In Denemarken vond Mads Junker met 23 doelpunten in 30 wedstrijden bij tweedeklasser Ølstykke FC en daarna met 15 doelpunten in 20 wedstrijden bij FC Nordsjælland vlot de weg naar doel, maar toen hij voor 2 miljoen euro naar het Nederlandse Vitesse trok, stokte zijn productiviteit. Het was wachten op Harm van Veldhoven en Roda JC om weer met scoren aan te knopen: 21 keer in 34 en 20 keer in 31 wedstrijden. Vorig seizoen bleef het bij 6 doelpunten in 31 wedstrijden, maar gaf hij wel 11 assists.
...

In Denemarken vond Mads Junker met 23 doelpunten in 30 wedstrijden bij tweedeklasser Ølstykke FC en daarna met 15 doelpunten in 20 wedstrijden bij FC Nordsjælland vlot de weg naar doel, maar toen hij voor 2 miljoen euro naar het Nederlandse Vitesse trok, stokte zijn productiviteit. Het was wachten op Harm van Veldhoven en Roda JC om weer met scoren aan te knopen: 21 keer in 34 en 20 keer in 31 wedstrijden. Vorig seizoen bleef het bij 6 doelpunten in 31 wedstrijden, maar gaf hij wel 11 assists. Mads Junker: "Ik heb in Nederland bereikt waarvoor ik naar daar was gekomen en alle stadions heb ik er al zeven keer gezien. Er waren verschillende opties. Ik kon ook naar de VS, Boston, bij de New England Revolution, waar ik op stage ben geweest, maar dat was niet wat ik verwacht had. Ik wilde graag duidelijkheid en ik voel me fit voor nog een paar jaartjes. Ondertussen had ik met Harm van Veldhoven gepraat, die ik bij Roda drie jaar als trainer had, en wist ik dat ThomasEnevoldsen en misschien ook NicklasPedersen naar Mechelen zouden komen. Een trainer die je respecteert en waardeert, twee landgenoten bij een club die vergelijkbaar is met Roda, de taal die niet zo anders is en ik moet alleen maar honderd kilometer westwaarts gaan: dat gaf een vertrouwd gevoel. "Ik was aanvoerder van Roda, ik kreeg veel waardering en ik zat goed in mijn vel, maar ik voelde ook dat de club een moeilijke tijd tegemoet gaat en van de groep van twee jaar geleden zijn misschien maar twee spelers meer over. Ze zijn veel spelers kwijtgeraakt. Ik denk dat ze het komend seizoen sportief gewoon iets moeilijker gaan hebben. Ik kende er twee heel goede seizoenen, maar ik denk dat ik in het laatste eigenlijk beter gevoetbald heb. Ik scoorde minder, maar ik gaf meer assists en ik was meer betrokken in het spel. Ik heb als aanvoerder ook een heel andere rol gekregen naast het veld. Maar alles bij elkaar heb ik bij Roda de beste drie jaren uit mijn loopbaan gekend. Dan kun je beter niet naar de top om op de bank te gaan zitten. Nu kan ik terugblikken met een goed gevoel. In heb in mijn eerste twee seizoenen 21 en 23 goals gemaakt, dat is bijna onmogelijk bij een middenmoter." "Hopelijk wel - het is een ander land waar ik nu speel. In België wordt er sowieso minder gescoord omdat er iets meer gecontroleerd en minder gek aanvallend gespeeld wordt. De eerste jaren bij Roda was alles op mij ingespeeld, terwijl vorig jaar Malki echt in de punt ging spelen en de kansen afmaakte en ik tien meter van hem af stond om het middenveld te helpen. Ik weet dat Harm hier een ander systeem gaat uitproberen, iets meer met buitenspelers. Dat hebben we nu in een paar wedstrijden gespeeld en daar hebben we ook al op getraind. Het hangt ook van je spelerstypes af. Bij Roda speelden we altijd in een 4-4-2 en hier heb je met Enevoldsen en Cordaro voetballers die meer buitenspelers zijn. Als je diep speelt in het systeem van Harm, krijg je veel kansen en maak je veel goals, dat kon je de afgelopen jaren zien." "Ik was vroeger een echte spits en toen ik bij Vitesse kwam werd ik in de Nederlandse manier van denken