Eind oktober maakte Michel Louwagie het in dit magazine bekend: dat hij na een periode van 20 jaar zou stoppen als hoofd van de Belgische zwembond. 'Tijd voor nieuwe mensen met frisse ideeën', klonk het. Een van zijn kandidaat-opvolgers is Brigitte Becue, naast onder meer ex-zwemmer/tv-commentator Sidney Appelboom. 'Ik wist al langer dat Michel aan stoppen dacht, en toen al dacht ik: dit is iets voor mij', vertelt de West-Vlaamse, die nu in het Vlaams-Brabantse Ottenburg woont. 'Toen begin dit jaar de oproep voor kandidaten gelanceerd werd, besloot ik ervoor te gaan. Het grootste nadeel - het 'gezaag' dat gepaard gaat met zo'n functie - woog niet op tegen de zin om met mijn ervaring, kennis en visie als ex-topzwemster een meerwaarde voor de Belgische zwemsport te kunnen betekenen.'
...

Eind oktober maakte Michel Louwagie het in dit magazine bekend: dat hij na een periode van 20 jaar zou stoppen als hoofd van de Belgische zwembond. 'Tijd voor nieuwe mensen met frisse ideeën', klonk het. Een van zijn kandidaat-opvolgers is Brigitte Becue, naast onder meer ex-zwemmer/tv-commentator Sidney Appelboom. 'Ik wist al langer dat Michel aan stoppen dacht, en toen al dacht ik: dit is iets voor mij', vertelt de West-Vlaamse, die nu in het Vlaams-Brabantse Ottenburg woont. 'Toen begin dit jaar de oproep voor kandidaten gelanceerd werd, besloot ik ervoor te gaan. Het grootste nadeel - het 'gezaag' dat gepaard gaat met zo'n functie - woog niet op tegen de zin om met mijn ervaring, kennis en visie als ex-topzwemster een meerwaarde voor de Belgische zwemsport te kunnen betekenen.' Omdat de passie voor het zwemmen nog altijd lustig baantjes in haar DNA trekt, wil Becue iets terugdoen voor de sport die twee derde van haar leven centraal stond. 'Als ik nog iets wil/kan betekenen, is het op deze manier. Op mijn 45e ook de ideale leeftijd. Vijf, tien jaar geleden zou ik mij nooit kandidaat gesteld hebben. Alleen coachen interesseerde me toen. Maar om bepaalde redenen zwom ik in die functie telkens tegen een muur.' Jouw aflopende contract als coach in de topsportschool in Antwerpen werd na zes jaar niet verlengd. Hoe zwaar viel je dat? BRIGITTE BECUE: 'Op zich was ik er niet rouwig om, dat ik op die plaats weg moest. Sowieso had ik het niet lang meer volgehouden, want daarvoor botste ik te veel met bepaalde personen. En als je dan ook ambieert om - wat mij oorspronkelijk beloofd was - de seniors te coachen, maar daar twee mannen ( Ronald Gaastra en Rik Valcke, nvdr) hun post verdedigen, dan weet je dat je hoofd vroeg of laat op het kapblok komt. Ik voelde me vooral onbegrepen, boos. Omdat jongere mensen die niets van zwemmen kennen - ik noem geen namen - plots je passie afnemen.' Over wat gingen de meningsverschillen? BECUE: 'Ik vind dat je éérst moet leren trainen en fundamenten moet leggen vooraleer je met speciallekes kunt beginnen die je dat beetje verder kunnen helpen als je al aan de top staat - een toestel om beter te ademen bijvoorbeeld. Bij anderen was dat vaak andersom. Zo werden/worden jonge zwemmers te veel gepamperd... 'Of ik fouten gemaakt heb? Neen. Ik heb me zelfs aangepast: ik ben vooral softer geworden, anders was mijn coachavontuur wellicht al vroeger afgelopen. Alleen mag je van zwemmers op een topsportschool toch verwachten dat ze - zoals ik - er alles voor willen doen om de top te halen? Dan mág je als coach niet té soft zijn. 'Vreemd is ook dat niemand, ondanks mijn ervaring en palmares, me al die jaren ooit heeft gevraagd: 'Brigitte, hoe zie jij dat?' Ze dachten het beter te weten... Waarom? Typisch Belgische jaloezie zeker? Dan zie je collega's afkomen met 'revolutionaire' trainingsmethodes die ik twintig jaar geleden zelf al toepaste... 'Ik volgde mijn principes, verdedigde die met hand, tand, en mond. Dat werd niet geapprecieerd, en dan halen ze drogredenen aan om de samenwerking te stoppen. 'Niet communicatief genoeg' - terwijl veel ouders zeiden dat ik als enige wél goed communiceerde -, 'Geen resultaten met haar zwemmers', maar ook dat klopte niet... 