Zijn kledingsstijl verraadt het al: de Deen houdt van rock. Maar op het bekende Roskilde-festival in zijn thuisland is hij ook dit jaar niet geraakt, wegens al volop in de voorbereiding. "Heel jammer, maar stel je voor dat ik ergens in een tent geblesseerd raak..." (lacht) Hij vertelt het lachend, maar het pad van de nieuwe aanwinst van AA Gent liep de voorbije jaren niet over rozen. Pedersen kwam op zijn 21e voor veel geld bij FC Groningen terecht, waar hij van de ene blessure in de andere sukkelde en zich nooit echt thuis voelde. Bij KV Mechelen hervond hij vorig jaar het voetbalgeluk, een veelbesproken transfer richting Arteveldestad volgde.
...

Zijn kledingsstijl verraadt het al: de Deen houdt van rock. Maar op het bekende Roskilde-festival in zijn thuisland is hij ook dit jaar niet geraakt, wegens al volop in de voorbereiding. "Heel jammer, maar stel je voor dat ik ergens in een tent geblesseerd raak..." (lacht) Hij vertelt het lachend, maar het pad van de nieuwe aanwinst van AA Gent liep de voorbije jaren niet over rozen. Pedersen kwam op zijn 21e voor veel geld bij FC Groningen terecht, waar hij van de ene blessure in de andere sukkelde en zich nooit echt thuis voelde. Bij KV Mechelen hervond hij vorig jaar het voetbalgeluk, een veelbesproken transfer richting Arteveldestad volgde. Nicklas Pedersen: "We kunnen beter, zoveel is duidelijk. De eerste helft tegen Lierse was goed, het begin tegen Anderlecht ook. Daarna was het telkens een stuk minder. We moeten vooral afleren om lange ballen te beginnen trappen zodra er een beetje druk komt. Vroeger was Mboyo er, en hij haalde die ballen misschien uit de lucht, maar ik ben een ander type. Met deze ploeg moeten we vasthouden aan ons plan en blijven combineren." "Yassine mag dribbelen, want hij is er ongelooflijk goed in. Maar ik denk dat we als ploeg gevaarlijker zijn als we de bal snel rondspelen en voortdurend in beweging blijven. Dat komt wel, want op training ligt het niveau hoog. Tegen Anderlecht en Standard zullen we collectief een goede dag moeten hebben, maar we hebben genoeg in huis om alle andere teams pijn te doen." "Absoluut. Er is veel minder ruimte. Tegen Lierse stond ik tegen twee verdedigers en de twee centrale middenvelders stonden ook nog eens laag ingezakt. Ik keek op de klok en na een kwartier in de tweede helft had ik de bal nog niet één keer geraakt. Zoiets heb ik vorig jaar toch niet vaak meegemaakt." "Dat is zo, maar het lag toch vooral aan het feit dat ik vorig jaar een coach had die echt in me geloofde. Het is hier zeker niet gemakkelijker, als je dat bedoelt. In België heb je echte verdedigers, in Nederland heb je soms het gevoel dat ze er tegen hun zin verdediger zijn. Iedereen wil daar eigenlijk middenvelder of aanvaller zijn." (lacht)"In het begin was ik zelf verrast dat het zo goed liep, maar ondertussen voel ik me echt goed op die positie. Dat heb ik gemerkt in de twee matchen toen Mboyo er nog bij was. De eerste die me in de spits wilde zien, was onze bondscoach Morten Olsen. Hij vindt dat ik zelfs nog brutaler moet worden, nog meer een killer in de box. Ik heb op dat vlak al veel vooruitgang geboekt, dankzij Mads Junker vooral. Hij was nochtans mijn concurrent in Mechelen, maar hij heeft me geleerd hoe ik slimmer kon lopen, en hoe ik ruimte kon maken voor mezelf en anderen. Het is voor een groot deel aan hem te danken dat ik nu echte spitsengoals maak. Vaak van die makkelijk lijkende intikkers, maar die scoor je niet als je telkens een halve meter verkeerd staat." "Ik ben snel in mijn hoofd. (lacht) Dat is wel mijn grootste kwaliteit, denk ik: dat ik het iets sneller zie dan anderen en het dan ook nog kan uitvoeren. Maar het klopt wat je zegt: ik moet het zeker niet van mijn fysiek hebben. Alleen mijn balaanname met rechts is misschien een aangeboren talent. Mijn linkervoet heb ik uren geoefend in de tuin met mijn vader." Pedersen werd deze zomer in één klap de duurste uitgaande transfer ooit van KV Mechelen en de duurste inkomende van AA Gent. In 2009 kostte hij nog meer geld, toen hij FC Nordsjælland verruilde voor FC Groningen. Gelukkig was zijn passage in Noord-Nederland niet. De spits was er een vaste verschijning in het medisch bulletin van de club. "Dat zal me deze keer niet overkomen", zegt hij. "Ik heb geleerd op tijd stop te zeggen. Bij Groningen moest ik alle trainingen afwerken. Deed ik dat niet, maakte ik geen kans om in het weekend bij de kern te zitten. Gevolg: je bent jong en ambitieus, je weet dat je veel geld gekost hebt en je wil je bewijzen. Maar het ging telkens ten koste van mijn lichaam. Op die manier werd het echt een straatje zonder einde." "Het is vreemd dat men in het voetbal nog altijd denkt dat elke speler gelijk in elkaar zit en absoluut hetzelfde programma moet afleggen. Ik heb ondertussen geleerd dat ik af en toe een training moet overslaan, wil ik in het weekend kunnen presteren. Harm van Veldhoven was de eerste die dat begreep