B art Verhaeghe (45) was voetballer tot hij besloot zijn studie voorrang te geven en ondernemer te worden. Sportief is hij wel gebleven: nu jogt hij, in matig tempo - je kunt niet in alles de beste zijn. Op woensdag wordt er in de buurt van zijn huis gevoetbald. Daar maakt hij consequent tijd voor vrij. Maar voor de rest is hij voltijds zakenman. Duivel doet niet alles, maar wel heel veel. En altijd keert hetzelfde stramien terug: Verhaeghe omringt zich met sterke mensen en stuurt zelf bij waar nodig. Of het nu in sport is (triatlon), zaken (projectontwikkeling) of toekomstgericht denken (Itinera, een onafhankelijke denktank).
...

B art Verhaeghe (45) was voetballer tot hij besloot zijn studie voorrang te geven en ondernemer te worden. Sportief is hij wel gebleven: nu jogt hij, in matig tempo - je kunt niet in alles de beste zijn. Op woensdag wordt er in de buurt van zijn huis gevoetbald. Daar maakt hij consequent tijd voor vrij. Maar voor de rest is hij voltijds zakenman. Duivel doet niet alles, maar wel heel veel. En altijd keert hetzelfde stramien terug: Verhaeghe omringt zich met sterke mensen en stuurt zelf bij waar nodig. Of het nu in sport is (triatlon), zaken (projectontwikkeling) of toekomstgericht denken (Itinera, een onafhankelijke denktank). Sinds vorige week beheerst ook Club Brugge meer zijn agenda. Dat deed het een paar jaar geleden al, toen hij in de Brugse rand een sportstadion annex shoppingcentrum wilde neerzetten. Nu wil hij sportief en structureel blauw-zwart weer op de rails krijgen. Bart Verhaeghe: "Dat de structuurtransfer die we doen, niet te laat komt, maar wel nodig is. Dat Club Brugge zich onvoldoende heeft aangepast aan het moderne voetbal. Dat die bewustwording er niet komt wanneer je goed speelt, maar als het wat minder gaat. Als je terugkijkt tot 2005, op de laatste zes, zeven jaar, moet je vaststellen dat we het niet hebben gedaan zoals verwacht. Dat heeft Pol Jonckheere ingezien. Hij heeft hulp gevraagd om dat op te lossen. Zelf was hij met te veel operationele taken bezig." "Meerdere zelfs. Maar ik heb misschien wel de ervaring. Ervaring in veranderingsprocessen, in structureren, analyses maken. Een voordeel is dat ik Club Brugge en zijn mensen vrij goed ken door het stadiondossier en dat ik ook een grote interesse heb voor het voetbal. Ik stak er geen geld in, maar vanuit een professionele interesse volgde ik het wel. Hoe loopt dat, hoe werkt dat voetbalbedrijf? In het kader van het stadiondossier hebben we veel stadions bezocht, maar tegelijk ook clubs en mensen. Stenen spreken niet." "Het voordeel van iemand van buitenaf is dat je misschien meer krediet krijgt dan wanneer je deel uitmaakt van de inner circle. Als buitenstaander heb je een veel neutralere en onafhankelijker kijk. Ik heb dat verleden niet, dat is een gigantisch voordeel. Je kunt tabula rasa maken en zeggen: wij zouden zó moeten zijn. Ik ben niet van Brugge, woon zelfs niet in de buurt, ken de gevoeligheden niet. Dat vergemakkelijkt bepaalde zaken. Maar ik ben niet de algemeen manager, de man die hier dagelijks zal zitten. Opvolgen als gedelegeerd bestuurder en rapporteren aan de raad van bestuur is wat anders dan de dagelijkse werking doen. Dat is voor professionals, die de voetbalwereld kennen. Op een bepaald moment is Pol operationeel manager geworden en ik denk dat dat een fout was. Daar had hij moeten zeggen: 'Neen, ik ben voorzitter.' Maar het was wel goed van hem dat hij hulp van buitenaf inriep. Eén man die de plak zwaait, zoals dat