Nog twee interlands en het seizoen van Thomas Buffel zit erop. Het is een mooi jaar geweest voor de 22-jarige West-Vlaming, die moeiteloos de stap naar Feyenoord en de Nederlandse eredivisie zette, én die de sprong naar de Belgische nationale ploeg maakte. Op de vraag of hij er wel eens stil bij staat hoe snel het allemaal gaat, antwoordt hij : "Ik kijk niet achterom, ik kijk vooruit."
...

Nog twee interlands en het seizoen van Thomas Buffel zit erop. Het is een mooi jaar geweest voor de 22-jarige West-Vlaming, die moeiteloos de stap naar Feyenoord en de Nederlandse eredivisie zette, én die de sprong naar de Belgische nationale ploeg maakte. Op de vraag of hij er wel eens stil bij staat hoe snel het allemaal gaat, antwoordt hij : "Ik kijk niet achterom, ik kijk vooruit." Het gesprek vindt plaats in de Brasserie van de Kuip, het stadion van Feyenoord, waar Buffel het voor zijn middagmaal bij een broodje houdt. De zaktelefoon zal een paar keer rinkelen, met onder andere ook een oproep van de Belgische bond waarin zijn selectie voor de interlands tegen Bulgarije en Andorra wordt bevestigd. Hij lacht : "Oef, ik ben er nog bij." Alsof dat inmiddels geen zekerheid is geworden. Tien maanden geleden volgde hij de oefeninterland in Polen en het EK-kwalificatieduel tegen Bulgarije nog vanuit de tribune. Nu zit hij in de kern voor de wedstrijd van de laatste kans en wordt dat normaal gevonden. De cijfers die hij kan voorleggen, drie dagen voor de laatste speeldag in Nederland en zes dagen voor de bekerfinale tegen FC Utrecht, zijn indrukwekkend : zeventien doelpunten (twee meer dan vorig seizoen bij eerstedivisieclub Excelsior) en acht assists. Thomas Buffel is ambitieus, neemt de lof in dank aan, maar nuanceert. "Persoonlijk heb ik wel een goed seizoen gespeeld. Een heel goed zelfs, maar dat we in de competitie slechts derde zijn, vind ik heel jammer, omdat er maar twee plaatsen beschikbaar zijn voor de Champions League. We hebben het laten liggen in de eerste ronde van de competitie. De jongens hebben vorig jaar een zwaar seizoen gehad met de Uefabeker, er waren er een paar die ook nog op de wereldbeker speelden. Rond oktober, november zag je hoe ze een tikje kregen. In de tweede helft van het seizoen hebben we een mooie serie neergezet, maar het volstond net niet."Het gat tussen de topdrie - behalve Feyenoord ook PSV en Ajax - bedraagt meer dan dertig punten. "Verschrikkelijk," vindt Buffel, "het heeft met geld te maken. Die ploegen kunnen niet meer de spelers aantrekken waarmee ze in de buurt kunnen komen. De topdrie speelde Champions League en kon dankzij die Europese inkomsten de kern nog verbeteren in de winterstop. De anderen hebben ook allemaal in korte tijd zwaar geïnvesteerd in nieuwe stadions. Die hadden de grote drie al."Toch liet Feyenoord het tegen zulke clubs afweten, beseft Buffel. "We hebben twee keer gewonnen van PSV en die worden kampioen. Je mag gewoon die andere wedstrijden niet verliezen en dat deden wij wel." Wie de beste ploeg was ? Hij denkt even na en zegt : "Thuis tegen Ajax hadden we het moeilijk, ik vond heel Ajax toen erg sterk spelen. Maar ik denk dat wij bij momenten toch wel de beste ploeg hadden. Vroeger stond Feyenoord synoniem voor werkvoetbal, nu zit er véél meer in. In Amsterdam werd het 1-1, en zoals gezegd : PSV hebben we twee keer geklopt."Moeiteloos, zeker op het fysieke