meegesleept, namelijk dat je als spits de eerste verdediger bent. Dan ging je heel veel werken en sleuren en eigenlijk een beetje uit je systeem raken als spits. Toen kwam ik bij Roda en werd ik minder gevraagd betrokken te zijn in het spel, maar speelde ik diep en maakte ik veel doelpunten. Ik denk dat ik nu beide kan, maar ik ben ook geen 10 geworden, meer een 9,5. Pedersen is een beetje hetzelfde type, maar op een andere manier. Ik denk dat er wel plaats is in de ploeg voor ons allebei. Dat was ook de insteek, zo heb ik ook bij Roda met een groot, sterk, balvast type als Pedersen achter mij gespeeld. Daar kon ik omheen spelen. Hij is niet iemand die in de zestien al zijn goals gaat maken. Als aanspeelpunt is hij tien keer belangrijker dan ik. Ik denk dat ik ga terugvallen op die eerste twee jaar bij Roda, waar ik op de 9 speelde, op mijn kans kon loeren dicht bij de goal van de tegenpartij. Daarom heeft Harm mij ook meegenomen, denk ik." "Meerdere dingen, maar vooral dat die positie op dat moment niet zoiets voor mij was. Het was ook een ploeg waar we niet zo geweldig op elkaar ingespeeld waren en daar had ik het moeilijk mee. De Mos en ik, we begrepen elkaar best moeilijk en dat neem je dan ook mee in het veld. Met Harm heb ik een heel andere verhouding en dan ga je op het veld iets meer werken voor een trainer. "De Mos zoekt elke dag de kritiek op. Hij kan goed alles omgooien, de namen dooreen schudden, maar de laatste tien jaar is hij wel vaak ontslagen. Van Veldhoven is menselijker, je kunt met hem aan tafel zitten. Je weet wat je aan hem hebt, er is een rode draad, het is niet de ene dag zwart en de andere dag wit. Dat ligt mij beter. Van Veldhoven haalt meer uit spelers - door niet alleen naar het voetbal te kijken." "Op een gegeven moment was het zover gekomen dat ik dacht: nu ga ik er toch wel wat van zeggen. Een vaste uitspraak van hem was: 'Mijn deur staat altijd open voor jullie.' Maar niemand ging langs. Dus heb ik op een gegeven moment opgeworpen of het misschien niet aan de trainer ligt dat mensen niet binnenkomen. Ik zat al twee maanden bij het tweede elftal, dus veel had ik niet meer te verliezen. Hij moet het wel een toffe reactie gevonden hebben, want ik denk dat ik de volgende week weer basisspeler was. "Ik ben niet het soort speler dat de volgende wedstrijd opnieuw witte schoenen wil aandoen omdat hij er de vorige mee gescoord heeft. Danko Lazovic had een keer gescoord nadat hij een halfuur eerder naar binnen was gegaan. Toen moest hij de komende vier weken een halfuur voor de rest naar binnen. Ik hou daar niet zo van. Ik denk: of je nu een hattrick scoort of een penalty mist, de wekker gaat toch af om acht uur." "Die finale van de Europacup, hij spreekt daar nog altijd over alsof het gisteren was, terwijl het toch al bijna 25 jaar geleden is. Maar bij deze club leeft het enorm en die traditie is wel schitterend. Het stadion ziet er oud uit, maar dat schijnt ook wel charme te hebben. De club heeft een ziel." "In Limburg zat ik wat dat betreft ook wel op mijn plek. Zuid-Limburg is heel anders dan Amsterdam of Rotterdam. Voor mij is dit niet zo'n grote verandering en ik zal als ik in Brussel woon nog wel altijd op en neer naar Maastricht blijven gaan, maar dat heb je na drie jaar ook wel een beetje gezien. "Ik wil er niet omheen draaien: ik ben een levensgenieter. Ik eet graag Italiaans en Spaans en ik drink graag een goed glas wijn. Ik weet ondertussen wat kan en wat niet. Ik moet goed in mijn vel zitten om goed te presteren. De een gaat na zijn pasta om elf uur naar bed, ik om twaalf uur na een glas wijn. Dat je presteert in de