'Ik heb daarna op eigen houtje in amper zes maanden een trainingscentrum in Brussel uitgebouwd, zonder één cent van de Franstalige federatie. Toen er echter vanuit het BeGold-talentenproject geen geld meer kwam omdat een zwemmer naar de Vlaamse federatie was overgestapt, hield ook dat op. En dus mijn bestaan als coach.' Hoe lang heeft dat in jouw ziel gekerfd? BECUE: 'Eigenlijk was het toen slechts bijzaak, want privé beleefde ik de moeilijkste periode uit mijn leven: ik zat in een echtscheiding, mijn moeder, met wie ik een heel hechte band had, stierf op haar 73e na zes maanden vechten tegen kanker. Nadat ik in 2002 ook al mijn vader, op zijn 62e, aan die ziekte had verloren... 'Op je 42e geen ouders meer hebben, dat was hónderd keer erger. Nu, drie jaar later, heb ik het er nog altijd heel moeilijk mee. Dat ik hen moet missen, dat zij hun kleinzoon, nu vijf jaar, niet zien opgroeien...' Geen ouders, partner en job meer: hoe ben je uit die periode geraakt? BECUE: 'Door gewoon verder te gaan met mijn leven, hopend dat de tijd alle wonden zou helen. Blijven snikken lost niets op. Je móét wel als je een zoontje hebt. En als Nicholas dan de hele dag zo opgewekt is, dan ga je daar automatisch in mee. 'Ik kon, begin 2016, ook vrij vlug weer aan de slag bij een onderzoeksbureau. Als marketingmanager Sports & Health was ik er in eerste instantie een ambassadrice: contacten leggen in de media, de sport en de bedrijfswereld, bekijken welke onderzoeken we konden aanbieden... Na een jaar mijn adressenboekje te hebben gebruikt, hebben ze mij ook daar echter aan de kant geschoven. Daarna werkte ik een tijdje als vertegenwoordiger, bij apotheken producten voorstellen, maar dat bleek niets voor mij. 'Nu ben ik bezig met een idee dat al langer in mijn hoofd zit: een eigen consultancybureau starten - al kan ik er voorlopig niet meer over kwijt. Alleen dat ik weer mijn ding wil doen, mijn eigen baas zijn, mijn grenzen wil verleggen.' Vandaar ook je kandidatuur om voorzitter van de zwembond te worden? BECUE: 'Het ene kan zonder het andere, maar op je 45e kijk je automatisch anders naar het leven. Ik ben nu veel wijzer dan tien, twintig jaar geleden. Alles wat ik heb meegemaakt tekent je als mens. En dan veranderen je doelstellingen.' Wat is het belangrijkste dat je al die jaren geleerd hebt? BECUE: 'Dat ik niets mag uitstellen als ik iets echt wil doen. Gewoon ervoor gaan, zoals met dat consultancybureau. Dat ik, na de dood van mijn ouders, meer moet genieten, iets wat ik als zwemster, van mijn topprestaties, te weinig gedaan heb. 'Wat nog? Dat je mensen niet mag be- en veroordelen, zonder dat je weet hoe de vork in de steel zit. Want daar kan ik me enorm aan ergeren, zeker in deze tijden van sociale media. Zoals ik me ook stoor aan het gebrek aan rechtvaardigheid. De krant staat vol met dingen waarvan je zegt: eigenlijk is een eerlijke mens een stommerik. Zoals ik ook veel te eerlijk ben voor deze wereld. Als zwemster al ( zie kader, nvdr), als coach, en nu nog. Ik háát hypocrisie en achterklap... Oké, een leugentje om bestwil is soms gepaster, maar ik ben liever eerlijk. Als ik zie hoe oprecht mijn zoontje is, denk ik soms: iedereen wordt zo geboren, waarom kunnen we niet allemaal zo blijven, als volwassenen? Waarom is dit zo'n schijnwereld? Naïef misschien, maar dat spookt vaak door mijn hoofd, maakt me onrustig.' Heeft die eerlijkheid zich tegen jou gekeerd? BECUE: 'Wellicht. Al ben ik daar niet rancuneus over. Ik zal mijn principes nooit verloochenen om iets te verkrijgen.' Wil je voorzitter worden, dan zou je wel moeten lobbyen bij de stemgerechtigde bestuursleden van de zwembond. BECUE: 'Daar doe ik niet aan mee. Een nadeel allicht tegenover andere, 'linkere' kandidaten, maar het zij zo. De leden die op 15 mei zullen stemmen kennen mij, weten waar ik voor sta. Toen ik mijn kandidatuur op Facebook aankondigde, merkte ik toch dat veel mensen uit de zwemwereld, ook in Wallonië, mij steunen - na al die jaren heb ik een groot netwerk opgebouwd. Al is de kans dat ik, als vrouw, voorzitter word zeer klein. 