vlak, verteerde Thomas Buffel de overstap van Excelsior naar de grote broer in Rotterdam. "Ik ben er tot rust kunnen komen", vertelt hij over de voorgaande twee jaar in de schaduw. "Voordien speelde ik bij Feyenoord heel veel wedstrijden met het tweede. Daar kwamen de trainingen met het eerste elftal bij en de wedstrijden met de Belgische jeugdselecties. Dat zorgde voor wat overbelasting aan de knieën. Bij Excelsior heb ik twee jaar in een normaal ritme van wedstrijd tot wedstrijd kunnen leven. Daar ben ik fysiek sterker geworden. Dat is ook de belangrijkste vooruitgang die ik dit seizoen heb gemaakt. Vorig jaar was ik rond deze tijd echt toe aan vakantie, nu heb ik dat nog niet."Met Buffel promoveerde Excelsior een jaar geleden naar de eredivisie, maar daar vocht het het afgelopen seizoen van begin tot eind tegen de degradatie. "In de Totodivisie ( de tweede afdeling, nvdr) speel je in de top, dat is toch anders", weet de Belg. "Ik geloof dat ze na de winterstop maar één keer gewonnen hebben. Ik weet niet of het goed is voor een jonge speler om constant te verliezen, want daar word je moedeloos van. Ben je dan niet beter af met een afdeling lager ontspannen aan de top te voetballen ?" Zijn rol bij Feyenoord is die van Wesley Sonck bij RC Genk : zwerven naast en rond een grote diepe spits, met aanvoer vanaf de beide flanken. Bertvan Marwijk, zijn trainer, houdt ook vast aan dat systeem. "Dat is goed, want je weet wat de automatismen zijn", vindt Buffel. "We spelen ook met jongens die alles in hun actie stoppen, onbevangen spelers als Van Persie of Kalou. Dan heeft een team soms nood aan een vast systeem. Als je constant verandert, is het voor zulke spelers moeilijk om zich terug te vinden in een elftal. Soms is het echter ook eens belangrijk, als je tegen ándere tegenstanders speelt of als een wedstrijd een bepaald verloop kent, dat je kan omschakelen naar een andere formatie. Ajax doet dat heel goed. Als je spelers hebt die dat aanvoelen en dat gelijk in het veld kunnen sturen, maakt je dat toch weer wat sterker als team." Moderne spitsen werken ook hard bij balverlies. Buffel : "De laatste wedstrijden krijg ik vaak de taak mee om constant druk te houden op de verdedigende middenvelder van de tegenstander. In een wedstrijd waarin het tempo iets lager ligt, kun je dat wel belopen, maar in een topmatch merk ik dat het moeilijker is. Je werkt dan wat meer voor het elftal, maar je eigen actie komt er iets minder uit. Dat is soms vervelend, maar dan moet je je gewoon wegcijferen voor het elftal. Tegen PSV speelde ik goed in dienst van het elftal, maar voor jezelf heb je een ander gevoel. Ik ben gewoon om een actie te maken en uit te blinken, maar als dat niet het geval is... Misschien heb ik mezelf iets te veel verwend."Maar het is daar ook dat hij zijn sterke fysiek opraapt, denkt hij. Aan extra training komt hij immers niet toe wegens te druk. Buffel : "Mijn vriendin heeft thuis een krachthonk gekocht, maar ik heb het nauwelijks gebruikt. Ik denk niet dat dit iets is dat je extra moet stimuleren, het heeft zijn tijd nodig. Ik ben vooral sterker geworden door in het veld iedere keer tot het uiterste te gaan. Bijtrainen, of apart trainen zoals vroeger toen ik nog speciaal op snelheid werkte, doe ik niet meer, daarvoor is het te druk geworden. En misschien lukt het volgend jaar in die topmatchen wel om én