Liefst elf ploegen wilden hem. In Nederland Willem II, in België op de top vijf na zowat iedereen. In Brugge moet Emilio Ferrera hem niet meer, maar de club zelf is er blijkbaar niet helemaal gerust in : Germinal Beerschot mag hem wel lenen met een koopoptie van een half miljoen euro, maar Club behoudt het recht om hem eind dit seizoen terug te halen. Achttien jaar lidmaatschap van blauw en zwart volstond kennelijk niet om hem helemaal te doorgronden. Kevin Roelandts, straatvoetballer uit Steenbrugge, is dan ook van een zeldzame veelzijdigheid. In het eerste van Club Brugge werd hij de voorbije vijf jaar gebruikt op tien van de elf posities. Alleen in doel stond hij nog niet, zij het dat hij onder Trond Sollied voor een bekerwedstrijd wel ooit eens als invallersdoelman werd aangeduid. Naar verluidt kan Kevin goed keepen. Voorts beschikt hij over uitstekende voeten, kópt hij er af en toe eentje binnen en staat hij ook zijn mannetje met de vuisten. Als kind was Romario zijn idool en zelf werd hij later een tijd Zizou genoemd, omdat hij als centrale verdediger met bijna fatale gevolgen voor zijn ploeg de Zidanebeweging had uitgeprobeerd. Zijn voorkeur gaat uit naar een plaats achter de spitsen. Daar is het dat hij bij Germinal Beerschot de pannen van het dak wil spelen.
...

Liefst elf ploegen wilden hem. In Nederland Willem II, in België op de top vijf na zowat iedereen. In Brugge moet Emilio Ferrera hem niet meer, maar de club zelf is er blijkbaar niet helemaal gerust in : Germinal Beerschot mag hem wel lenen met een koopoptie van een half miljoen euro, maar Club behoudt het recht om hem eind dit seizoen terug te halen. Achttien jaar lidmaatschap van blauw en zwart volstond kennelijk niet om hem helemaal te doorgronden. Kevin Roelandts, straatvoetballer uit Steenbrugge, is dan ook van een zeldzame veelzijdigheid. In het eerste van Club Brugge werd hij de voorbije vijf jaar gebruikt op tien van de elf posities. Alleen in doel stond hij nog niet, zij het dat hij onder Trond Sollied voor een bekerwedstrijd wel ooit eens als invallersdoelman werd aangeduid. Naar verluidt kan Kevin goed keepen. Voorts beschikt hij over uitstekende voeten, kópt hij er af en toe eentje binnen en staat hij ook zijn mannetje met de vuisten. Als kind was Romario zijn idool en zelf werd hij later een tijd Zizou genoemd, omdat hij als centrale verdediger met bijna fatale gevolgen voor zijn ploeg de Zidanebeweging had uitgeprobeerd. Zijn voorkeur gaat uit naar een plaats achter de spitsen. Daar is het dat hij bij Germinal Beerschot de pannen van het dak wil spelen. Kevin Roelandts : "Neen, toen zat het al niet meer snor, getuige daarvan de uitspraak van Ferrera in Het Nieuwsblad : dat ik moest beseffen dat ik geen tien kansen meer zou krijgen. Het is allemaal begonnen in Ruzomberok. Daarvoor was alles posi- tief, daarna is alles plots honderdtachtig graden gedraaid. Ik startte daar, heb er enorm veel gelopen, maar aan de bal was ik wat ongelukkig. Na de wedstrijd zeggen de trainers mij : 'In balbezit was het wat minder, Kevin, maar je hebt goed gewerkt voor de ploeg.' Vanaf dan heb ik geen kans meer gekregen. Terwijl ze voordien heel lovend waren, zegden dat ze echt in mij geloofden en dat ik dit seizoen zeker genoeg speelkansen zou krijgen. Twee dagen voor de wedstrijd tegen Leverkusen zegt Ferrera mij dat ik zijn derde spits blijf. Een gesprek waar ik een goed gevoel aan overhield, maar anderhalve dag later blijkt dat ik in de tribune zit. Ik vond dat onverklaarbaar. Hij heeft mij toen een uitleg gegeven die er volgens mij geen was. De zondag liet hij mij spelen voor de beker tegen Union. De ploeg was niet goed en ik ook niet. En dan kwam dat interview over Priske." "Het was net de verjaardag van Jason ( Vandelannoite, nvdr) en we waren aan de tweede fles champagne bezig. Een ernstig interview was het allesbehalve. We waren aangeschoten en veel meer dan heel de tijd lachen was het niet. Leute, lol, je kent dat. Ik had net iets positiefs gezegd over Priske, waarop Ollie ( Olivier De Cock, nvdr) zei : 'Bedankt, Roelie.' En ik : 'Dat zet ik nog wel