan ze zich ook niet gedragen als arrogante nieuwe rijken. Daardoor koestert men ook nog altijd de erfenis van Claudio Ranieri, die in 2016 kampioen werd met een ploeg die het seizoen ervoor gestreden had om te overleven in de hoogste afdeling.Door vorige winter zijn handtekening te zetten in het King Power Stadium accepteerde Youri Tielemans het om deel te gaan uitmaken van een bepaalde historiek. Die houdt in: glimlachen wanneer het slecht gaat, klappen incasseren zonder morren, een Fox zijn. Weerbaar zijn. Bijvoorbeeld wanneer er zes weken lang niet gewonnen wordt of je al eens op de bank beland. Zeldzaam in dit milieu. Je bent misschien niet de man van het afgelopen decennium van het Belgisch voetbal, maar misschien wel de man van het komende. En je bent ontegensprekelijk een van de weinige nieuwe gezichten die zich sinds 2016 in de nationale ploeg hebben weten te integreren. Dus ben je iemand die de toekomst van de generatie vertegenwoordigt. Hoe kijk je daar zelf tegenaan? Youri Tielemans: 'Het klopt dat mijn prestaties bij de nationale ploeg sinds het WK ervoor gezorgd hebben dat mijn rol binnen de groep geëvolueerd is. Ik ben niet meer de jongere die in alle stilte in mei 2015 werd opgeroepen voor een stage met de Rode Duivels van Marc Wilmots een jaar voor het begin van het EK. Toen trok ik nog grote ogen. Vandaag ben ik - ik zal niet zeggen geïnstalleerd - maar de meerdere goeie wedstrijden die ik de voorbije twee jaar gespeeld heb, hebben me een ander statuut gegeven.' Wil dat zeggen dat je je in staat acht om op een dag de patron van deze ploeg te worden? Tielemans: 'Je moet niet te snel willen gaan. Het is aan mij, door goed te spelen, om die plaats te verwerven. Maar ja, ik ben het gewend om de rol van leider op te nemen, al van toen ik kind was, in alle leeftijdscategorieën die ik sinds mijn komst naar Anderlecht doorlopen heb. En ook vandaag de dag, wanneer er een nieuweling bij de Rode Duivels komt, probeer ik die altijd zo snel mogelijk op zijn gemak te stellen. Maar ik ben natuurlijk niet de enige die dat doet - wat veel zegt over de positieve ingesteldheid van deze groep. Trouwens, ik ga je meteen geruststellen: ik heb niet het gevoel dat deze generatie er van vandaag op morgen mee gaat ophouden! Er is tenslotte een behoorlijk leeftijdsverschil tussen een Vincent Kompany en een Romelu Lukaku of een Thibaut Courtois. Dus denk ik dat ik nog wel wat tijd heb vooraleer ik het leiderschap van deze groep moet opnemen. Ook al klopt het dat ik voor mijn leeftijd al heel wat meegemaakt heb de laatste jaren. En dat komt zeker door mijn parcours. Het feit dat ik in drie verschillende competities gespeeld heb, mijn snelle doorbraak...' Zien hoe jongeren als Yari Verschaeren bij de groep komen, dat moet toch een eerste indicatie zijn van het feit dat ook jij ouder wordt...? Tielemans: 'Daar probeer ik eerlijk gezegd niet aan te denken... ( lacht) Want het is waar dat je je oud voelt wanneer jongeren van zeventien, achttien jaar de neus aan het venster steken. Ik ben natuurlijk ook nog maar tweeëntwintig, binnenkort drieëntwintig ( op 7 mei, nvdr), maar het herinnert me er wel aan dat ik elke kans moet benutten, want het is allemaal snel voorbij.' Dat doet denken aan die jongen die op 29 juli 2013 werd gelanceerd door John van den Brom. Herinner je je die momenten nog? Je debuut? De kijk die je toen op het profwereldje had? Tielemans: ( nostalgisch) 'Alles is zo snel gegaan... Wat me destijds geholpen heeft, is dat ik heel de voorbereiding meemaakte met de ploeg. Ik had goed gespeeld, ik zat boordevol vertrouwen en die eerste wedstrijd sloot daar uiteindelijk goed bij aan. Ik was dan wel amper zestien jaar, het leek me normaal dat ik daar stond. Ik was daar op mijn plaats. Dat maakte ook dat ik heel snel aangepast geraakte.' Mohamed Ouahbi, een van de trainers die belangrijk geweest is voor jou op Anderlecht, heeft een keer over jou gezegd: 'Hij had geen makelaar zoals andere spelers en zijn entourage postte geen video's van hem op YouTube.' Dat is wat vreemd, want