mijn verdedigend werk te doen én mijn acties te maken. Dat moet de volgende stap zijn."Met de veelscorende Pierre van Hooijdonk vormt hij een mooi koppel. Al kan het dat ze uit mekaar worden gerukt. Net als de Nederlandse international onderhandelt ook Buffel met de club over een nieuw contract, al is het verschil dat Van Hooijdonk een vrije speler is en hijzelf nog een jaar onder contract ligt. Buffel : "We vormen een goed koppel. Ze onderschatten Pierre toch een beetje wat betreft het meevoetballen, want hij is behoorlijk balvast. Met zijn contractverlenging hou ik me niet zo bezig, op dat vlak is het ieder voor zichzelf. Anderzijds zou het mooi zijn als hij en ik zouden blijven. Kunnen we volgend jaar misschien weer een goed koppel vormen. Wat mezelf betreft, zegt Van Marwijk dat het beter is voor mijn ontwikkeling als ik nog wat blijf. Uiteraard. Voorlopig is er niks concreet, misschien komt er straks meer los. Ik ben hier vijf jaar, heb het heel goed naar mijn zin, dit is ook niet de minste club. Als je hier kan spelen, is dat mooi voor een jonge voetballer. Ik heb niet het gevoel dat ik stilsta, zeker niet. Ik hoop dat we financieel dichter tot elkaar komen, want ik wil blijven. En daarnaast is ontwikkeling het belangrijkste, de rest komt vanzelf. Voor mij is ook dat tikje eer belangrijk, een prijs halen. Roem. De titel, bijvoorbeeld, volgend seizoen misschien ?"Op de Europese waardeladder plaatst hij Feyenoord vrij hoog. "Bayern staat in Duitsland wel nummer één, maar ik denk dat de Nederlandse topdrie niet moet onderdoen voor de rest. We hebben gewonnen in Newcastle en het was evenwichtig tegen Juventus. Vreemd genoeg hebben we het in Kiev, een rotploeg, laten liggen. Maar goed, met planning of zo ben ik niet direct bezig. Als er dadelijk een mooi aanbod komt, een concreet dan, van een mooie club, ga ik zien wat voor mij het beste is."Het seizoen 2002/2003 was ook dat van de grote doorbraak van Thomas Buffel als Rode Duivel. "Bulgarije thuis zat ik nog bij de beloften, volgens mij normaal", blikt hij terug. "Ik had bij Feyenoord al wel gespeeld in de voorbereiding, goeie wedstrijden ook, maar om dan al geselecteerd te worden voor het A-elftal ? Jongens als Daerden en Blondel waren er wel bij, maar ik had iets van : zorg dat je wedstrijden bij Feyenoord goed zijn en dan komt het vanzelf." Zijn eerste caps kreeg hij tegen Andorra en Estland. "Op papier makkelijke ploegen, maar Estland speelde toch gelijk tegen Kroatië en Bulgarije. Andorra, dat was een gesloten pak voor doel, met weinig ruimte. Misschien dat daar mijn kwaliteiten iets beter tot uiting kwamen. Al bij al was het een geslaagd debuut, denk ik, met zes punten."Toen kwam een bezoek aan Algerije, waar de zogenaamde magische driehoek werd uitgeprobeerd. "Aanvallend is dat perfect", weet Buffel. "Sonck die balvast is, Mpenza die altijd de diepte in kan, ik erachter... Maar verdedigend ? Omdat je in een driehoek speelt, is het moeilijk om druk te zetten op het middenveld als dat moet. Dat is niet gebleken in die wedstrijd, maar wel tegen Kroatië toen we op achterstand kwamen. Dan moesten we druk zetten, maar je zag dat zij aan hun linkerkant steeds weer konden opbouwen. Dan word je, als je druk zet, vrij makkelijk uitgetikt." Dus is dat systeem met drie man voorin in zulke wedstrijden niet te handhaven. Buffel bevestigt : "Of je moet