recht.' Op dat moment stellen ze een vraag over het functioneren van de backs, dat er vroeger meer kwam van Van der Heyden en De Cock en zo ... en ligt dat dom zinnetje er plots uit." "Ze waren al aan het filmen tijdens het eten, maar ik wist niet dat het voor Focus ( regionale televisie, nvdr) was. Ik dacht dat het voor eigen gebruik, van de supportersclub, was. Maar de vrijdagavond zit ik bij vrienden en krijg ik een berichtje van Stijn ( Stijnen, nvdr) : Priske afmaken op Focus, ja ? Ik wist direct ... Ik heb hem gebeld en hij bevestigde ... Het ging om een reportage over de tweede klasse, even dacht ik nog dat het er niet veel gezien zouden hebben, maar ... integendeel, blijkbaar had heel Brugge en omstreken het gezien. "Ze hadden uit dat lachwekkende interview net dat ene zinnetje gehaald. Heel smerig. Ik heb naar Focus gebeld en hen de huid vol gescholden. Ze hadden niet verwacht dat het zo'n impact zou hebben, zegden ze, en : dat ze bereid waren om de club te bellen. Nooit krijgen die nog een interview van mij ! "De zaterdag, op de wedstrijddag, werd ik op het matje geroepen en naar huis gestuurd. Ik heb Ferrera toen nog gevraagd waarom hij donderdag in de krant had gezegd : Roelandts heeft al kansen genoeg gekregen bij Club Brugge hij moet beseffen dat hij er geen tien meer zal krijgen. Ik zeg tegen hem : 'Wat zeg jij nu ? Hoeveel keer heb ik je al ontgoocheld dit seizoen ?' Ik was zeer geprikkeld en daar is toen een redelijk hevige discussie ontstaan over wat er de laatste weken was misgelopen. Hij vond bijvoorbeeld dat ik niet goed gespeeld had tegen Bergen, terwijl ik wel heel gevaarlijk was geweest. Tachtig procent van het doelgevaar kwam er toen via mij. Ik had alleen niet gescoord. En tegen Anderlecht had ik ook niet gescoord. Een bal die nochtans acht keer op de tien binnengaat. Binnenkant links. Tegenslag. Natuurlijk, je bent spits en wordt daarop afgerekend. Dan begin je daar een beetje te veel op te focussen op training en gaat het iets minder goed. Scoor ik tegen Bergen en Anderlecht, dan ben ik helemaal vertrokken. Daar ben ik van overtuigd. In de weken daarvoor had ik er drie gemaakt. Het zit echt in kleine dingen." "Neen, totaal niet. Ik heb me nooit negatief opgesteld, ik heb altijd gedaan wat er gevraagd werd, dat mag je bij Gert ( Verheyen, beloftetrainer, nvdr) checken. Maar Ferrera's keuze stond al vast. "Ik heb het heel lastig gehad toen, en ik werd die maand als een stuk vuil behandeld. Ik mocht de kleedkamer niet meer binnen, ik mocht geen sauna meer nemen terwijl de eerst ploeg er was, ik mocht niet meer met de jongens praten als de beloften en de A-kern 's ochtend gelijktijdig trainden.""Ik denk dat ik het verpest heb met dat interview en misschien ook omdat ik in discussie ben gegaan met Ferrera. Het ging hard, misschien vond hij dat ik te grof ben geweest, maar ik vind van niet. Misschien is dat bij hem in het verkeerde keelgat geschoten, maar ik vond het zo onterecht wat hij in de krant had gezegd. Straf toch dat hij dat durft te verklaren na één of twee mindere matchen ? ! Ik heb misschien twee kansen gekregen, hoe kon hij dat in godsnaam zeggen ? ! 'Jaja,' zei hij, 'maar ook bij Sollied en Ceulemans heb je kansen gekregen.' Ik zeg : 'Dat telt niet, dat is van vroeger, die zijn weg. ' "Hij heeft mij ook nog gezegd dat het hem stoort als ik tijdens de opwarming babbel en lach, maar dat doen er veel anderen ook. Feit is dat het onder Ferrera ernstiger is dan onder Sollied en Ceulemans. Hij eist dat je constant geconcentreerd bent, dat je een uur en tien minuten alleen maar bezig bent met wat hij vraagt. Ik ben iemand die eens moet kunnen lachen tijdens een training, efkes ontspannen en dan weer herpakken. Bij Germinal Beerschot wordt heel hard gewerkt, maar er wordt ook plezier gemaakt en de trainer lacht ook wel eens mee. Ik begrijp dat het in een topclub misschien iets ernstiger moet zijn, maar volgens mij is er toch iets meer amusement nodig.""Hij zei : 'Jouw situatie is onhoudbaar, de trainers willen niet meer werken met iemand met zo'n mentaliteit als jij.' Toen ik dat hoorde, werd ik