daarnaast was je toch het voorbeeld van een supertalent, iemand die men programmeert om te slagen en die men van ver komt bekijken... Tielemans: 'Zoals anderen, vele anderen. Ik heb het geluk gehad dat ik heel goed beschermd werd door mijn entourage, door mijn ouders. Ze hebben dat goed gedaan, daar valt niks op aan te merken. Want te veel in de spotlights staan, kan alles bederven. Dat is voor niemand goed. Al wat ik wilde, was voetbal spelen. Ik werkte mijn wedstrijden af en ik hoorde niet wie er wat over mij vertelde. Als je het voetbal van binnenuit bekijkt, is het moeilijk om dat te beseffen, je realiseert je niet welke kans je krijgt. Het is pas nadien, wanneer ik het parcours van sommige anderen bekeek en dat met het mijne vergeleek, dat ik begreep dat niks toevallig gebeurt. Het is omdat ik goed beschermd geweest ben in mijn jonge jaren dat ik nu sta waar ik sta.' Anderlecht had veel voor jou over. Brusselaar, product van twee culturen, perfect drietalig, een goed hoofd op de schouders, elegant met de bal aan de voet: alle vakjes konden afgevinkt worden om van jou een speler te maken die in het uitstalraam van de club kon geplaatst worden. Heb je soms last gehad van die enorme mediatisering die er al van jongs af was? Tielemans: 'Ik werd soms voorgesteld als de ideale schoonzoon, maar ik ben niet perfect, verre van. Ik heb me nooit een ander imago dan wie ik ben proberen aan te meten. Ik denk ook niet dat de club dat heeft willen doen. Maar het klopt dat de aandacht al snel op mij gevestigd werd door mijn prestaties, door het feit dat ik de aanvoerdersband droeg bijvoorbeeld. Het zijn al die kleine dingetjes, het feit ook dat ik een goed imago had binnen de club, bij mijn ploegmaats, enzovoort. Maar ik denk niet dat dat het mijn persoonlijkheid veranderd heeft. Hooguit heeft het me nog wat meer zelfvertrouwen gegeven.' De Fransman Fabrice N'Sakala, een van je voormalige ploegmaats bij Anderlecht, vertrouwde ons een keer toe dat hij het jammer vond dat jij en Dennis Praet lang in de watten waren gelegd bij Anderlecht. Kan die voorkeursbehandeling die je een tijd genoten hebt voor een stuk de moeilijkheden verklaren die volgden op je vertrek naar Monaco? Tielemans: 'Op het moment zelf - ik zeg het nogmaals - merkten we daar niet veel van. En ik ben ervan overtuigd dat ik de best mogelijke omkadering gekregen heb tijdens mijn ontwikkeling op Neerpede. Het is ergens wel logisch dat ik, toen ik voor het eerst bij de A-ploeg kwam, wat meer beschermd werd dan een ander. Dat wist ik wel. Maar dat wil niet zeggen dat ik om het even wat mocht doen. En het werkte in twee richtingen. Toen John van den Brom me tijdens een wedstrijd op Genk ( 10 november 2013, nvdr) op de valreep vroeg om als linksachter te depanneren omdat Fabrice out was en Olivier Deschacht tijdens de opwarming gezegd had dat hij zich ziek voelde, heb ik dat ook gedaan. Ik was toen zelfs een beetje bang dat ik het te goed zou doen en de coach me daar zou blijven zetten! ( lacht) Uiteindelijk gaf men mij het vertrouwen waar ik behoefte aan had. Het was een win-winsituatie. Aan de ene kant werd ik het uithangbord van de club - en je weet dat de jeugd belangrijk is voor Anderlecht. Aan de andere kant kon ik op mijn eigen tempo progressie boeken. Natuurlijk drongen er een aantal zaken tot me door toen ik naar Monaco ging. Om te beginnen leerde ik daar een wereld kennen waarin ik niet altijd in het centrum van de belangstelling stond. Maar ik wist dat dat zou komen. Zoals het feit dat ik me een ander voetbal eigen moest maken, een andere mentaliteit, een andere manier van denken. Dat is een leerschool, daar moet je door, maar ik was daarop voorbereid. En ik ga je iets vertellen: ik ben blij dat ik dat daar gedaan heb. Ik heb geen enkele spijt. Integendeel, het heeft me een dienst bewezen. Ik heb in Monaco een mentaliteit ontwikkeld die me nu nog altijd helpt.' Je bent ook lange tijd afgeschermd door de communicatiecel van Anderlecht. Dat gebeurt alleen met jonge talenten op wie de club echt rekent. Maar