Het is nog niet echt de Hel van Sclessin, maar heet is het in elk geval op Buraufosse, hoog boven Luik, waar Standard zijn eerste vriendschappelijke partij van het seizoen komt spelen. Het weerzien tussen de supporters heeft iets van de speeltijd bij het begin van het schooljaar, maar dan met bier en de geur van frieten. Ook het onthaal is warm, figuurlijk maar ook letterlijk: het kwik op de thermometer klimt.
...

Het is nog niet echt de Hel van Sclessin, maar heet is het in elk geval op Buraufosse, hoog boven Luik, waar Standard zijn eerste vriendschappelijke partij van het seizoen komt spelen. Het weerzien tussen de supporters heeft iets van de speeltijd bij het begin van het schooljaar, maar dan met bier en de geur van frieten. Ook het onthaal is warm, figuurlijk maar ook letterlijk: het kwik op de thermometer klimt. Het lange gras en de loden zon voorspellen geen hoog ritme. Op de tribunes van het oude stadion schouwen de fans van Standard hun troepen tussen twee gesprekken over de Rode Duivels door. 'Het is mooi weer en er is geen voetbal op tv': twee argumenten die volstaan om op deze donderdagavond een dosis vitamine D en gerstenat op te doen. Veel nieuwe gezichten zijn er niet, want Ibrahima Cissé is eerder een oude bekende. Pas in de tweede helft verschijnt er wat nieuw bloed op het veld met Birama Touré (zie kader), op het middenveld geposteerd naast Alpaslan Öztürk. De nieuwkomers zijn eerder te vinden in de zwarte trainingspakken van de technische staf. Philippe Vande Walle, die al sinds zijn komst enkele dagen geleden letterlijk en figuurlijk zijn stem verheft, bereidt de match voor met Guillaume Hubert - die momenteel geen concurrent heeft en als enige negentig minuten zal spelen. Ondertussen is Eric Roex, die zo zou kunnen doorgaan als dubbelganger van Sven-Göran Eriksson, in een hoekje van het veld bezig om sprintjes over dertig meter van Adrien Trebel, Farouk Miya en Mohamed Yattara te chronometreren. Zijn witte haardos en wat ouderwetse manier van werken vallen op in deze jonge staf. De gezangen en de spandoeken van kinderen die zich één 'Auxarmes' lang echte Ultras wanen, maskeren amper de onmondigheid van een Standard dat duidelijk een gebrek aan communicatie tentoonspreidt. In de eerste helft horen we alleen Guillaume Hubert, die zijn maats om een reactie vraagt nadat de thuisploeg met een knappe goal de score heeft geopend, en Alexander Scholz, die imponeert door de rust die hij centraal in de verdediging uitstraalt. Na de pauze is het Jonathan Legear die de kapiteinsband van de Deen overneemt en zijn verdedigers aanmaant om sneller te spelen: 'Komaan, gasten, hop hop, twee keer raken!' Captain Jona zal ook twee assists geven aan Renaud Emond, die er duidelijk veel zin in heeft en drie goals maakt aan de zijde van een bleke Ivan Santini in een 4-4-2. Op de eretribune, met een pilotenzonnebril op de neus, wisselt Daniel Van Buyten enkele woorden met Olivier Renard en deelt hij handtekeningen uit aan de lokale jonkies. Wat verderop geeft Bruno Venanzi een interview. 'Ze kunnen best nog wat transfers doen', moppert een Luikse fan terwijl hij naar het Luikse triumviraat wijst. De hoop op nieuwe spelers leeft zeker ook bij de technische staf, die niet bepaald als eerste op de hoogte wordt gebracht van eventuele nakende transfers. Is het dat deze kern voortdurend in de steigers lijkt te staan dat Yannick Ferrera nerveus maakt? Langs de lijn vertoont de coach alleszins een ongewone zenuwachtigheid voor een eerste oefenmatch. In het begin van de tweede helft fluit hij zelfs op zijn spelers nadat ze de tweede van drie goals slikken. 'Ik ben niet tevreden', zal hij na de match zeggen. 'We krijgen drie doelpunten binnen, geven veel kansen weg en zelfs een strafschop (gemist door Tilleur, nvdr). En vooral: te vaak werden de principes niet gerespecteerd die sommigen toch al zouden moeten kennen sinds ik hier overnam. Dat is nu toch al negen maanden geleden, ondertussen zouden ze het moeten weten...' Enkele minuten voordat de hemelsluizen opengaan, zijn het de woorden van de coach die voor onweer zorgen. Op het veld wisselt Cissé het perfect afschermen van de bal af met pasjes in de breedte. Hij staat namelijk systematisch verkeerd ingedraaid, nooit in de richting van het spel, tot onbegrip van de technische staf. Benjamin Tetteh stapelt de missers en verkeerde keuzes op. Het is Edmilson Junior die de taak op zich neemt om de eer van de Rouches te redden en Standard aan de rust op een 1-2-voorsprong te zetten, met een penalty en een niet te stoppen rush van vijftig meter koel afgewerkt met de binnenkant van de voet. Nu hij voor het seizoen van de waarheid staat - na zijn ontbolstering bij STVV keerde hij in de winter terug naar de Luikse heimat - lijkt Edmilson erg scherp te staan. 'Scherp' is niet meteen het woord dat men op de tribune gebruikt om het silhouet van Öztürk te beschrijven, die in de tweede helft op het veld komt. Er valt zelfs te horen: 'Wie is die 17?' De middenvelder, die duidelijk achter zijn beste vorm aan loopt, is bijna onherkenbaar geworden, ook voor supporters die nochtans geregeld Sclessin bezoeken. De organisatoren van de wedstrijd wilden problemen op de tribunes voorkomen door te verbieden dat de dorstige supporters uit glazen flesjes drinken - 'Het is Standard, hé... Risicomatch!', legt men aan de bar uit, die ondertussen door de grote glazen ruiten meer weg heeft van een sauna. Nochtans situeren de enige problemen zich óp het veld, waar de nervositeit groeit met de minuut. Standard verliest de grip op de wedstrijd, Tilleur gaat ervoor en gelooft in zijn kansen. Hubert moet een geweldige save uit zijn mouw schudden om te voorkomen dat het nog echt nipt wordt. En zo eindigt het duel op een bijna geflatteerde 3-5 voor Standard, terwijl de Rouches vorig jaar nog met 0-8 wonnen op Buraufosse. De defensieve kwetsbaarheid van de Luikenaars is nog niet zorgwekkend, gezien de kalender, maar Yannick Ferrera is er zich van bewust dat er nog een pak werk op de plank ligt, wil hij tegen het begin van het seizoen in de Jupiler League een competitief elftal aan de aftrap brengen. Werk aan de winkel op het oefenterrein dus, maar vooral ook in de bureaus, want nieuwe aanwinsten zijn onontbeerlijk als Standard, zoals Bruno Venanzi het na de winst van de Croky Cup uitdrukte: 'van de chips naar het bier' wil evolueren. DOOR GUILLAUME GAUTIER - FOTO BELGAIMAGE