wedstrijd, daar gaat het uiteindelijk om. Het heeft geen zin om trainingskampioen te zijn als het in de wedstrijd niet lukt. Dat moet iedereen voor zichzelf uitmaken. "Vroeger, toen ik psychologie en dan sociologie studeerde, was voetbal voor mij nog een bijzaak, niet de eerste keuze. Na de derde aanbieding om voetballer te worden ben ik er dan maar op ingegaan. Ik twijfelde eerst of ik zou studeren of voetballen, maar na anderhalf jaar kreeg ik het antwoord: ik werd topschutter van Denemarken en kwam in de nationale ploeg. Ik kwam daarna bij Vitesse binnen met een hoog verwachtingspatroon en toen dat er niet uitkwam, had ik het best moeilijk omdat ik er voor het eerst niets naast te doen had, zoals mijn studie. "Mijn hele familie is aan het tennissen, wat ik tot mijn vijftiende ook heb gedaan. Ik stond op een gegeven moment in de top tien of vijftien van Denemarken en in de nationale ploeg van het handbal. Voetbal was bijzaak. Ik speelde in een dorpsploegje, maar toen we geen spelers genoeg meer hadden omdat ze in de supermarkt vakken moesten gaan vullen, moest ik naar een andere club en is het heel snel gegaan. Ik ben best een sociale jongen en dat je in het tennissen zoveel op jezelf bent, sprak mij niet zo aan. Ik vind groepsprocessen interessant - daarom heb ik ook sociologie gestudeerd." "Nou, neen, maar ik probeerde hier gisteren wel iets. Bij elke mens is het zo dat als je ergens voor de eerste keer gaat zitten, zoals op de bus, je denkt dat die plaats van jou is. In mijn opleiding hadden we vaak cases die daarover gingen. Dus ben ik gisteren een stoel naar rechts opgeschoven en dan zie je ze denken: hei, dat was toch mijn plaats? ( lachje) Vasthouden aan het vertrouwde is eigen aan de mens. Dat zijn kleine dingen, maar best grappig soms. "Psychologie ben ik beginnen te studeren omdat ik dat wel ontspannend vond en mijn vriendin dat toen studeerde. Het mentale aspect vind ik interessant. Tachtig procent van wat je bereikt, is afhankelijk van wat er zich tussen je oren afspeelt. Belangrijk is te weten wat je doelstellingen zijn - dat zal elke mental coach je zeggen. Nou, de mijne zijn twaalf goals maken en bijna elke wedstrijd in de basis staan." "Ik denk het niet. Ik zou niet zo graag met voetballers willen werken. Ik heb niet zoveel met hen... Ik vind voetbal wel heel leuk en ik kijk er veel naar, maar de voetbalwereld vind ik niet zo'n geweldige wereld. Ik ga mijn tijd later niet tussen de spelers doorbrengen. Ik wou eigenlijk geen voetballer worden en ik heb er veel meer uitgehaald dan ik ooit verwacht had. Ik heb al dertien jaar kunnen meelopen, het Deens elftal gehaald - zelfs tegen Duitsland gescoord - en bijna topschutter van Nederland geworden. Dus ik kan achter alle keuzes blijven staan die ik in mijn loopbaan gemaakt heb. Ik ben niet goed genoeg voor een echte topclub, dat is geen schande. Liever op mijn leeftijd elk weekend hier of in Roda in de basis dan te moeten invallen bij Twente of Ajax. Mijn linkerbeen, snelheid, dribbel en zo, dat kan allemaal beter, maar ik heb mij erbij neergelegd dat ik zo een bepaald niveau haal een daarmee het verschil kan maken. Als dat niet meer kan, stop ik. Mij ga je niet zien rondlopen in de Deense tweede divisie. Na twaalf, dertien jaar heb je alles meegemaakt en daarna zou ik graag iets anders doen. Ik heb altijd journalist willen worden, misschien ga ik na mijn carrière gelijk naar de tv." DOOR RAOUL DE GROOTE - BEELDEN: KOEN BAUTERS"Of je nu een hattrick scoort of een penalty mist, de wekker gaat toch af om acht uur." "Ik ben niet goed genoeg voor een echte topclub, dat is geen schande."