vóór het internettijdperk het geval was, dat kan niet meer. De wereld van de voetballer was destijds veel beperkter. Kijk maar naar de elftallen van de jaren tachtig. Daar zul je een heel andere internationale samenstelling zien dan nu. Je houdt dat niet tegen. Dat evolueert en daar hebben we waarschijnlijk te lang een ouder model gehanteerd, een model gelinkt aan figuren. Sportmanagers neerzetten - Marc Degryse, Luc Devroe - van wie we verwachtten dat ze dat allemaal incarneren. Maar dat kan vandaag niet meer. Anders moet je iemand hebben die tien jobs tegelijk doet. Dus moet je als club, waar de spelers naast de supporters de belangrijkste waarde zijn, dat zeer goed entoureren, in alle facetten. Van het medische tot het conditionele, van de trainersstaf tot de scouting. Een hele machine." "Laat vijf creatieve mensen in een reclamebureau naar één product kijken en je krijgt ook vijf andere ideeën. Op een bepaald moment moet je wel een keuze maken. Welk bureau neem je om je product in de markt te zetten, welke speler neem je? Maar hoe professioneler je dat hele proces afhandelt, hoe minder kans je hebt dat je je vergist. Laten we daarin een beetje bescheiden zijn, zelfs Johan Cruijff heeft verkeerde talenten gezien. Niemand heeft de voetbalwaarheid in pacht. Het enige wat we weten, is dat we heel dat proces dermate kunnen professionaliseren dat de kans dat je iets fouts doet, kleiner wordt. Objectiviteit inbouwen in heel dat verhaal. We hebben een elftal, een elftal heeft profielen, types, niet alleen voetbaltechnisch, ook qua karakter, mentaal. Waar willen we sterke figuren, waar minder sterke? Hoe moet dat team aangevuld worden? Als je dat allemaal goed hebt gedaan weet je al veel beter hoe je scouting moet werken en kun je beter je netwerk sturen." " Luc is daar wel in mee gestapt, absoluut. Het enige wat je met Luc hebt - en die afweging hebben we gemaakt - is dat hij gewoon was om te functioneren als een voetbalmanager die het alleen deed. En daarnaast speelde ook mee dat wij voor de toekomst neutraal willen zijn. Luc heeft een deel verleden meegemaakt en als je de discussie zuiver wilt houden, is dat soms moeilijk. 'Ik heb die gehaald en die en kijk een keer naar ...' Dat gaat toch weer boven drijven. Zoiets hebben we willen vermijden. Daarom zijn we uit elkaar gegaan. Dat is niet leuk, maar je moet dat niet zien als falen. We zijn geëvolueerd als club en soms passen mensen daar niet meer in." "Een: ik heb nooit gezegd dat ik het voetbal ken. Ten tweede: Johan Cruijff vergist zich ook. Ten derde zeg ik: Club heeft heel veel mensen met bagage, we hebben de voorbije maanden nagedacht en overlegd en iedereen is in dit verhaal unaniem mee gestapt, dat is heel belangrijk." "Stap voor stap. De eerste is dat de organisatie op punt moet staan. Die moet haar sporen verdienen. En dan evolueer je automatisch naar een structuur die je moet optimaliseren richting nv of een ander juridisch alternatief. Verder professionaliseren. Ook hier vinden we het warm water niet uit, in het buitenland is dat volop aan de gang." "Ik wil daar niet op vooruitlopen, omdat het nog niet aan de orde was op de raad van bestuur. Uit de analyse is gebleken dat er nog groei mogelijk is. Dat was ook de analyse van Pol, maar dat is iets wat je niet direct kunt realiseren, dat heeft zijn tijd nodig. Maar daar zit minder het probleem van Club Brugge, dat zit vandaag in de core, in het sportieve. De rest zal zich geleidelijk, ook door de komst van Vincent Mannaert, meer