'Ik ben geen feministe, en zeker niet voor quota, maar het is een feit dat in de sportbesturen vrouwen ondervertegenwoordigd zijn - in de héle maatschappij trouwens. Kijk naar het BOIC: de nieuwe directeur elite sport: een man. Daaronder die high performance managers: drie mannen. Cru gezegd werken er alleen secretaresses...' Niet alleen vrouwen zijn ondervertegenwoordigd, ook de Belgische ex-topsporters, ook in het veld, als coach. BECUE: 'Doodjammer toch? Ook dat is typisch Belgisch. Die nieuwe directeur elite sport van het BOIC is nu zelfs een Duitser ( Olav Spahl, nvdr). Allicht capabel, maar is er echt geen Belg - man of vrouw - met evenveel kwaliteiten? Die zelf topsporter geweest is? 'Daarnaast mist de Belgische sport ook figuren als Jean-Marie Dedecker. Een brulboei, maar hij bracht zijn judoka's wel naar de wereldtop. Ja, hij profiteerde mee van de successen, maar dat was zijn verdienste.' Spiegel jij je aan hem? BECUE: 'Ik heb altijd naar Jean-Marie opgekeken - dezelfde karakters, hé -, maar ik wil me niet met hem en zijn palmares als coach vergelijken. Al is ook hij op muren gebost. In de politiek dan, want als je spreekt van een oneerlijke wereld... Daarom heb ik onlangs het voorstel van een politieke partij geweigerd om op te komen voor de gemeenteraadsverkiezingen. Voorlopig niets voor mij, ondanks mijn drang om wantoestanden aan te klagen.' Welke scheven zaken wil je als voorzitter van de zwembond rechttrekken? BECUE: 'Als voorzitter wél lobbyen bij politici voor meer zwembaden, meer uren waarop clubs kunnen trainen, beter betaalde fulltimetrainers... Daarnaast: de Vlaamse en Franstalige federaties dichter bij elkaar brengen, zodat we meer als één Belgische ploeg naar buiten treden. Met een beter communicatieplan - als er al een bestond - ook het positieve meer benadrukken. Het zwemmen komt nu te vaak negatief in de pers, zoals met die hele saga over het aflossingsteam tijdens de Spelen in Rio. 'Verder het BK aantrekkelijker en korter maken, met Belgische en buitenlandse toppers die in hun beste nummers limiettijden kunnen zwemmen. Zo lok je de tv, en misschien meer/grotere sponsors.' Een vereiste, bij zo'n functie: diplomatisch en geduldig zijn, terwijl jij zegt waar het op staat en rap dingen wil veranderen. BECUE: 'De scherpe kantjes zijn er nu wel af, hoor. Vroeger deed ik gewoon mijn zin, zei ik 'foert'. Maar ik heb geleerd om compromissen te sluiten. Anderzijds moet je op tafel durven te kloppen en knopen doorhakken. Een scalpel én een scherpe bijl hanteren, want met rond de pot draaien los je niks op. Dat zo'n bond geen dynamisch, snelwerkend geheel is? Ik heb ooit zes maanden op het kabinet van toenmalig minister van Sport Bert Anciaux gewerkt. Dát is pas de trein der traagheid.' Nog een nadeel: het geld en de meeste bevoegdheden zitten bij de Vlaamse en Waalse federaties. De Belgische bond stuurt alleen de nationale ploegen uit naar kampioenschappen. BECUE: 'Het gaat mij niet om geld verdelen - het is trouwens ook een onbezoldigde functie - of om 'macht'. Ik wil met mijn naam vooral een uithangbord zijn, nationaal én internationaal. Nu, als ik ernaast grijp, zal ik er niet van wakker liggen. Ik zou het meer jammer vinden voor het Belgische zwemmen.' Is een nieuwe rol als coach nog een optie? BECUE: 'Neen. Ik heb onlangs zelfs een aanbod van een club geweigerd. Als ik iets doe, dan ga ik er 100 procent voor, maar ik zou het niet meer kunnen opbrengen om vijf, zes uur per dag - vooral 's ochtends en 's avonds - langs het bad te staan. Ook omdat het praktisch, gezien die uren, niet te combineren is met de opvoeding van mijn zoon. Nicholas is het enige wat ik nog heb en dus prioriteit nummer één. 'Bovendien is er nog een ander, fysiek, probleem: toen ik een paar jaar geleden een hersenvliesontsteking kreeg, ontdekten ze dat ik chronische sinusitis had. Een gevolg van overgevoeligheid voor... chloor. Chlóór, ja. Ongeschikt voor een zwemcoach dus. Maar als voorzitter heb je daar rond een vergadertafel minder last van, hé.' ( lacht)