sleutelen aan je bezetting. Resoluut zeggen dat één van de drie moet uitwijken naar de rechterkant. Of je moet schuiven met één van je twee verdedigende middenvelders, maar dan moet het écht goed klikken. Mits een goeie coaching op het veld zou het allemaal nog wel kunnen, maar een nationale ploeg is nu eenmaal minder vaak samen dan een clubteam... Het is een kwestie van tijd en veel trainen, denk ik."En zijn er wel genoeg coachende spelers bij de Rode Duivels ? Buffel : "In vergelijking met Feyenoord is er een wereld van verschil, ja. Er wordt nauwelijks iets geroepen. In de club wordt daar elke dag op gewezen : eerste aanname en coaching zijn belangrijk. De bondscoach wijst er ook wel op, maar hij kan het er in die korte tijd veel moeilijker inhameren. Daarom vertrek je misschien beter vanuit een vaste veldbezetting. Als dat goed staat, ga je vanzelf goed voetballen."Bondscoach Aimé Anthuenis selecteerde weer enkele oudere en ervaren spelers voor de belangrijke interland van zaterdag in Bulgarije. Daarmee lijkt de verjonging een (tijdelijke) halt toegeroepen. "Ik geloof dat ik in Zagreb één van de jongste was," zegt Buffel, "maar dat is te makkelijk als excuus. Natuurlijk moet je de jonge jongens wat krediet geven, maar je erachter verschuilen mag zeker niet. Ik denk ook niet dat de trainer kiest voor een jongere als hij een oudere heeft die beter is. Ook voor hem is het resultaat belangrijk. Hij kiest gewoon voor het beste team." En is dat verplicht tot winnen in Sofia ? Buffel : "Je moet uitgaan van een goeie veldbezetting, niet volop voor de aanval kiezen. Ik denk dat je moet uitgaan van een gelijkspel en stiekem hopen op winst. We hebben genoeg snelheid in de ploeg om iets afwachtender te spelen. Zeker geen open kaart spelen en vol voor de zege gaan, dan loopt het gegarandeerd mis."In dat verband wees Anthuenis al herhaaldelijk op het ontbreken van Yves Vanderhaeghe. "Ja, dat voelde ik ook al wel," bekent Buffel, "tegen Andorra en Estland was het Yves die coachte. Hij heeft ook uitstraling. Als hij wat zegt, nemen de jongens dat aan." Twee topmatchen gingen al verloren. Als dat ook met de derde gebeurt, dringt de conclusie zich op dat voor deze Rode Duivels new look het EK onbereikbaar dreigt te worden. Buffel : "Dat zal dan wel, ja. Het EK is het mooiste wat er is, ik wil er graag naartoe. Eerlijk, ik vind roem en eer en een stukje geschiedenis schrijven belangrijker dan geld, en dan is zo'n EK het mooiste dat er is. Dus moet je daar alles voor doen en nu niet makkelijk gaan zeggen : geeft niet, dan maar het WK..." En tegen dan heeft hij misschien al een grotere stem bij de nationale ploeg. Buffel : "Ik veronderstel dat iedereen die nieuw in een ploeg komt, eerst wat bedeesd in de kleedkamer zit. Als ze daarna zien dat je een goeie en betrouwbare speler bent, word je buiten het veld meer geaccepteerd en nemen ze wel wat meer van je aan. Dat gaat allemaal vanzelf, ik leg mezelf geen druk op. Beide voetjes op de grond, zo ben ik opgevoed. Wie presteert, krijgt vanzelf de uitstraling en word vanzelf een leider. Ik denk dat ik het wel in me heb, maar de tijd zal moeten uitwijzen wanneer het tot uiting komt."door Peter T'Kint'Eerlijk : roem, eer en een stukje geschiedenis schrijven vind ik belangrijker dan geld.''Ik denk dat we tegen Bulgarije moeten uitgaan van een gelijkspel en stiekem hopen op winst.'