zo gefrustreerd en kreeg ik een krop in de keel dat ik niets meer heb gezegd. Maar best ook, want ofwel zou ik foute dingen gezegd hebben tegen Marc - en dat wou ik niet, want hij heeft altijd in mij geloofd - ofwel zou ik uit onmacht in tranen zijn uitgebarsten omdat mijn droom uiteengespat was. Alles cumuleert op zo'n moment : de realiteit dat je niet meer bij Club bent, waar ik zo graag mijn hele leven wou blijven ; de voorgeschiedenis, hoe het zover is kunnen komen ; en de uitzichtloosheid van de situatie. Thuis, alleen, heb ik een halfuur, drie kwartier zitten wenen, omdat je beseft dat de toestand onomkeerbaar is en ook omdat je je ouders, die al zoveel voor je gedaan hebben, teleurstelt. Daarna heb ik mij eroverheen gezet : komaan, Kevin ! Ik heb nog wel geleden, maar heb het niet laten zien. "Weet je dat ik al die maanden maar één iemand heb gehoord van de staf of het bestuur ? Jan Van Winckel, een vent die daar nog maar zes maanden is nota bene. Ik vind dat erg. Hij zei mij trouwens dat ik mij goed gedragen had, dat ik goed bezig was en dat het zeker geen kwestie van mentaliteit was." "Hij is een goede trainer, maar hij zou nog meer gerespecteerd worden als hij rechtuit zou zijn.""Dat leeft wel, ja.""Feit is dat we gecontroleerd worden op onze vrije dagen, maar dat is allemaal zwaar overdreven. Ik ga altijd weg op het gepaste moment, nooit voor een training of een wedstrijd.""Ja, maar ik weet niet waar hij het haalt. Ik ben naar Waregem Koerse geweest met Olivier en twee of drie keer naar de Carré in Willebroek, waarvan een keer met tien, vijftien man na de nederlaag in Lokeren.""Ik vind : je moet daarom niet weggaan tot zeven, acht uur 's morgen, maar je moet iets doen met de ploeg. Eens lachen, ontspannen. In elke ploeg gebeurt het, hoor ik. Twee jaar geleden gingen we op dinsdag, als we de woensdag vrij hadden, met een man of tien ribbetjes eten en daarna nog iets gaan drinken in Gent. Ik vind dat heel gezellig. Als je dat met mate doet, kan dat volgens mij geen kwaad.""En ze zeggen altijd : de jonge gasten, maar als je kijkt, ze deden het allemaal.""Ik noem geen namen ( lacht). In Wenen, na de overwinning, zei Jan Ceulemans wel : 'Wij zijn hier destijds nog uit geweest, jullie mogen dat ook maar niet buiten het hotel.' Tja, waarom wij dan niet ?" "Bij de jeugd was ik een speelvogel. Ik lach graag en ik doe graag eens dom, dat ligt in mijn natuur. Bij de kadetten is mij eens gezegd : 'Als het niet betert, moet je weg.' Bart Vlaeminck stond toen op mijn plaats. Het was de laatste wedstrijd van het seizoen en ik scoorde twee, drie keer. Ach, we moesten toen ook al drie, vier keer per week trainen en dat stak al eens tegen. Het gebeurde wel eens dat ik iets anders wilde doen. Maar vanaf dan is het eigenlijk crescendo gegaan. In het begin bij de beloften heb ik er inderdaad ook niet zo voor geleefd, maar hoe komt dat ? Je zit in het beroepsonderwijs, bouw, en hebt geen enkele kans om te spelen. De tweede ronde ben ik met de invallers beginnen meedoen, mocht ik al eens met de eerste ploeg meetrainen en begin je erin te geloven. En die bepaalde periode onder Sollied, ja ... Als je weet dat het zelfs onmogelijk is nog maar op de bank te raken ... De zondag waren we vrij, dus ging ik de zaterdag weg." "Ik heb er nooit echt veel voor gedaan, ben ook nooit jeugdinternational geweest. Bij de jeugd heb ik altijd een beetje op mijn talent kunnen teren. Fitnessen vind ik echt saai en op mijn eentje gaan lopen, daar was ik ook niet zo voor. Ik heb veel te danken aan mijn ouders. Mijn moeder heeft wel eens gezegd : 'Als je bij de Club niet mag spelen, ga dan toch bij Steenbrugge spelen.' Maar mijn vader wou dat ik doorbeet. Hij heeft enorm gehamerd op mijn ingesteldheid, op het gebruik van mijn linker als kind, op het verbeteren van mijn startsnelheid, mij gemotiveerd als ik geen goesting had om te gaan trainen. Mijn overtuiging is dat als er niemand achter je staat, je het niet redt.""Het was tijdens een wedstrijdje Belgen tegen buitenlanders. Het stond 8-0 voor ons, geloof ik, en assistent-trainer René Verheyen maakte van