voor jou duurde dat bijna twee jaar... Was je er niet klaar voor? Tielemans: 'Dat was lang, ja. De eerste keer moest ik nog zeventien worden, net nadat ik de school had afgemaakt. Het was de bedoeling om me te beschermen, maar ik was me er zeker wel van bewust dat het voor mijn eigen goed was. In die tijd heb ik ook mediatraining gevolgd. Op vraag van mijn entourage, niet van de club. Ook niet van mij eigenlijk... ( glimlacht) Maar achteraf denk ik wel dat het me geholpen heeft om bepaalde dingen te formuleren... Je leert er geen clichés vertellen, maar wel je gedachten helder te formuleren. Ik denk dat men me gewoon wou doen inzien dat je niet alles kunt zeggen tegen de pers.' John van den Brom, Besnik Hasi, René Weiler, Leonardo Jardim, Thierry Henry, Franck Passi, Claude Puel, Brendan Rodgers... Wie van hen begreep jou het best? Tielemans: 'Er is ook nog Roberto Martínez! Het is eigenlijk heel moeilijk om op die vraag te antwoorden. Van den Brom heeft me gelanceerd, Hasi gaf me de sleutels van het spel als centrale middenvelder in een 4-4-2 die me op het lijf geschreven was. Maar ze hebben me allemaal echt geholpen. Moeilijk om te zeggen wie me het best begreep. Brendan Rodgers helpt me bijvoorbeeld heel erg met het theoretische aspect van het spel. Waarom dat precies doen? En waarom nu? Hoe verdedigen zonder bal? Op welk moment naar voren trekken? Hij helpt me om het spel beter te begrijpen. Op training legt hij daar sterk de nadruk op.' Je haalt het spontaan zelf aan: je beste relatie blijft degene die je momenteel met Roberto Martínez hebt? Tielemans: 'Misschien. Maar ik heb ook een erg goed contact met Brendan Rodgers. En dat was in het verleden ook zo met Besnik Hasi en Leonardo Jardim. Eigenlijk heb ik altijd goed kunnen opschieten met coaches die transparant waren, die me de zaken durfden te zeggen zoals ze zijn. Natuurlijk is dat soms lastig om te aanvaarden, maar het helpt je vooruit te gaan. Ik vind het interessant dat men me prikkelt, dat men zegt wat ik moet doen om vooruit te geraken, om nog een stap hogerop te kunnen zetten. Een coach die dat kan, is een goeie coach.' Is het misschien net dat waar het Thierry Henry bij Monaco wat aan ontbrak? Tielemans: 'Neen, want het was met hem net hetzelfde, hij kon mij ook de waarheid zeggen. Natuurlijk was het wat speciaal want tijdens het WK stond hij heel dicht bij ons, vertelde hij ons anekdotes en legde hij ons dingen uit - in feite was hij bijna een van ons. Maar dat zit in zijn persoonlijkheid, zo was hij bij Monaco ook. En ik denk niet dat het probleem voortkomt uit het feit dat hij dicht bij de spelers staat. De waarheid is gewoon dat de omstandigheden tegen zaten voor hem. Hij had zestien geblesseerden in de A-kern en hij moest spelers bij de U19 gaan halen om zijn groep aan te vullen. De grootste vernedering voor ons was de 0-4-nederlaag thuis tegen Club Brugge in de Champions League. Daar was ik echt niet goed van.' Terzelfdertijd - dat is toch wel paradoxaal - stond je wel mooi in het zonnetjes bij de nationale ploeg. Vanaf toen was je voor velen de lievelingsspeler - de chouchou zelfs, zo viel al eens te horen - van Roberto Martínez. Vind je het vervelend om zo genoemd te worden? Tielemans: 'Ja, want ik vind niet dat ik iemands chouchou ben. Anders zou dat inhouden dat ik mijn plaats niet verdiend heb. Dat stoort me. Maar goed, ik heb geleerd om te relativeren, om de mensen te laten praten en met de voeten te antwoorden. En dat heb ik volgens mij goed gedaan. Zoals dat bij anderen ook het geval is, kun je bij de nationale ploeg weer wat ademhalen wanneer het in je club niet zo goed loopt. Het feit dat je in een positieve omgeving bent, in een rustige groep met een winnaarscultuur, helpt je om je hoofd, je geest en je lichaam weer vrij te maken.' Er is een sleutelwedstrijd in jouw progressie bij de Rode Duivels, namelijk die in oktober 2017 in Bosnië. België staat 2-1 achter wanneer jij bij de rust invalt. De Rode Duivels winnen uiteindelijk met 3-4. Heb je toen na de wedstrijd gevoeld dat de