professionaliseren. We moeten ook zien wat er met het stadiondossier kan gebeuren. Een nieuw stadion is normaal ook een budgetverhoging." "We gaan goed in kaart brengen wanneer dat komt, maar in de tussentijd kunnen misschien andere dingen worden gedaan om het budget te verhogen. Vandaag is dat niet mijn uitdaging, maar zodra dit draait, ben ik wel dat type ondernemer dat probeert nog beter te doen. Met respect voor de omgeving, de cultuur, de eigenheid van de club natuurlijk. Hoe zou je dat overboord kunnen gooien?" ( aarzelend) "Ja, maar realistisch ambitieus. Alles wat ik in mijn leven heb gedaan zijn realistische ambities. Geen dromen. Dromen mag af en toe, maar dat doe je beter in bed." "Natuurlijk. Maar een structurele titel, niet een eenmalige. Eentje waar je verder op kunt bouwen. Dat hier geen sportieve successen waren, daarmee is het allemaal begonnen. Dat deed pijn." "Niks. Als ik daarover iets te zeggen zou hebben, gebeurt dat via de geijkte kanalen. Ik volg de structuren, zeker als ik ze zelf implementeer. Er zijn duidelijke lijnen uitgezet wie waar verantwoordelijk is, en het is juist de kunst om op dat moment de emotie niet te laten prevaleren op de ratio. Ik denk dat we dat er net moeten uitkrijgen in de voetballerij." "Dat is een andere generatie. Ik ben niet beter of slechter en zij evenmin. Ik ben veel jonger, ik ga daar anders mee om. Je moet een organisatiemodel hebben en het is aan de verantwoordelijke om zijn taken op te nemen. Ik ga geen model in de war brengen omdat ik vind dat ik baas moet spelen of me opdringen." "Ik wil een sterke voetbalclub en bedrijf Club Brugge hebben en overal sterke mensen. Dus ook een sterke trainer. Je bent zo sterk als al je sterke mensen samen. Ik heb er geen probleem mee om met mensen te werken die veel sterker zijn dan ikzelf. Ik werk ook met dat open vizier. Als iemand zich voor deze stoel beter geplaatst vindt - om de structuur van de club te professionaliseren - mag die mij morgen bellen en dat zeggen. Ik wil zéér sterke mensen rond mij, dan weet ik dat het beter gaat worden. Ik denk dat het voor Adrie Koster een opluchting is dat er een professioneel kader rond hem wordt gestructureerd. Voor hem is dit niet zo vreemd, het tegendeel wel." "De cultuur van Nederlandse profs is, net zoals de Duitse, er toch meer een waarin de prof een prof is, meer zijn verantwoordelijkheid opneemt als speler. Ik denk dat onze spelers in België dikwijls nog te veel moeten worden gewezen op hun verantwoordelijkheden. Ik denk dat het voor Adrie een aanpassing was om te merken dat het aansturen van een groep hier toch anders moet gebeuren. Nu, ieder zijn stijl, maar hij blijft de kans krijgen, omdat wij niet vonden dat daar het probleem zat. Wij vonden dat het probleem eerder bij ons zat en dat we dat eerst moesten aanpassen. Wij geven alle vertrouwen aan de volledige staf. Maar wij zijn wel een topploeg in België. Wij willen play-off 1 halen. Wij willen een Europees ticket." "Wij moeten dat halen, ja." "We moeten daar absoluut lessen uit trekken. Het goeie aspect, eigen aan Belgische clubs, is dat je het goedehuisvaderprincipe in de professionaliteit moet meenemen. Waken over het financiële en geen sprongen doen die je jezelf niet kunt veroorloven. Stap voor stap, niet direct lopen. Laat staan sprinten." DOOR PETER T'KINT - BEELDEN: REPORTERS"We zijn geëvolueerd als bedrijf en soms passen mensen daar niet meer in." "Het is de kunst om de emotie niet te laten prevaleren op de ratio. Dat moet eruit in de voetballerij."