zijn neus, dat ze moesten lopen, hun best doen. Er kwamen woorden van en in een duel stonden Sergiy en ik plots dicht bij elkaar. Hij gaf me een kniestoot, ik gaf hem een duw en hij sloeg. Hij droeg een ring en mijn oog lag meteen open. Ze hebben mij tegengehouden en hem naar binnen gestuurd. Na een kwartier zegden ze mij dat ik mij moest gaan laten verzorgen. Ik ben hem toen eerst gaan zoeken in de kleedkamer. And now it's my time ! Hij moest ook genaaid worden. Gert zei : 'Ik heb dat nog nooit meegemaakt.' Maar ja ... Ik zal niet zeggen dat ik veel vecht, maar ik zal mij nooit laten slaan, door niemand. Gebeurt het morgen opnieuw, dan doe ik net hetzelfde. Sommigen vinden dat ik een slechte reactie had, omdat ik een kwartier later nog naar binnen ben gegaan om hem terug te slaan. Maar wat wil je ? Je lichaam zit nog vol adrenaline." "De grootste frustratie van jonge spelers, niet alleen bij Club Brugge, is : buitenlanders die niet beter zijn, maar wel meer kansen krijgen. Sergiy had toen misschien tien matchen gespeeld. Als er één goed was, zal het veel geweest zijn. Wij krijgen maximaal twee matchen de kans en vliegen daarna weer naar de bank of in de tribune. Je begrijpt dat als ik dan lees : Kevin Roelands heeft al kansen genoeg gekregen ... " "Natuurlijk voel je dat. Voordien is er om te beginnen al een gesprek met de voorzitter, met meneer Anthuenis, met de trainer. Ze halen je omdat ze verwachten dat je een meerwaarde zal geven aan de ploeg, daarom krijg je kansen en speel je. Bij Club werd ik altijd met vooroordelen geconfronteerd en had ik altijd het gevoel : je mag al blij zijn dat je meegespeeld hebt, Kevin." "In het begin besef je dat niet echt, nu misschien wel : dat het eens nodig was om te veranderen, om het eens zes maanden elders te proberen.""Ik zal het zo zeggen : ik weet niet of ik moet veranderen.""Neen.""Een beetje voorzichtiger zijn misschien, ja. Misschien probeer ik te eerlijk te antwoorden, maar ik vind het beter dan het achter iemands rug te zeggen. Ik ben niet schijnheilig. Als er wat is, zeg ik het ook. Zo ben ik opgevoed. Mij is al dikwijls gezegd dat ik veel te open ben, maar waarom zou ik mij anders voordoen dan ik ben ? Dit is trouwens de eerste keer dat ik over de grens ben gegaan. Het was volledig uit zijn context gehaald en opgeblazen, maar medespelers bekritiseren in het openbaar doe je natuurlijk niet. Het is een feit dat ik daar zwaar in de fout ben gegaan en daar ook zwaar op gepakt ben geweest. Ik heb Priske ook meteen mijn excuses aangeboden. Hij heeft ze aanvaard, hij is een vriendelijke jongen, maar misschien denkt hij wel : het is zijn verdiende loon. Dat is zijn volste recht.""Neen, behalve Karel ( Geraerts, nvdr) en Hans ( Cornelis, nvdr) hebben we van die gasten die op jonge leeftijd al zijn vertrokken nog maar weinig gehoord." "Ja, dat had ik niet verwacht. Brian was wel een goede keeper en Davy iemand waar je altijd op kon rekenen, die altijd zijn wedstrijd speelde, maar toch niet iemand van wie je zei : 'Die kan hier een serieus potje sjotten.' Terwijl die nu toch aanvoerder is van Roda JC. Fantastisch voor hen." "Mja... Ik ben Bruggeling, je bent op je gemak, verdient inderdaad schoon geld en denkt : waarom moet ik weg, af en toe speel ik en zit ik op de bank. Zo redeneer je en in principe is het niet goed, maar nu zit ik bij Germinal Beerschot en ik had het zeker niet anders gewild. Ik vind niet dat ik tijd verloren heb en vroeger had moeten vertrekken.""Ik heb dat gevraagd, omdat Club na die zes maanden per se nog de mogelijkheid wou om mij terug te halen. In Brugge had ik maar een contract van een jaar meer, terwijl Germinal Beerschot mij drie jaar bood. Ik wou die financiële zekerheid omdat ik pas gebouwd heb en in april vader word - en graag mijn rekeningen wil kunnen blijven betalen. En Brugge, denk ik, wil niet graag nog eens meemaken wat het met Karel en Hans heeft meegemaakt : dat ik elders de pannen van het dak speel en zij nog eens de supporters en de media over zich heen krijgen omdat ze mij hebben laten vertrekken.""Ik ook ( lacht)." CHRISTIAN VANDENABEELE