kijk die je ploegmaats en de media op je hadden veranderd was? Tielemans: 'Ik weet niet of het die wedstrijd is die voor de mensen een keerpunt was, maar voor wij was hij alleszins belangrijk. Want het was natuurlijk geen cadeau, op een bijna onbespeelbaar veld, het slechtste denk ik waar ik al op gespeeld heb. En uiteraard is het in dat soort wedstrijden dat je aan krediet wint. En ook aan vertrouwen. Ja, dat heeft me absoluut geholpen.' De juiste wedstrijd op het juiste moment, in een periode dat Roberto Martínez moest bewijzen dat hij jou terecht boven Radja Nainggolan verkoos... Tielemans: 'Ik denk niet dat het tussen mij en Radja ging. Dat heeft er niks mee te maken. En ik denk ook niet dat je een verband kunt leggen tussen de niet-selectie van Nainggolan en mijn komst bij de groep. We zijn samen geselecteerd geweest, afzonderlijk ook. Hij eens en dan weer ik. Ik en dan weer hij. Zo gaat dat nu eenmaal.' Gezien het krediet dat je verworven had tijdens het WK in Rusland, waren sommigen verbaasd dat Martínez jou niet opstelde in de halve finale tegen Frankrijk in plaats van Mousa Dembélé. Was het frustrerend om de uitschakeling mee te maken vanop de bank nadat je tegen Brazilië in de kwartfinale mocht invallen? Tielemans: 'Je hoopt altijd dat je mag spelen. Ik denk dat de trainer een bepaalde tactiek wou uitproberen omdat hij niet kon beschikken over Thomas Meunier. Natuurlijk had ik gehoopt om in die wedstrijd aan de aftrap te staan, zoals alle anderen. Als je speelt met Dembélé of met Tielemans, dat geeft een andere wedstrijd. Maar ik denk dat veel trainers dezelfde keuze zouden gemaakt hebben, gelet op de ervaring van iemand als Dembélé. Uiteraard zou ik liegen als ik zou zeggen dat ik in de tweede helft, toen ik me liep op te warmen, niet hoopte dat ik zou mogen invallen. Ik stond te trappelen om de ploeg te helpen, om de loop van de match te veranderen, maar de omstandigheden hebben er anders over beslist.' Er wordt veel gesproken over de contractverlenging van Roberto Martínez bij de Rode Duivels. Is het voor jou belangrijk dat zijn situatie wordt uitgeklaard vóór het EK? Tielemans: 'Dat weet ik niet. Misschien verandert het voor hem zelf iets? Wij, spelers, spreken daar niet veel over. We zijn echt gefocust op wat we samen met hem doen. En we hopen ook echt dat hij blijft, want hij leert ons veel en op het WK hebben we getoond dat hij en de groep echt complementair zijn. Nu, als de mensen van de bond een beslissing nemen, dan zal dat hun keuze zijn.' Buiten die collectieve off-day in Zwitserland heb jij nooit ontgoocheld bij de nationale ploeg. En je hebt bij die gelegenheid getoond: zet Youri Tielemans in om het even welke ploeg en hij zal zich wel aanpassen. En hij zal presteren! Tielemans: 'Bij de nationale ploeg is dat nogal simpel. ( lacht) De sfeer is daar zo positief dat je bijna niet slecht kunt spelen. Het is bijna een groepje kameraden die samen op het veld staan. Met dat verschil dat we een zeer gestructureerd tactisch plan hebben. Dan is het gemakkelijk om te presteren. Dat heb je ook al kunnen zien toen ik in Leicester aankwam.' Precies. Het draait minder goed bij Leicester de laatste tijd en van de weeromstuit ook voor jou persoonlijk. Hoe komt dat? Tielemans: 'Ik heb daar helaas geen pasklare uitleg voor. We jagen nu al een tijdje op een overwinning. We hebben punten verloren die we niet hadden mogen verliezen, het is nu aan ons om ons te herpakken. En het klopt dat ik persoonlijk ook minder heb gespeeld. Ik vind dat niet leuk, maar het is het gevolg van enkele slechtere wedstrijden. De coach merkte dat ik op een gegeven moment minder fris was, dat is zijn taak ook.' Is het nog meer frustrerend omdat het uitgerekend Dennis Praet is, een concurrent voor jou bij de nationale ploeg, die je plaats heeft ingenomen? Tielemans: 'Neen, helemaal niet. Het is niet vervelender dan wanneer het iemand anders zou zijn. Ik ben nooit blij om op de bank te zitten. Dennis en ik hebben een goeie relatie naast het veld, dus in feite ben ik ook tevreden voor hem.'