en daarom ben ik ook naar KV Mechelen gegaan. Bij Gent is dat ook vooraf doorgepraat en krijg ik dat vertrouwen. Speelt er iets op, dan ga ik naar de fysio's en kijken we samen wat ik nodig heb. Soms is dat een training, soms een ijsbad. Bij Groningen had ik in het begin al een kleine blessure, maar dat is nooit ter sprake gekomen toen ik daar tekende. Misschien is het daar al verkeerd gelopen, dus die fout wil ik nu niet meer maken." "Vorig jaar heb ik een match of 25 gespeeld, dat moet zowat mijn record zijn. Veertig matchen ga ik misschien nooit halen, maar 30 à 35 zou al heel mooi zijn. Het lijkt alsof ik altijd van die vreemde blessures oploop die niemand anders heeft. Dat mag nu wel eens stoppen. Altijd als ik op weg was naar mijn beste niveau, was er iets kleins dat me tegenhield. De laatste zes maanden zijn op dat vlak de beste uit mijn carrière geweest." "Het probleem lag vaak in de liesstreek, maar dat is voorbij sinds ik bij David Bombeke (kinesist van o.a. Philippe Gilbert en Kirsten Flipkens, nvdr) in behandeling ben gegaan. Ik werk nu verder met zijn Redcordsysteem, een soort harnas met touwen, om mijn buikspieren te versterken. Het grootste verschil is dat mijn angst nu weg is. Ik ben vroeger ontelbare keren van het trainingsveld gestapt omdat ik iets kleins voelde." "Vroeger wel, ja. Ik ben altijd een van de kleinsten van mijn team geweest, maar als tiener heb ik een late groeisprint gekregen. Plots was ik opgeschoten tot 1m89 en was ik alle coördinatie kwijt, een heel verwarrende periode. Misschien heb ik in die periode te zwaar getraind, net in de periode dat mijn lichaam nog in volle groei was." "Als tiener had ik één probleem: ik kon niet tegen mijn verlies. Op mijn zestiende speelde ik bij het B-team van Herfølge, ver onder mijn niveau, en dat frustreerde me zodanig dat ik bij elke bal die ik verloor kwaad werd op mezelf. Dan kwam er een rode waas voor mijn ogen. Gevolg: ik heb meerdere keren rood gepakt voor roekeloze tackles. Vooral vreemd voor mijn omgeving, want die herkende de rustige jongen die ik ben niet meer. Op een dag belde een man me op die me wilde helpen: Michael Stensgaard, vandaag nog steeds mijn manager. Hij heeft me geleerd om elke mogelijke wedstrijdsituatie vooraf te visualiseren. In het begin deed ik het zelfs elke dag. Een paar maanden later zat ik bij het eerste van Herfølge en was mijn carrière voorgoed vertrokken. Had ik die oefeningen destijds niet gedaan, dan zat ik hier nu niet." Zijn overstap van KV Mechelen naar AA Gent zorgde voor deining. Pedersen veroverde in een recordtijd de Mechelse harten en zijn overstap voelde er aan als verraad. De reden ook dat Mechelse supporters hem bij hun bezoek aan de Ghelamco Arena bij elke baltoets uitfloten. "Dat begrijp ik," zegt Pedersen, "maar het is niet hoe ik Mechelen had willen achterlaten. Naar mijn gevoel heb ik het altijd fair gespeeld. Het is zonde dat een paar dagen een schaduw werpen over een prachtjaar." "Ik was er ook gelukkig. Een fantastische groep en een Engels publiek dat je elk seizoen door een paar matchen sleurt, dat zijn ideale omstandigheden om in te spelen. Ze hadden er veel humor ook. Toen ze mij in de pers de beste speler in zoveel jaar noemden, begonnen een paar spelers mij de hele tijd met die titel aan te spreken, gewoon om mij te jennen. (lacht) Wat men ook zegt: ik moest niet per se weg bij Mechelen. Ik ben naar Gent gekomen omdat ik dacht dat ik hier een betere speler kon worden. Niet voor het nieuwe stadion, niet voor het geld,... Ik heb puur voor het voetbal gekozen, niet voor iets anders." "Ik heb pas beslist na een gesprek met Víctor Fernández. Zijn visie heeft me helemaal overtuigd. Hij zocht een spits die meer doet dan alleen maar scoren. Dat is precies wat ik wou: betrokken zijn in het spel, en zelfs zonder veel te scoren belangrijk kunnen zijn. Daar speel ik ook voetbal voor. Van mij mag Boeckx alle goals maken, als we maar winnen." (zucht) "Ik weet niet hoe ik hem anders had moeten bereiken. Ik had hem twee dagen lang gebeld en gemaild, maar hij liet de hele tijd niets van zich horen." "Omdat dat zo in mijn contract stond. Er stond een clausule in dat ik voor een bepaald bedrag (1,5 miljoen euro, nvdr) weg mocht. Indien een club meer wilde betalen, was de afspraak dat een deel van dat extra bedrag naar KV Mechelen zou gaan, en een deel naar mij. Toen ik van de medische keuring bij Gent kwam, kreeg ik plots te horen dat Mechelen niet meer akkoord ging. Nochtans stond alles zwart op wit in mijn contract. Pas toen Mechelen zich zelf niet meer aan mijn contract hield, heb ik ermee gedreigd om het te verbreken. Zo heeft alles veel langer dan nodig aangesleept. Ik weet eigenlijk ook niet hoe ze het uiteindelijk geregeld hebben, ik was alleen blij dat alles achter de rug was. Voor mij was het vooral ontgoochelend dat ik er slecht uitkwam, terwijl ik me aan alle afspraken gehouden heb." DOOR JENS D'HONDT - BEELDEN: IMAGEGLOBE